logo
23 Eylül 2019 Pazartesi 10:41:00
basketbol
10:40Grizzlies - PelicansCanlı
basketbol
10:40Avtodor (Orange) - Loko (Red)Canlı
futbol
10:23Lokomotiv (Amatörler) - Zenit (Amatörler)Canlı
futbol
10:20Stal - AvtomobilistCanlı
basketbol
10:15BRT Sumisip Basilan St Clare - CEU ScorpionsCanlı
futbol
10:13Barcelona team - Real teamCanlı
diğer
10:10Voiteli - Strazhy GalaktikiCanlı
futbol
10:10Hamburg (Amatörler) - Bayern (Amatörler)Canlı
diğer
10:00Almanya (Amatörler) - Kanada (Amatörler)Canlı
diğer
10:00Centrovie Kulturologi - Kalinin FrontCanlı
diğer
09:41HC Izhevsk - HC LipetskCanlı
futbol
09:00Irtysh Pavlodar U16 - Astana U16Canlı
futbol
09:00Taraz U17 - Şahter Karağandı U17Canlı
futbol
08:45Kızıljar U18 - Kaspiy Aktay U18Canlı
tenis
10:40Kousuke Ogura - Shinnosuke Hiramatsu
tenis
10:45Mónica Puig - Angelique Kerber
basketbol
11:00OC Sea Lions - PCU Dolphins
basketbol
11:00Batangas City Athletics - Quezon City Capitals
tenis
11:00Katarina Zavatska - Jelena Ostapenko
tenis
11:00Viktoria Kuzmova - Francesca Di Lorenzo
tenis
11:00Oriol Roca Batalla - Nino Serdarusic
tenis
11:00Alison Van Uytvanck - Ludmilla Samsonova
tenis
11:00Benjamin Bonzi - Kirill Kivattsev
tenis
11:00Jules Okala - Riccardo Balzerani
tenis
11:00Davide Pozzi - Devin Badenhorst
tenis
11:00Rayne Roselt - Dylan Salton
tenis
11:00Claudio Grassi - Gerhardt Marius Becker
tenis
11:00Munashe Chingono - Jason Chigaazira
tenis
11:00Marie Cerezo - Natalia Orlova
tenis
11:00Carole Monnet - Myriam Gheziel
tenis
11:00Mathilde Lollia - Noelly Longi Nsimba
tenis
11:00Chanelle Van Nguyen - Steffi Carruthers
tenis
11:00Emily Appleton - Sonay Kartal
tenis
11:00Mina Hodzic - Julia Wachaczyk
tenis
11:00Amelia Rajecki - Aleksandra Pitak
tenis
11:00Bianca Jolie Fernandez - Fernanda Contreras Gomez
tenis
11:00Viktoria Morvayova - Andre Lukosiute
tenis
11:15Katerina Siniakova - Elise Mertens
diğer
11:30Torpedo Barnaul - Kuzbass-pro Kemerovo
futbol
11:30Semen Padang F.C. - PSM Makassar
futbol
11:30Persija Jakarta - PS Barito Putera
futbol
11:30Persipura Jayapura - Persib Bandung
futbol
11:30Persik Kediri - Mitra Kukar F.C.
futbol
11:30Persis Solo F.C. - Persatuan Sepak Bola Tuban
futbol
11:30PSIM Yogyakarta - Madura
futbol
11:30Barito Putera U20 - PSIS Semarang U20
futbol
11:30Bhayangkara U20 - Persebaya Surabaya U20
futbol
11:30Persela Lamongan U20 - PSS Sleman U20
tenis
11:30Daniel Evans - Yan Bai
tenis
11:30Tatsuma Ito - Di Wu
tenis
11:30Batiste Klein - Mario Stino
tenis
11:30Max Van Wijk - Quin Verstegen
tenis
11:30Alessandro Dragoni - Lars Johann
tenis
11:35Alexander Jhun - Sebastian Kay
tenis
11:35Daniel Little - Joshua Golding
tenis
11:40Ninomiya/Yang - Aoyama/Shibahara
diğer
12:00Tokyo Yakult Swallows - Yomiuri Giants
futbol
12:00Mohammedan - Peerless SC
futbol
12:00Techno Aryan F.C. - BSS
futbol
12:00NA Hussein Dey U21 - ES Setif U21
futbol
12:00FK Crvena Zvezda U19 - Mladost Lucani U19
tenis
12:00Anastasia Pavlyuchenkova - Sofia Kenin
tenis
12:00Sanders/Yastremskaya - Melichar/Peschke
tenis
12:00Ruud/Cecchinato - Vasilevski/Oliveira
tenis
12:00Bastien Presuhn - Elmer Moller
tenis
12:00Viktor Durasovic - Stéphane Robert
tenis
12:00Hugo Nys - Valentin Royer
tenis
12:00Daniil Glinka - Masi Sarpola
tenis
12:00Karl Fredrik Utheim - Lucas Renard
tenis
12:00Daniel Svensson - Piotr Matuszewski
futbol
12:15Hindistan U18 - Bangladeş U18
tenis
12:15Shuai Peng - Garbine Muguruza
diğer
12:30LG Twins - Hanwha Eagles
diğer
12:30KT Wiz - KIA Tigers
diğer
12:30Lotte Giants - NC Dinos
futbol
12:30FC Chandigarh - Himachal Pradesh
tenis
12:30Bertens/Kerkhove - Duan/Kudermetova
tenis
12:30Blaz Kavcic - Enrico Dalla Valle
tenis
12:30Pedro Cachin - Mohamed Safwat
tenis
12:30Riccardo Bonadio - Inigo Cervantes Huegun
tenis
12:30Abduraimova/Amanmuradova - Santamaria/Jakupovic
tenis
12:30Lister/Sizikova - Govortsova/Savinykh
tenis
12:30Lauren Cooper - Amy Bloch
tenis
12:30Allyson Nancy Onya - Mikayla Faure
tenis
12:30Lance Cohen - Raheel Manji
tenis
12:30Heranne Excellent - Lois Boisson
tenis
12:30Sandy Marti - Emma Aucagne
tenis
12:30Kimberly Mpukusa - Joanna Garland
tenis
12:30Maelys Bougrat - Karen Marthiens
tenis
12:30Indy De Vroome - Ingrid Vojcinakova
tenis
12:30Freya Christie - Nadia Rawson
tenis
12:30Holly Staff - Ilay Yoruk
tenis
12:30Maria Gutierrez Carrasco - Katarzyna Pitak
futbol
13:00F.C. Ryūkyū - Montedio Yamagata
futbol
13:00Kenya Polisi - Migori
futbol
13:00Northern Wanderers - Talanta
tenis
13:00Romain Gales - Joel Link
tenis
13:00Lasse Muscheites - Marchal Quentin
tenis
13:00Valeria Koussenkova - Laetitia Pulchartova
tenis
13:00Verena Meliss - Almudena Sanz-Llaneza Fernandez
tenis
13:00Miguel Damas - Karl Adrian Ringdal Noerstenaes
tenis
13:00Alvaro Blanco Damea - Mikel Martinez
tenis
13:00Goncalo Falcao - Paramveer Singh Bajwa
tenis
13:00Tomas Curras Abasolo - Russell Henderson
tenis
13:05Sizya Ernest Kivanda - Tom Skinner
tenis
13:15Blinkova/Voracova - Christian/Moore
futbol
13:30Eritrea U20 - Sudan U20
basketbol
13:30Laguna Heroes - Makati Super Crunch
tenis
13:30Marie Bouzkova - Karolina Muchova
tenis
13:30Rayane Roumane - Roman Safiullin
tenis
13:30Cedrik-Marcel Stebe - Viktor Galovic
tenis
13:30James Frawley - Isac Stroemberg
tenis
13:30Rebeka Masarova - Paula Cristina Gonçalves
tenis
13:30Angeles Moreno Barranquero - Guiomar Maristany Zuleta De Reales
tenis
13:30Mayar Sherif - Lucia Cortez Llorca
tenis
13:30Nadia Podoroska - Rosa Vicens Mas
tenis
13:30Despina Papamichail - Jessica Bouzas Maneiro
tenis
13:30Carl Gustafsson - Aleksei Khomich
tenis
13:30Jan Zielinski - Oliver Johansson
tenis
13:30Jonathan Stenberg - Alexander Zgirovsky
futbol
14:00Ansan Police FC - Jeonnam Dragons
futbol
14:00Busan IPark - Gwangju FC
futbol
14:00Club Green Streets - United Victory
futbol
14:00Odds BK II - Florø SK
basketbol
14:00KK Helios Domžale - BK Opava
tenis
14:00Andrea Pellegrino - Markus Eriksson
tenis
14:00Gian Marco Moroni - Carlos Taberner
tenis
14:00Petra Kvitova - Polona Hercog
tenis
14:00Adi Gavish - Dakota Fordham
tenis
14:00Maxima Ellenberg - Marie Perla Biansumba
tenis
14:00Philip Franken - Alec Beckley
tenis
14:00Angele Devaux - Margaux Orange
tenis
14:00Maria Michaela Fiacan - Albina Khabibulina
tenis
14:00Justine Lespes - Marine Szostak
tenis
14:00Eliz Maloney - Tiffany William
tenis
14:00Katharine Fahey - Suzy Larkin
tenis
14:00Amelia Bissett - Elle Christensen
tenis
14:00Grace Piper - Arlinda Rushiti
tenis
14:00Ines Ibbou - Natasha Fourouclas
futbol
14:30Badak Lampung - PS TIRA
tenis
14:30Adrian Mannarino - Ze Zhang
tenis
14:30Liova Ajavon - Julien De Cuyper
tenis
14:30Afonso Salgado - Illia Stoliar
tenis
14:30Karin Kennel - Olga Parres Azcoitia
tenis
14:30Victoria Bosio - Sara Lanca
tenis
14:30Terence Das - Arjun Mehrotra
tenis
14:30Hugo Maia - Eduardo Lobo Da Rosa De Almeida
futbol
15:00West Bromwich Albion U23 - Newcastle United U23
futbol
15:00FC Gagra - Spartaki-Tskhinvali
futbol
15:00FC Guria Lanchkhuti - Shevardeni-1906 Tbilisi
futbol
15:00Modern Coast Rangers - Vihiga United
futbol
15:00Ushuru F.C. - Kibera Black Stars
futbol
15:00St. Josephs Youth - Vihiga Bullets
futbol
15:00Nairobi Stima - Fortune Sacco
futbol
15:00Muranga Seal - Bidco United
futbol
15:00Administration Police - Shabana
futbol
15:00Feyenoord II - SC Heerenveen II
futbol
15:00Emmen II - Vitesse II
futbol
15:00Queens Park Rangers U23 - Crystal Palace U23
futbol
15:00Colchester United U23 - Millwall U23
futbol
15:00Crewe Alexandra U23 - Sheffield Wednesday U23
futbol
15:00Sesvete U19 - NK Slaven Belupo U19
futbol
15:00NK Osijek U19 - GNK Dinamo Zagreb U19
tenis
15:00Gianluigi Quinzi - Dmitry Popko
tenis
15:00Quentin Halys - Zdenek Kolar
tenis
15:00Maxime Janvier - Nicola Kuhn
tenis
15:00Arslanbek Temirhanov - Christian Samuelsson
tenis
15:00Marius Ruzgas - Mans Dahlberg
tenis
15:00Nuria Brancaccio - Claire Liu
tenis
15:00Stephanie Wagner - Alba Carrillo Marin
tenis
15:00Marie Benoit - Paula Arias Manjon
tenis
15:00Julia Payola - Olga Saez Larra
tenis
15:00Daniela Seguel - Lucia Llinares Domingo
tenis
15:00Dzianis Zharyn - Robin Thour
tenis
15:00Linus Frost - Jakob Arvidsson Ehn
futbol
15:30Sarpsborg FK II - Molde FK II
futbol
15:30Birmingham City U23 - Sheffield United U23
basketbol
15:30San Juan Knights - Bulacan Kuyas
tenis
15:30Filip Horansky - Andrea Arnaboldi
tenis
15:30Daniel Gimeno-Traver - Mario Vilella Martinez
tenis
15:30Aryna Sabalenka - Danielle Rose Collins
tenis
15:30Mathilde Dury - Diana Martynov
futbol
16:00Chaika Petropavlovskaya Borshgovka - Polissya Zhytomyr
futbol
16:00FC Kvant Obninsk - FC Strogino Moskova
futbol
16:00Torino F.C. U19 - A.S. Roma U19
futbol
16:00Hibernian II - Hamilton II
futbol
16:00Ross County II - Kilmarnock II
futbol
16:00Queen of the South II - Aberdeen II
futbol
16:00Burnley U23 - Nottingham Forest U23
futbol
16:00Cibuti U20 - Uganda U20
futbol
16:00KF Ferizaj - Drenica Skënderaj
futbol
16:00Flamurtari Pristina - Llapi Podujeve
futbol
16:00Ballkani - Vushtrrii
tenis
16:00Eden Silva - Ana Filipa Santos
tenis
16:00Sarah Beth Grey - Iveta Dapkute
tenis
16:30Sebastian Baez - Pedro Sakamoto
tenis
16:30Oscar Otte - Lucas Miedler
tenis
16:30Geoffrey Blancaneaux - Luca Vanni
tenis
16:30Federico Zeballos - Santiago Fa Rodriguez Taverna
tenis
16:30Arklon Huertas Del Pino - Tomas Farjat
tenis
16:30Ana Sofia Sanchez - Andrea Lazaro Garcia
tenis
16:30Laurin Aerne - John Hallquist Lithen
tenis
16:30Florian Lakat - Arvid Nordquist
tenis
16:30David Jorda Sanchis - Patric Prinoth
futbol
17:00FC Farul Constanța - Ripensia Timisoara
futbol
17:00Inter Zapresic U19 - NK Lokomotiva U19
basketbol
17:00Academic Plovdiv - Craiova
tenis
17:00Daria Mishina - Caroline Uebelhoer
tenis
17:00Marta Custic - Seone Mendez
tenis
17:00Maryna Zanevska - Noelia Bouzo Zanotti
tenis
17:00Angela Fita Boluda - Nicoleta-Catalina Dascălu
tenis
17:00Scherazad Benamar - Amandine Cazeaux
futbol
17:30FC Etar 1924 Veliko Tarnovo - FC Vitosha Bistritsa
futbol
17:30Flora Tallinn II - FC Elva
tenis
17:30Stefano Napolitano - Carlos Alcaraz Garfia
tenis
17:30Ainhoa Atucha Gomez - Anastasia Poplavskaya
tenis
17:30Elizabet Hamaliy - Ekaterina Shalimova
futbol
18:00Tromsø IL II - Ullensaker / Kisa IL II
futbol
18:00Zirə IK - Karabağ
basketbol
18:00Samaheej - Al Riffa
tenis
18:00Genaro Alberto Olivieri - Oscar Jose Gutierrez
tenis
18:00Mathias Zukas - Camilo Ugo Carabelli
tenis
18:00Evgeny Karlovskiy - Ilya Ivashka
tenis
18:00Jordan Correia Passos Do Carmo - Pol Toledo Bague
tenis
18:00Andrea Gamiz - Marina Bassols Ribera
tenis
18:15Carlos Berlocq - Javier Barranco Cosano
futbol
18:30Smouha Sporting Club - Al Ahly Cairo
futbol
18:30Al-Budaiya - Qalali Club
futbol
18:30Sitra Club - Al Ittifaq Maqaba
futbol
18:30Hapoel Ramat Gan Giv'atayim F.C. - Bnei Sakhnin F.C.
basketbol
18:30BC Dzūkija - BC Nevėžis
basketbol
18:45Hapoel Eilat B.C. - Ironi Nes-Ziona
futbol
19:00Jablonec - Sigma Olomouc
futbol
19:00A.S. Giana Erminio - Carrarese Calcio
futbol
19:00Enosis Neon Paralimni FC - APOEL F.C.
futbol
19:00Viking FK II - IK Start II
futbol
19:00NA Hussein Dey - ES Sétif
futbol
19:00JK Tammeka II Tartu - Tartu JK Welco Elekter
futbol
19:00TC Sports - Foakaidhoo
futbol
19:00Hapoel Umm al-Fahm - Hapoel Bnei Lod F.C.
futbol
19:00Hapoel Ashkelon F.C. - Hapoel Afula F.C.
tenis
19:00Lukas Rosol - Steve Darcis
tenis
19:00Hanyu Guo - Ingrid Gamarra Martins
tenis
19:00Maria Mateas - Vladica Babic
tenis
19:30Gastao Elias - Felipe Meligeni Rodrigues Alves
tenis
19:30Constant Lestienne - Aslan Karatsev
tenis
19:30Roman Andres Burruchaga - Christian Lindell
futbol
19:30SC Haifa Robbie Shapiro - Hapoel Asi Gilboa F.C.
futbol
19:30Excelsior II - Willem II Tilburg II
futbol
19:30N.E.C. II - FC Dordrecht II
futbol
19:30VVV-Venlo II - Roda JC Kerkrade II
futbol
19:30Eindhoven II - NAC Breda II
futbol
19:30Heracles Almelo II - Go Ahead Eagles II
tenis
19:30Thiago Agustin Tirante - Rafael Matos
futbol
19:45Aves U23 - Os Belenenses U23
basketbol
19:45Al Ittihad Bahreyn - Nuwaidrad
tenis
19:45Giulio Zeppieri - Elliot Benchetrit
futbol
20:00Stabæk Fotball - Molde FK
futbol
20:00Randers FC - AC Horsens
futbol
20:00KFC Uerdingen 05 - SV Waldhof Mannheim
futbol
20:00Beşiktaş J.K. - İstanbul BFK
futbol
20:00Sivasspor - Trabzonspor
futbol
20:00CSKA Sofia 1948 - Septemvri Sofia
futbol
20:00Mjondalen IF II - Ullern IF
futbol
20:00Vålerenga Fotball II - Lyn Fotball
futbol
20:00Rosenborg BK II - Steinkjer FK
futbol
20:00Hapoel Katamon Jerusalem F.C. - Hapoel Petah Tikva F.C.
futbol
20:00Pembroke Athleta F.C - Vittoriosa Stars F.C.
futbol
20:00Beşiktaş - M.Başakşehir (beIN SPORTS HD 1)
futbol
20:00Sivasspor - Trabzonspor (beIN SPORTS HD 2)
basketbol
20:00ECE Bulls Kapfenberg - Allianz Swans
tenis
20:00Alexander Ritschard - Ryan Peniston
tenis
20:00Ben Patael - Evan Zhu
futbol
20:15Hapoel Be'er Sheva F.C. - Hapoel Tel Aviv F.C.
futbol
20:30FC Viitorul Constanța - CSM Studențesc Iași
futbol
20:30Raufoss II - KIL Toppfotball II
futbol
20:30Anderlecht II - Gent II
futbol
20:30Genk II - Club Brugge K.V. U21
futbol
20:30Lokeren II - Lommel United II
futbol
20:30Charleroi II - Cercle Brugge II
futbol
20:30Oostende II - R.E. Virton II
futbol
20:30Zulte Waregem II - K.A.S. Eupen II
futbol
20:30Royal Antwerp II - Waasland-Beveren II
basketbol
20:30KIU Titans - Pemba Warriors
tenis
20:30Serhiy Stakhovsky - Antoine Cornut-Chauvinc
tenis
20:30Ellie Douglas - Amy Zhu
tenis
20:30Micheline Aubuchon - Michaela Bayerlova
tenis
20:30Ingrid Neel - Anastasia Nefedova
basketbol
20:50Hapoel Jerusalem B.C. - Hapoel Beersheba
diğer
21:00Polonya - Almanya
diğer
21:001.Takım (Puanlar) - 2.Takım (Puanlar)
futbol
21:00S.C. Braga - C.S. Marítimo
futbol
21:00PSV Eindhoven II - SC Cambuur
futbol
21:00Blackburn Rovers U23 - Tottenham Hotspur U23
futbol
21:00Zamalek SC - Al-Ittihad Al-Sakndary
futbol
21:00Aston Villa U23 - Manchester United U23
futbol
21:00Ipswich Town U23 - Charlton Athletic U23
futbol
21:00Oud-Heverlee Leuven II - Standard Liège II
futbol
21:00Mechelen II - K. Sint-Truidense II
futbol
21:00Kortrijk II - Royal Mouscron-Péruwelz II
futbol
21:00Royale Union Saint-Gilloise II - K.V.C. Westerlo II
tenis
21:00Guilherme Clezar - Hernan Casanova
tenis
21:00Nicolas Alvarez - Juan Manuel Cerundolo
tenis
21:00Tristan Lamasine - Tobias Kamke
tenis
21:00Bastian Malla - Martin Cuevas
futbol
21:15VfB Lübeck - VfB Oldenburg
futbol
21:20Dundalk F.C. - Shamrock Rovers F.C.
diğer
21:30Rusya - Slovenya
futbol
21:30VfL Wolfsburg - TSG 1899 Hoffenheim
futbol
21:30CA Claypole - CA Atlas
futbol
21:30Club Atlético Villa San Carlos - Argentino de Quilmes
futbol
21:30East Stirlingshire II - Livingston II
futbol
21:30Sportivo Dock Sud - Club Luján
futbol
21:30Sportivo Italiano - Club Atlético Ituzaingó
futbol
21:30Deportivo Merlo - Club Atlético Victoriano Arenas
tenis
21:30Roy Smith - Gonzalo Escobar
tenis
21:30Emilio Nava - Ulises Blanch
tenis
21:30Carlos Gomez-Herrera - Sebastian Fanselow
futbol
21:45FC Lorient - Rodez Aveyron Football
futbol
21:45Basford United FutbolClub - Witton Albion
futbol
21:45Carrick Rangers F.C. - Linfield F.C.
futbol
21:45East Kilbride II - Albion Rovers II
futbol
21:45Alloa II - BSC Glasgow II
futbol
21:45Lincoln United - Sheffield
futbol
21:45Brighouse Town F.C. - Pickering Town
tenis
22:00Mathias Bourgue - Roberto Marcora
tenis
22:00Olivia Tjandramulia - Anna Bright
tenis
22:00Sanaz Marand - Brynn Boren
tenis
22:00Haley Giavara - Tori Kinard
tenis
22:30Tomas Martin Etcheverry - Maxime Hamou
futbol
13:00Y.Çorumspor - Kasımpaşa (A Spor HD)
futbol
15:00Muğlaspor - Bursaspor (A Spor HD)
futbol
15:00Bursaspor - BB Erzurumspor (beIN SPORTS MAX 1 HD)
futbol
16:30Şanlıurfaspor - 24 Erzincanspor (A Spor HD)
futbol
18:30Balıkesirspor - Vanspor (A Spor HD)
futbol
20:30Kocaelispor - Sivas Bld. (A Spor HD)
futbol
13:00Hacettepe - Denizlispor (A Spor HD)
futbol
15:00Manisa FK - Elazığ Bld. (A Spor HD)
futbol
16:30Kahramanmaraş - Karagümrük (A Spor HD)
futbol
18:30Diyarbekirspor - Eskişehirspor (A Spor HD)
futbol
20:30Göztepe - Yozgatspor (A Spor HD)
futbol
03:30Independiente DV - Corinthians (S SPORT HD)
futbol
14:30Hatayspor - Siirt İÖİ (A Spor HD)
basketbol
19:00Anadolu Efes - Fenerbahçe Beko (TRT Spor HD)
futbol
20:30Sakaryaspor - Çankırıspor (A Spor HD)
futbol
03:30Atletico Mineiro - Colon (S SPORT HD)
futbol
14:00Keçiörengücü - Ümraniyespor (beIN SPORTS MAX 1 HD)
futbol
14:30Sheffield Utd - Liverpool (S SPORT HD)
futbol
15:00Denizlispor - Kasımpaşa (beIN SPORTS HD 1)
futbol
16:30Boluspor - İstanbulspor (beIN SPORTS MAX 1 HD)
futbol
17:00Aston Villa - Burnley (TRT Spor HD)
futbol
17:30Alanyaspor - Sivasspor (beIN SPORTS HD 1)
basketbol
17:30Teksüt Bandırma - Pınar Karşıyaka (Tivibu Spor 2 HD)
futbol
19:00Adanaspor - Altay (beIN SPORTS MAX 2 HD)
futbol
19:30Everton - Manchester City (S SPORT HD)
futbol
20:00Galatasaray - Fenerbahçe (beIN SPORTS HD 1)
basketbol
20:00Bursaspor - Tofaş (Tivibu Spor 2 HD)
futbol
14:00Konyaspor - Kayserispor (beIN SPORTS HD 1)
futbol
14:00Hatayspor - Eskişehirspor (beIN SPORTS MAX 1 HD)
basketbol
15:15Gaziantep Basket - Afyon Bld. (Tivibu Spor 2 HD)
futbol
16:30Antalyaspor - Y.Malatyaspor (beIN SPORTS HD 1)
futbol
16:30Ankaragücü - Gençlerbirliği (beIN SPORTS HD 2)
futbol
16:30Balıkesirspor - Giresunspor (beIN SPORTS MAX 1 HD)
basketbol
17:30Bahçeşehir Klj - Beşiktaş SJ (Tivibu Spor 2 HD)
futbol
19:00Trabzonspor - Beşiktaş (beIN SPORTS HD 1)
futbol
19:00Menemenspor - Osmanlıspor (beIN SPORTS MAX 1 HD)
futbol
19:00Karagümrük - Akhisarspor (beIN SPORTS MAX 2 HD)
basketbol
20:00İstanbul BB - Fenerbahçe Beko (Tivibu Spor 2 HD)
futbol
19:00Altınordu - Adana Demirspor (beIN SPORTS MAX 1 HD)
futbol
20:00Gazişehir FK - Göztepe (beIN SPORTS HD 1)
basketbol
20:00Anadolu Efes - OGM Orman (Tivibu Spor 2 HD)
futbol
22:00Manchester Utd. - Arsenal (S SPORT HD)
futbol
10:23Lokomotiv (Amatörler) - Zenit (Amatörler)Canlı
futbol
10:20Stal - AvtomobilistCanlı
futbol
10:13Barcelona team - Real teamCanlı
futbol
10:10Hamburg (Amatörler) - Bayern (Amatörler)Canlı
futbol
09:00Irtysh Pavlodar U16 - Astana U16Canlı
futbol
09:00Taraz U17 - Şahter Karağandı U17Canlı
futbol
08:45Kızıljar U18 - Kaspiy Aktay U18Canlı
futbol
11:30Semen Padang F.C. - PSM Makassar
futbol
11:30Persija Jakarta - PS Barito Putera
futbol
11:30Persipura Jayapura - Persib Bandung
futbol
11:30Persik Kediri - Mitra Kukar F.C.
futbol
11:30Persis Solo F.C. - Persatuan Sepak Bola Tuban
futbol
11:30PSIM Yogyakarta - Madura
futbol
11:30Barito Putera U20 - PSIS Semarang U20
futbol
11:30Bhayangkara U20 - Persebaya Surabaya U20
futbol
11:30Persela Lamongan U20 - PSS Sleman U20
futbol
12:00Mohammedan - Peerless SC
futbol
12:00Techno Aryan F.C. - BSS
futbol
12:00NA Hussein Dey U21 - ES Setif U21
futbol
12:00FK Crvena Zvezda U19 - Mladost Lucani U19
futbol
12:15Hindistan U18 - Bangladeş U18
futbol
12:30FC Chandigarh - Himachal Pradesh
futbol
13:00F.C. Ryūkyū - Montedio Yamagata
futbol
13:00Kenya Polisi - Migori
futbol
13:00Northern Wanderers - Talanta
futbol
13:30Eritrea U20 - Sudan U20
futbol
14:00Ansan Police FC - Jeonnam Dragons
futbol
14:00Busan IPark - Gwangju FC
futbol
14:00Club Green Streets - United Victory
futbol
14:00Odds BK II - Florø SK
futbol
14:30Badak Lampung - PS TIRA
futbol
15:00West Bromwich Albion U23 - Newcastle United U23
futbol
15:00FC Gagra - Spartaki-Tskhinvali
futbol
15:00FC Guria Lanchkhuti - Shevardeni-1906 Tbilisi
futbol
15:00Modern Coast Rangers - Vihiga United
futbol
15:00Ushuru F.C. - Kibera Black Stars
futbol
15:00St. Josephs Youth - Vihiga Bullets
futbol
15:00Nairobi Stima - Fortune Sacco
futbol
15:00Muranga Seal - Bidco United
futbol
15:00Administration Police - Shabana
futbol
15:00Feyenoord II - SC Heerenveen II
futbol
15:00Emmen II - Vitesse II
futbol
15:00Queens Park Rangers U23 - Crystal Palace U23
futbol
15:00Colchester United U23 - Millwall U23
futbol
15:00Crewe Alexandra U23 - Sheffield Wednesday U23
futbol
15:00Sesvete U19 - NK Slaven Belupo U19
futbol
15:00NK Osijek U19 - GNK Dinamo Zagreb U19
futbol
15:30Sarpsborg FK II - Molde FK II
futbol
15:30Birmingham City U23 - Sheffield United U23
futbol
16:00Chaika Petropavlovskaya Borshgovka - Polissya Zhytomyr
futbol
16:00FC Kvant Obninsk - FC Strogino Moskova
futbol
16:00Torino F.C. U19 - A.S. Roma U19
futbol
16:00Hibernian II - Hamilton II
futbol
16:00Ross County II - Kilmarnock II
futbol
16:00Queen of the South II - Aberdeen II
futbol
16:00Burnley U23 - Nottingham Forest U23
futbol
16:00Cibuti U20 - Uganda U20
futbol
16:00KF Ferizaj - Drenica Skënderaj
futbol
16:00Flamurtari Pristina - Llapi Podujeve
futbol
16:00Ballkani - Vushtrrii
futbol
17:00FC Farul Constanța - Ripensia Timisoara
futbol
17:00Inter Zapresic U19 - NK Lokomotiva U19
futbol
17:30FC Etar 1924 Veliko Tarnovo - FC Vitosha Bistritsa
futbol
17:30Flora Tallinn II - FC Elva
futbol
18:00Tromsø IL II - Ullensaker / Kisa IL II
futbol
18:00Zirə IK - Karabağ
futbol
18:30Smouha Sporting Club - Al Ahly Cairo
futbol
18:30Al-Budaiya - Qalali Club
futbol
18:30Sitra Club - Al Ittifaq Maqaba
futbol
18:30Hapoel Ramat Gan Giv'atayim F.C. - Bnei Sakhnin F.C.
futbol
19:00Jablonec - Sigma Olomouc
futbol
19:00A.S. Giana Erminio - Carrarese Calcio
futbol
19:00Enosis Neon Paralimni FC - APOEL F.C.
futbol
19:00Viking FK II - IK Start II
futbol
19:00NA Hussein Dey - ES Sétif
futbol
19:00JK Tammeka II Tartu - Tartu JK Welco Elekter
futbol
19:00TC Sports - Foakaidhoo
futbol
19:00Hapoel Umm al-Fahm - Hapoel Bnei Lod F.C.
futbol
19:00Hapoel Ashkelon F.C. - Hapoel Afula F.C.
futbol
19:30SC Haifa Robbie Shapiro - Hapoel Asi Gilboa F.C.
futbol
19:30Excelsior II - Willem II Tilburg II
futbol
19:30N.E.C. II - FC Dordrecht II
futbol
19:30VVV-Venlo II - Roda JC Kerkrade II
futbol
19:30Eindhoven II - NAC Breda II
futbol
19:30Heracles Almelo II - Go Ahead Eagles II
futbol
19:45Aves U23 - Os Belenenses U23
futbol
20:00Stabæk Fotball - Molde FK
futbol
20:00Randers FC - AC Horsens
futbol
20:00KFC Uerdingen 05 - SV Waldhof Mannheim
futbol
20:00Beşiktaş J.K. - İstanbul BFK
futbol
20:00Sivasspor - Trabzonspor
futbol
20:00CSKA Sofia 1948 - Septemvri Sofia
futbol
20:00Mjondalen IF II - Ullern IF
futbol
20:00Vålerenga Fotball II - Lyn Fotball
futbol
20:00Rosenborg BK II - Steinkjer FK
futbol
20:00Hapoel Katamon Jerusalem F.C. - Hapoel Petah Tikva F.C.
futbol
20:00Pembroke Athleta F.C - Vittoriosa Stars F.C.
futbol
20:00Beşiktaş - M.Başakşehir (beIN SPORTS HD 1)
futbol
20:00Sivasspor - Trabzonspor (beIN SPORTS HD 2)
futbol
20:15Hapoel Be'er Sheva F.C. - Hapoel Tel Aviv F.C.
futbol
20:30FC Viitorul Constanța - CSM Studențesc Iași
futbol
20:30Raufoss II - KIL Toppfotball II
futbol
20:30Anderlecht II - Gent II
futbol
20:30Genk II - Club Brugge K.V. U21
futbol
20:30Lokeren II - Lommel United II
futbol
20:30Charleroi II - Cercle Brugge II
futbol
20:30Oostende II - R.E. Virton II
futbol
20:30Zulte Waregem II - K.A.S. Eupen II
futbol
20:30Royal Antwerp II - Waasland-Beveren II
futbol
21:00S.C. Braga - C.S. Marítimo
futbol
21:00PSV Eindhoven II - SC Cambuur
futbol
21:00Blackburn Rovers U23 - Tottenham Hotspur U23
futbol
21:00Zamalek SC - Al-Ittihad Al-Sakndary
futbol
21:00Aston Villa U23 - Manchester United U23
futbol
21:00Ipswich Town U23 - Charlton Athletic U23
futbol
21:00Oud-Heverlee Leuven II - Standard Liège II
futbol
21:00Mechelen II - K. Sint-Truidense II
futbol
21:00Kortrijk II - Royal Mouscron-Péruwelz II
futbol
21:00Royale Union Saint-Gilloise II - K.V.C. Westerlo II
futbol
21:15VfB Lübeck - VfB Oldenburg
futbol
21:20Dundalk F.C. - Shamrock Rovers F.C.
futbol
21:30VfL Wolfsburg - TSG 1899 Hoffenheim
futbol
21:30CA Claypole - CA Atlas
futbol
21:30Club Atlético Villa San Carlos - Argentino de Quilmes
futbol
21:30East Stirlingshire II - Livingston II
futbol
21:30Sportivo Dock Sud - Club Luján
futbol
21:30Sportivo Italiano - Club Atlético Ituzaingó
futbol
21:30Deportivo Merlo - Club Atlético Victoriano Arenas
futbol
21:45FC Lorient - Rodez Aveyron Football
futbol
21:45Basford United FutbolClub - Witton Albion
futbol
21:45Carrick Rangers F.C. - Linfield F.C.
futbol
21:45East Kilbride II - Albion Rovers II
futbol
21:45Alloa II - BSC Glasgow II
futbol
21:45Lincoln United - Sheffield
futbol
21:45Brighouse Town F.C. - Pickering Town
futbol
13:00Y.Çorumspor - Kasımpaşa (A Spor HD)
futbol
15:00Muğlaspor - Bursaspor (A Spor HD)
futbol
15:00Bursaspor - BB Erzurumspor (beIN SPORTS MAX 1 HD)
futbol
16:30Şanlıurfaspor - 24 Erzincanspor (A Spor HD)
futbol
18:30Balıkesirspor - Vanspor (A Spor HD)
futbol
20:30Kocaelispor - Sivas Bld. (A Spor HD)
futbol
13:00Hacettepe - Denizlispor (A Spor HD)
futbol
15:00Manisa FK - Elazığ Bld. (A Spor HD)
futbol
16:30Kahramanmaraş - Karagümrük (A Spor HD)
futbol
18:30Diyarbekirspor - Eskişehirspor (A Spor HD)
futbol
20:30Göztepe - Yozgatspor (A Spor HD)
futbol
03:30Independiente DV - Corinthians (S SPORT HD)
futbol
14:30Hatayspor - Siirt İÖİ (A Spor HD)
futbol
20:30Sakaryaspor - Çankırıspor (A Spor HD)
futbol
03:30Atletico Mineiro - Colon (S SPORT HD)
futbol
14:00Keçiörengücü - Ümraniyespor (beIN SPORTS MAX 1 HD)
futbol
14:30Sheffield Utd - Liverpool (S SPORT HD)
futbol
15:00Denizlispor - Kasımpaşa (beIN SPORTS HD 1)
futbol
16:30Boluspor - İstanbulspor (beIN SPORTS MAX 1 HD)
futbol
17:00Aston Villa - Burnley (TRT Spor HD)
futbol
17:30Alanyaspor - Sivasspor (beIN SPORTS HD 1)
futbol
19:00Adanaspor - Altay (beIN SPORTS MAX 2 HD)
futbol
19:30Everton - Manchester City (S SPORT HD)
futbol
20:00Galatasaray - Fenerbahçe (beIN SPORTS HD 1)
futbol
14:00Konyaspor - Kayserispor (beIN SPORTS HD 1)
futbol
14:00Hatayspor - Eskişehirspor (beIN SPORTS MAX 1 HD)
futbol
16:30Antalyaspor - Y.Malatyaspor (beIN SPORTS HD 1)
futbol
16:30Ankaragücü - Gençlerbirliği (beIN SPORTS HD 2)
futbol
16:30Balıkesirspor - Giresunspor (beIN SPORTS MAX 1 HD)
futbol
19:00Trabzonspor - Beşiktaş (beIN SPORTS HD 1)
futbol
19:00Menemenspor - Osmanlıspor (beIN SPORTS MAX 1 HD)
futbol
19:00Karagümrük - Akhisarspor (beIN SPORTS MAX 2 HD)
futbol
19:00Altınordu - Adana Demirspor (beIN SPORTS MAX 1 HD)
futbol
20:00Gazişehir FK - Göztepe (beIN SPORTS HD 1)
futbol
22:00Manchester Utd. - Arsenal (S SPORT HD)
tenis
10:40Kousuke Ogura - Shinnosuke Hiramatsu
tenis
10:45Mónica Puig - Angelique Kerber
tenis
11:00Katarina Zavatska - Jelena Ostapenko
tenis
11:00Viktoria Kuzmova - Francesca Di Lorenzo
tenis
11:00Oriol Roca Batalla - Nino Serdarusic
tenis
11:00Alison Van Uytvanck - Ludmilla Samsonova
tenis
11:00Benjamin Bonzi - Kirill Kivattsev
tenis
11:00Jules Okala - Riccardo Balzerani
tenis
11:00Davide Pozzi - Devin Badenhorst
tenis
11:00Rayne Roselt - Dylan Salton
tenis
11:00Claudio Grassi - Gerhardt Marius Becker
tenis
11:00Munashe Chingono - Jason Chigaazira
tenis
11:00Marie Cerezo - Natalia Orlova
tenis
11:00Carole Monnet - Myriam Gheziel
tenis
11:00Mathilde Lollia - Noelly Longi Nsimba
tenis
11:00Chanelle Van Nguyen - Steffi Carruthers
tenis
11:00Emily Appleton - Sonay Kartal
tenis
11:00Mina Hodzic - Julia Wachaczyk
tenis
11:00Amelia Rajecki - Aleksandra Pitak
tenis
11:00Bianca Jolie Fernandez - Fernanda Contreras Gomez
tenis
11:00Viktoria Morvayova - Andre Lukosiute
tenis
11:15Katerina Siniakova - Elise Mertens
tenis
11:30Daniel Evans - Yan Bai
tenis
11:30Tatsuma Ito - Di Wu
tenis
11:30Batiste Klein - Mario Stino
tenis
11:30Max Van Wijk - Quin Verstegen
tenis
11:30Alessandro Dragoni - Lars Johann
tenis
11:35Alexander Jhun - Sebastian Kay
tenis
11:35Daniel Little - Joshua Golding
tenis
11:40Ninomiya/Yang - Aoyama/Shibahara
tenis
12:00Anastasia Pavlyuchenkova - Sofia Kenin
tenis
12:00Sanders/Yastremskaya - Melichar/Peschke
tenis
12:00Ruud/Cecchinato - Vasilevski/Oliveira
tenis
12:00Bastien Presuhn - Elmer Moller
tenis
12:00Viktor Durasovic - Stéphane Robert
tenis
12:00Hugo Nys - Valentin Royer
tenis
12:00Daniil Glinka - Masi Sarpola
tenis
12:00Karl Fredrik Utheim - Lucas Renard
tenis
12:00Daniel Svensson - Piotr Matuszewski
tenis
12:15Shuai Peng - Garbine Muguruza
tenis
12:30Bertens/Kerkhove - Duan/Kudermetova
tenis
12:30Blaz Kavcic - Enrico Dalla Valle
tenis
12:30Pedro Cachin - Mohamed Safwat
tenis
12:30Riccardo Bonadio - Inigo Cervantes Huegun
tenis
12:30Abduraimova/Amanmuradova - Santamaria/Jakupovic
tenis
12:30Lister/Sizikova - Govortsova/Savinykh
tenis
12:30Lauren Cooper - Amy Bloch
tenis
12:30Allyson Nancy Onya - Mikayla Faure
tenis
12:30Lance Cohen - Raheel Manji
tenis
12:30Heranne Excellent - Lois Boisson
tenis
12:30Sandy Marti - Emma Aucagne
tenis
12:30Kimberly Mpukusa - Joanna Garland
tenis
12:30Maelys Bougrat - Karen Marthiens
tenis
12:30Indy De Vroome - Ingrid Vojcinakova
tenis
12:30Freya Christie - Nadia Rawson
tenis
12:30Holly Staff - Ilay Yoruk
tenis
12:30Maria Gutierrez Carrasco - Katarzyna Pitak
tenis
13:00Romain Gales - Joel Link
tenis
13:00Lasse Muscheites - Marchal Quentin
tenis
13:00Valeria Koussenkova - Laetitia Pulchartova
tenis
13:00Verena Meliss - Almudena Sanz-Llaneza Fernandez
tenis
13:00Miguel Damas - Karl Adrian Ringdal Noerstenaes
tenis
13:00Alvaro Blanco Damea - Mikel Martinez
tenis
13:00Goncalo Falcao - Paramveer Singh Bajwa
tenis
13:00Tomas Curras Abasolo - Russell Henderson
tenis
13:05Sizya Ernest Kivanda - Tom Skinner
tenis
13:15Blinkova/Voracova - Christian/Moore
tenis
13:30Marie Bouzkova - Karolina Muchova
tenis
13:30Rayane Roumane - Roman Safiullin
tenis
13:30Cedrik-Marcel Stebe - Viktor Galovic
tenis
13:30James Frawley - Isac Stroemberg
tenis
13:30Rebeka Masarova - Paula Cristina Gonçalves
tenis
13:30Angeles Moreno Barranquero - Guiomar Maristany Zuleta De Reales
tenis
13:30Mayar Sherif - Lucia Cortez Llorca
tenis
13:30Nadia Podoroska - Rosa Vicens Mas
tenis
13:30Despina Papamichail - Jessica Bouzas Maneiro
tenis
13:30Carl Gustafsson - Aleksei Khomich
tenis
13:30Jan Zielinski - Oliver Johansson
tenis
13:30Jonathan Stenberg - Alexander Zgirovsky
tenis
14:00Andrea Pellegrino - Markus Eriksson
tenis
14:00Gian Marco Moroni - Carlos Taberner
tenis
14:00Petra Kvitova - Polona Hercog
tenis
14:00Adi Gavish - Dakota Fordham
tenis
14:00Maxima Ellenberg - Marie Perla Biansumba
tenis
14:00Philip Franken - Alec Beckley
tenis
14:00Angele Devaux - Margaux Orange
tenis
14:00Maria Michaela Fiacan - Albina Khabibulina
tenis
14:00Justine Lespes - Marine Szostak
tenis
14:00Eliz Maloney - Tiffany William
tenis
14:00Katharine Fahey - Suzy Larkin
tenis
14:00Amelia Bissett - Elle Christensen
tenis
14:00Grace Piper - Arlinda Rushiti
tenis
14:00Ines Ibbou - Natasha Fourouclas
tenis
14:30Adrian Mannarino - Ze Zhang
tenis
14:30Liova Ajavon - Julien De Cuyper
tenis
14:30Afonso Salgado - Illia Stoliar
tenis
14:30Karin Kennel - Olga Parres Azcoitia
tenis
14:30Victoria Bosio - Sara Lanca
tenis
14:30Terence Das - Arjun Mehrotra
tenis
14:30Hugo Maia - Eduardo Lobo Da Rosa De Almeida
tenis
15:00Gianluigi Quinzi - Dmitry Popko
tenis
15:00Quentin Halys - Zdenek Kolar
tenis
15:00Maxime Janvier - Nicola Kuhn
tenis
15:00Arslanbek Temirhanov - Christian Samuelsson
tenis
15:00Marius Ruzgas - Mans Dahlberg
tenis
15:00Nuria Brancaccio - Claire Liu
tenis
15:00Stephanie Wagner - Alba Carrillo Marin
tenis
15:00Marie Benoit - Paula Arias Manjon
tenis
15:00Julia Payola - Olga Saez Larra
tenis
15:00Daniela Seguel - Lucia Llinares Domingo
tenis
15:00Dzianis Zharyn - Robin Thour
tenis
15:00Linus Frost - Jakob Arvidsson Ehn
tenis
15:30Filip Horansky - Andrea Arnaboldi
tenis
15:30Daniel Gimeno-Traver - Mario Vilella Martinez
tenis
15:30Aryna Sabalenka - Danielle Rose Collins
tenis
15:30Mathilde Dury - Diana Martynov
tenis
16:00Eden Silva - Ana Filipa Santos
tenis
16:00Sarah Beth Grey - Iveta Dapkute
tenis
16:30Sebastian Baez - Pedro Sakamoto
tenis
16:30Oscar Otte - Lucas Miedler
tenis
16:30Geoffrey Blancaneaux - Luca Vanni
tenis
16:30Federico Zeballos - Santiago Fa Rodriguez Taverna
tenis
16:30Arklon Huertas Del Pino - Tomas Farjat
tenis
16:30Ana Sofia Sanchez - Andrea Lazaro Garcia
tenis
16:30Laurin Aerne - John Hallquist Lithen
tenis
16:30Florian Lakat - Arvid Nordquist
tenis
16:30David Jorda Sanchis - Patric Prinoth
tenis
17:00Daria Mishina - Caroline Uebelhoer
tenis
17:00Marta Custic - Seone Mendez
tenis
17:00Maryna Zanevska - Noelia Bouzo Zanotti
tenis
17:00Angela Fita Boluda - Nicoleta-Catalina Dascălu
tenis
17:00Scherazad Benamar - Amandine Cazeaux
tenis
17:30Stefano Napolitano - Carlos Alcaraz Garfia
tenis
17:30Ainhoa Atucha Gomez - Anastasia Poplavskaya
tenis
17:30Elizabet Hamaliy - Ekaterina Shalimova
tenis
18:00Genaro Alberto Olivieri - Oscar Jose Gutierrez
tenis
18:00Mathias Zukas - Camilo Ugo Carabelli
tenis
18:00Evgeny Karlovskiy - Ilya Ivashka
tenis
18:00Jordan Correia Passos Do Carmo - Pol Toledo Bague
tenis
18:00Andrea Gamiz - Marina Bassols Ribera
tenis
18:15Carlos Berlocq - Javier Barranco Cosano
tenis
19:00Lukas Rosol - Steve Darcis
tenis
19:00Hanyu Guo - Ingrid Gamarra Martins
tenis
19:00Maria Mateas - Vladica Babic
tenis
19:30Gastao Elias - Felipe Meligeni Rodrigues Alves
tenis
19:30Constant Lestienne - Aslan Karatsev
tenis
19:30Roman Andres Burruchaga - Christian Lindell
tenis
19:30Thiago Agustin Tirante - Rafael Matos
tenis
19:45Giulio Zeppieri - Elliot Benchetrit
tenis
20:00Alexander Ritschard - Ryan Peniston
tenis
20:00Ben Patael - Evan Zhu
tenis
20:30Serhiy Stakhovsky - Antoine Cornut-Chauvinc
tenis
20:30Ellie Douglas - Amy Zhu
tenis
20:30Micheline Aubuchon - Michaela Bayerlova
tenis
20:30Ingrid Neel - Anastasia Nefedova
tenis
21:00Guilherme Clezar - Hernan Casanova
tenis
21:00Nicolas Alvarez - Juan Manuel Cerundolo
tenis
21:00Tristan Lamasine - Tobias Kamke
tenis
21:00Bastian Malla - Martin Cuevas
tenis
21:30Roy Smith - Gonzalo Escobar
tenis
21:30Emilio Nava - Ulises Blanch
tenis
21:30Carlos Gomez-Herrera - Sebastian Fanselow
tenis
22:00Mathias Bourgue - Roberto Marcora
tenis
22:00Olivia Tjandramulia - Anna Bright
tenis
22:00Sanaz Marand - Brynn Boren
tenis
22:00Haley Giavara - Tori Kinard
tenis
22:30Tomas Martin Etcheverry - Maxime Hamou
televizyon
S SPORT PLUS HDCanlı
televizyon
beIN SPORTS HABER HDCanlı
televizyon
beIN SPORTS HD 1Canlı
televizyon
beIN SPORTS HD 2Canlı
televizyon
beIN SPORTS HD 3Canlı
televizyon
beIN SPORTS HD 4Canlı
televizyon
beIN SPORTS MAX 1 HDCanlı
televizyon
beIN SPORTS MAX 2 HDCanlı
televizyon
tivibu SPOR HDCanlı
televizyon
tivibu SPOR 2 HDCanlı
televizyon
tivibu SPOR 3 HDCanlı
televizyon
TRT Spor HDCanlı
televizyon
A Spor HDCanlı
televizyon
S SPORT HDCanlı
televizyon
S SPORT 2 HDCanlı
televizyon
spor SMART HDCanlı
televizyon
DAZN 1 Bar HDCanlı
televizyon
DAZN 2 Bar HDCanlı
televizyon
NBA TV HDCanlı
televizyon
Eurosport 1 HDCanlı
televizyon
Eurosport 2 HDCanlı
televizyon
CBC Sport HDCanlı
televizyon
İdman Azerbaycan HDCanlı
televizyon
Sports TV HDCanlı
televizyon
Sky Bundesliga 1 HDCanlı
televizyon
Sky Bundesliga 2 HDCanlı
televizyon
Sport TV 1 HDCanlı
televizyon
Sport TV 2 HDCanlı
televizyon
Sport TV 3 HDCanlı
televizyon
Sport TV 4 HDCanlı
televizyon
Fox Sports 1 HDCanlı
televizyon
Fox Sports 2 HDCanlı
televizyon
Fox Sports 3 HDCanlı
televizyon
Fox Sports 4 HDCanlı
televizyon
Fox Sports 5 HDCanlı
televizyon
Ülke TV HDCanlı
televizyon
Tay TV HDCanlı
televizyon
BJK TV HDCanlı
televizyon
FB TV HDCanlı
televizyon
GS TV HDCanlı
televizyon
TRT 1 HDCanlı
televizyon
ATV HDCanlı
televizyon
A2 HDCanlı
televizyon
TV8 HDCanlı
televizyon
TV8,5 HDCanlı
televizyon
Kanal D HDCanlı
televizyon
Show TV HDCanlı
televizyon
Star TV HDCanlı
televizyon
Fox TV HDCanlı
televizyon
FX HDCanlı
televizyon
beIN SERIES SCI-FI HDCanlı
televizyon
beIN SERIES COMEDY HDCanlı
televizyon
beIN SERIES DRAMA HDCanlı
televizyon
beIN SERIES VICE HDCanlı
televizyon
DMAX HDCanlı
televizyon
movie SMART PREMIUM HDCanlı
televizyon
movie SMART PREMIUM 2 HDCanlı
televizyon
movie SMART PLATIN HDCanlı
televizyon
movie SMART PLATIN 2 HDCanlı
televizyon
movie SMART GOLD HDCanlı
televizyon
movie SMART ACTION HDCanlı
televizyon
movie SMART FEST HDCanlı
televizyon
movie SMART FAMILY HDCanlı
televizyon
movie SMART CLASSIC HDCanlı
televizyon
movie SMART TÜRK HDCanlı
televizyon
dizi SMART PREMIUM HDCanlı
televizyon
dizi SMART MAX HDCanlı
televizyon
FilmBox HDCanlı
televizyon
DocuBox HDCanlı
televizyon
Fast&FunBox HDCanlı
televizyon
FightBox HDCanlı
televizyon
Animal Planet HDCanlı
televizyon
Nat Geo HDCanlı
televizyon
Nat Geo People HDCanlı
televizyon
Nat Geo Wild HDCanlı
televizyon
BBC Earth HDCanlı
televizyon
Discovery Channel HDCanlı
televizyon
Discovery Science HDCanlı
televizyon
Discovery Showcase HDCanlı
televizyon
Outdoor Channel HDCanlı
televizyon
ID HDCanlı
televizyon
History HDCanlı
televizyon
Viasat History HDCanlı
televizyon
TRT Belgesel HDCanlı
televizyon
TLC HDCanlı
televizyon
POWER TV HDCanlı
televizyon
POWERTÜRK TV HDCanlı
televizyon
Trace Urban HDCanlı
TV8 HD
Paylaş:

Haberler

Esther Vergeer: Yenilmez

Esther Vergeer: Yenilmez“İnanılmaz hayat hikâyeleri” ya da “Bileği bükülmeyen ütopik kahramanlar”, sinemada izlemeye alıştığımız ama aslında…

“İnanılmaz hayat hikâyeleri” ya da “Bileği bükülmeyen ütopik kahramanlar”, sinemada izlemeye alıştığımız ama aslında bizim de öznesi olmayı arzuladığımız konulardır. Peki bu hikâyeler içinde Esther Vergeer’inkini ne kadar biliyoruz? Eurosport Türkiye ekibinden Kuzey Kılıç, kadınlar tekerlekli sandalye tenisinin efsanevi isminin kariyerini yazdı. Günümüz spor izleyicisi çoğunlukla rekorların büyüsüne kapılıp gitmiştir… NBA yıldızı Wilt Chamberlain’in bir […]

"İnanılmaz hayat hikâyeleri" ya da "Bileği bükülmeyen ütopik kahramanlar", sinemada izlemeye alıştığımız ama aslında bizim de öznesi olmayı arzuladığımız konulardır. Peki bu hikâyeler içinde Esther Vergeer'inkini ne kadar biliyoruz? Eurosport Türkiye ekibinden Kuzey Kılıç, kadınlar tekerlekli sandalye tenisinin efsanevi isminin kariyerini yazdı.

Günümüz spor izleyicisi çoğunlukla rekorların büyüsüne kapılıp gitmiştir... NBA yıldızı Wilt Chamberlain’in bir maçta attığı 100 sayı, Roger Federer’in 20 Grand Slam’i, Usain Bolt’un 100 metre ve 200 metrede elde ettiği dereceler... Birazdan bahsedeceğimiz kadınlar tekerlekli sandalye tenisinin yıldızı Esther Vergeer’in ise... En iyisi hızla anlatmaya başlayalım.

Hollandalı yıldızın teklerde Ocak 2003 yılında başlayan galibiyet serisi, emekli olduğu Şubat 2013 yılına kadar devam etti. Evet, kendisi bu 10 yılda 120 turnuvaya çıktı ve oynadığı 470 maçın hepsini kazandı. Bu maçlarda yalnızca 18 set kaybetti. Paralimpik Oyunlar’da tekler kategorisinde dört ve çiftler kategorisinde üç altın madalya, Grand Slam’lerde gelen 21 tekler ve 23 çiftler zaferi... Dünya 1 numarası olarak geçirdiği süre tam 688 hafta. Esther Vergeer = Yenilmez.

18 Temmuz 1981’de Hollanda’da dünyaya gelen Vergeer, dönem şartlarına göre ortalamanın üstünde yaşam standartlarına sahip olan mutlu bir ailenin çocuğuydu. Dört yaşına kadar sporla arası pek iyi olmadı, genel olarak evde annesiyle zaman geçiriyordu. Altı yaşında ise yüzme derslerine başladı. Bir gün yüzme dersinin ardından eve gelen Vergeer, birkaç dakika sonra bilincini kaybetti. Bilinç kaybının yanı sıra baş dönmesi de yaşayan Hollandalı, ailesi tarafından hastaneye götürüldü. Yapılan ilk kontrollerin ardından beyin kanaması geçirdiği ve beyninde sıvı birikmesinin olduğu söylendi. Doktorlar genç Vergeer’in beynine şant yerleştirdi. Şant yerleştirme işlemi için kafatasında bir delik açıldı. Daha sonra şantın bir ucu, beyindeki fazla sıvıyı boşaltabilmesi için baş, boyun ve karın bölgesinden cilt altına yerleştirildi. Altı haftalık sancılı bir tedavi sürecinin ardından Esther Vergeer, kontrolleri tamamlanarak hastaneden taburcu edildi.

Haziran 1989’da ise Vergeer’de baş ağrısı, göz bebeklerinde kayma ve boynunda şiddetli ağrı gibi sağlık sorunları baş gösterdi. Doktorlar, hastanede yapılan kontrollere rağmen bu etkilerin nedenini bulamadı. Aynı yılın Ekim ayında ise kasık çevresinde dayanılamayacak bir ağrı başladı. Birkaç hafta sonra felç geçirdi ve beynine yeniden şant konuldu. Hollanda’daki bütün uzmanlar bu vakanın üzerinde çalışıyordu ve sonunda teşhis konuldu: Vasküler miyelopati.

Omuriliğin altında yer alan bu hastalık, kötü huylu tümör çeşitlerinden birisi. Anormal etkiler gösteren hastalığın hayati tehlike yaratması sonucu Vergeer, 15 Ocak 1990’da dokuz saatlik bir ameliyat geçirdi. Ameliyatın ardından bir daha ayaklarını hareket ettiremedi ama hayatı kurtulmuştu. Bunun değerini de fazlasıyla bildi...

1990 yılının yaz aylarında rehabilitasyon sürecine giren Vergeer, tekerlekli sandalye sporlarına yönelmeye başladı. Voleybol, basketbol ve tenis tecrübeleri yaşadıktan sonra basketbolda karar kıldı. Ulusal düzeyde birkaç kulübün formasını giydi, 1997 yılında ise Hollanda Milli Takımı’yla Avrupa Şampiyonası yaşadı. O sıralarda amatör olarak tenise de devam ediyordu. Birkaç yıl sonra ise tüm odağını efsaneleşeceği alana yöneltti: Tenis kortları artık Vergeer için hazırdı.

1997 yılında başlayan amatör kariyeri, 2000 Paralimpik Olimpiyatları’nda tekler ve çiftler kategorilerinde gelen altın madalyalarla birkaç seviye yukarı çıktı. Bu başarılar aslında Vergeer’in emekleme adımlarıydı. Daha sonraki yıllarda Avustralya Açık, Roland-Garros ve Amerika Açık gibi üç prestijli Grand Slam’de, hem tekler hem de çiftler kategorilerinde şampiyonluklar gelecekti. Tabii 6 Nisan 1999’da tekler ve çiftlerde elde edeceği "dünya bir numarası" unvanı da bu başarılar sonrası onu bekliyordu.

"Çoğu izleyici tenis gibi zor bir sporun tekerlekli sandalyede nasıl yapıldığını anlayamıyor. Ben bu işten aşırı derecede zevk alıyorum. Tabii ki fiziksel olarak zorluk yaşıyoruz ancak her maçta zihnimiz biraz daha gelişiyor. Mesela çoğu oyuncu servis atarken saldırı yerine savunma hamlesini düşünür ama ben biraz daha farklıyım. Sol bacağımda his var, sağ bacağımda yok. Topa asıl gücümü sağ elimden verirsem ‘köşegen’ formülünü uygularım. Yani bir nevi Da Vinci’nin bahsettiği altın oranı uygulamaya çalışıyorum. Ben bunun işe yarayacağını düşünmemiştim ama fazlasıyla yaradı."

Çiftler ve teklerde gelen 1136 galibiyetin nedenini Esther Vergeer’in yukarıdaki demecinden anlayabiliriz: Fiziksel engelini adeta hiçe sayar gibi kortta gösterdiği efor ve dâhiyane bir oyun anlayışı. Bu iki altın kuralın birleşimi efsanevi yenilmezlik serisini beraberinde getirdi. 30 Ocak 2003’te Sydney Turnuvası’nda gelen yenilginin ardından 12 Şubat 2013’teki emekliliğine kadar çıktığı 470 maçın tamamını kazandı. 120 turnuva, 73 farklı rakip, tek bir oyun bile vermeden kazanılan 95 maç, kaybedilen yalnızca 18 set, ihtişamlı Grand Slam ve ITF zaferleri... Ancak şunu da belirtmekte fayda var; Vergeer’in yakaladığı bu muazzam galibiyet serisi bir dünya rekoru değil. Pakistanlı squash yıldızı Jahangir Khan, 1981-1986 arasında art arda 555 maç kazanarak bu alanda zirvede yer alıyor.

Laureus Dünya Spor Ödülleri'nde 2002 ve 2008 yıllarının en iyi engelli sporcusu seçilen Hollandalı yıldız, Ekim 2010’da ESPN Magazin’in ilk sayfasında yer almıştı. Vergeer bu konuyla ilgili olarak, "Dünyanın en büyük dergilerinden birinde çıplak poz vermemi istediklerinde, kabul etmekte emin değildim. Ne de olsa engelli bir sporcuyum ve vücudumdan emin değildim. Daha sonra engelli bir sporcunun derginin ön kapağında bu pozla yer almasının gelecek adına olumlu sonuçlar doğurabileceğini düşündüm ve kabul ettim." demecini vermişti.

Esther Vergeer’in, sağlık sorunlarıyla başlayıp o dramadan epik bir zafere dönüşen hayatı, çoğu kişi tarafından bilinmiyor bile. "İnsanlar, tekerlekli sandalyede olmamdan dolayı beni yargılıyor. Bu yargılamanın kaynağı ise tenis; engelli olan bir sporcudan bu kadar büyük başarılar beklemiyorlar. Bu yüzden başardıklarımızı yaymak istiyoruz ama çoğu kişi es geçiyor."

Vergeer’in de dediği gibi, yazılan haberlere rağmen çoğumuz bu tarz başarıları es geçiyoruz. Eğer 10 yıllık yenilmezlik serisi es geçilmeye değer görülüyorsa sporun tutkulu ruhu, hedonizmin pasif ruhuna yenilmiş demektir.

Kadınlar Dünya Kupası raporu: Erken final günü

Kadınlar Dünya Kupası raporu: Erken final günüYarı finale yükselen ilk takımın İngiltere olduğu Kadınlar Dünya Kupası’nda bugün ev sahibi Fransa ile son şampiyon ABD karşı karşıya …

Yarı finale yükselen ilk takımın İngiltere olduğu Kadınlar Dünya Kupası’nda bugün ev sahibi Fransa ile son şampiyon ABD karşı karşıya gelecek. Turnuvada geçtiğimiz gün yaşananları ve bugüne dair beklentileri Dağhan Irak kaleme aldı. Çıkan kısmın özeti Dün, kupadaki ilk yarı finalisti belirledik. Kâğıt üzerinde son derece çekişmeli geçecek gibi duran İngiltere-Norveç maçı, “Aslanlar”ın net üstünlüğüyle […]

Yarı finale yükselen ilk takımın İngiltere olduğu Kadınlar Dünya Kupası'nda bugün ev sahibi Fransa ile son şampiyon ABD karşı karşıya gelecek. Turnuvada geçtiğimiz gün yaşananları ve bugüne dair beklentileri Dağhan Irak kaleme aldı.

Çıkan kısmın özeti

Dün, kupadaki ilk yarı finalisti belirledik. Kâğıt üzerinde son derece çekişmeli geçecek gibi duran İngiltere-Norveç maçı, "Aslanlar"ın net üstünlüğüyle bitti. Bununla birlikte İngiltere'nin 3-0 üstünlüğüyle tamamlanan maç, farklı koşullarda çok daha değişik sonuçlara da sahne olabilirdi. Phil Neville’ın Jill Scott’ı orta sahadan hücumlara desteğe yollama hamlesi, hem İngiltere’nin hücum etkinliğini arttırdı hem de bu oyuncunun gol pozisyonlarıyla buluşmasını sağladı. Bu riskli taktik, oyunun açılmasını sağlarken, seyir zevkini de arttırdı. Ancak aynı nedenle, İngiltere orta sahasının ortasında Norveçlilerin rahat geçtiği boşluklar oluşmaya başladı. Norveç, bu turnuvada Ada Hegerberg’in yokluğunu ilk kez aradı ve bulunan pozisyonlar golle buluşturulamadı. Bunda Steph Houghton’ın ve özellikle Lucy Bronze’un inanılmaz oyununun da etkisi büyüktü. İngiltere, hücum anlamında vites büyüttü ve turnuvanın hiçbir favorisinden aşağı olmadığını gösterdi. Ancak yarı finalde Fransa-ABD galibiyle oynayacaklar. Dün verdikleri pozisyonları, Le Sommer ya da Alex Morgan’ın kaçırmayacağını bilmeleri gerekiyor.

Günün menüsü

Bugün kupada tam anlamıyla bir erken final var. Kupanın en büyük iki favorisi Fransa ve ABD, çeyrek finalde karşı karşıya gelecek. İkinci tur, iki takım için de zor geçti. Ancak rakipleri Brezilya ve İspanya, üstün rakiplerle oynadıklarında oyun kurdurmayan ekipler. Bu maçta iki ekip de kendi kimliğine dönecektir. Fransa ve ABD, geçtiğimiz Ocak ayında da karşı karşıya gelmiş ve Fransa maçı 3-1 almıştı. Bu kez işlerinin daha zor olduğu kesin. Ayrıca ABD, Fransa’dan sonra en yüksek seyirci desteğine sahip takım. Yani Fransızlar tribünleri, diğer maçlardaki kadar domine edemeyebilir. Şu ana kadarki performanslara bakarsak, ABD az farkla favori gibi. Ancak bu maç Fransa için de kader maçı. Keyifli olacak.

Neye dikkat etmeli?

Bu maçta ikinci yarı, hatta uzatma devrelerinde yapılacak taktik hamleler belirleyici olabilir. Kadro derinliği anlamında iki takım da iyi, ama ABD biraz daha üstün.

Ne umuyoruz?

Adına yakışır, unutulmaz bir ABD-Fransa maçı tabii ki.

Günün lüzumsuz bilgisi

Fransa halkının Amerika Birleşik Devletleri’ne hediyesi olarak 1886 yılında yaptırılan Hürriyet Heykeli’nin ilk olarak meşale tutan kolu, heykeltraş Frédéric Auguste Bartholdi tarafından yapılmış ve 1876’da ABD’ye getirilmişti.

Çizginin ötesinde

Çizginin ötesindeBir süredir Grand Slam’lerde görmeye alışık olduğumuz yüzler arasında bizden biri de var: Esin Kıratlı. Yoğun takvimi arasında Eurosport Tür…

Bir süredir Grand Slam’lerde görmeye alışık olduğumuz yüzler arasında bizden biri de var: Esin Kıratlı. Yoğun takvimi arasında Eurosport Türkiye’nin konuğu olan deneyimli çizgi hakemi, Wimbledon yolculuğu öncesi Buğra Balaban’ın sorularını yanıtladı. Roland Garros’la başlayalım. Sizi 2015’ten beri Grand Slam’lerde görmeye alışığız. Garip bir turnuva izledik. Sürekli yağmur, aralıksız rüzgâr… Sizin için nasıl geçti 2019 […]

Bir süredir Grand Slam’lerde görmeye alışık olduğumuz yüzler arasında bizden biri de var: Esin Kıratlı. Yoğun takvimi arasında Eurosport Türkiye'nin konuğu olan deneyimli çizgi hakemi, Wimbledon yolculuğu öncesi Buğra Balaban'ın sorularını yanıtladı.

Roland Garros’la başlayalım. Sizi 2015’ten beri Grand Slam’lerde görmeye alışığız. Garip bir turnuva izledik. Sürekli yağmur, aralıksız rüzgâr… Sizin için nasıl geçti 2019 Roland Garros?

Bu yıl, Roland Garros’taki ikinci yılımdı. Roland Garros, benim için en zor Grand Slam. Bu yıl hava şartları da zorladı. Orada profesyonelce çalışıyorlar, hava durumu kontrol ediliyor. Yağmurun hangi saatlerde yağacağını herkes biliyor ancak yine de sahaya gitmek, hazırlığınızı yapmak zorundasınız. Belli bir saatten sonra “En erken şu saatte” uyarıları başlıyor, çiftlerden itibaren ertelemeler geliyor. Oyuncuların üzerinde de baskı oluşuyor. “Ben bu şartlarda, bu rüzgârda oynamak istemem” diyen oyuncular çıkıyor. Çünkü yeri geliyor, rüzgâr tüm toprağı alıyor. Örneğin Djokovic-Thiem maçında kortun bir tarafı sert kort gibiydi diğer tarafı ise bildiğiniz kum saha gibiydi taşınan topraklar yüzünden. Sonrasında erteleme kararı geldi zaten.

Toprak kort, hem izleyiciler hem oyuncular için farklı bir deneyim. Muhakkak hakemler için de öyledir. Toprak kortta özellikle rüzgârlı, yağmurlu koşullarda topun bıraktığı izi takip etmek daha zorlaşıyor mu?

Daha zor oluyor tabii ki. Hava şartları bizim için çok önemli. Örneğin güneşli havada toprak parlıyor. Toprak kortta çağrıyı olabildiğince geç yapıyoruz. Emin olup izi görmek için bu gerekli. Sert korttan toprağa geçince alışmamız için 1-2 gün gerekiyor. Toprağın çok ıslatılması etkiliyor. İz çıkmayabiliyor. Rüzgâr da çok etkiliyor. Rüzgârın kumu savurmasıyla birlikte dışarı giden bir topu içeride görebiliyorsunuz. Beni en çok zorlayan zemin toprak. Bu yıl oldukça iyi bir performans gösterdim. Roland Garros’ta final yapmak çok zor. Benim şansım, Fransız hakemlerle beraber daha iyi iş çıkarmamdı. Bu sistem, tüm Grand Slam’lerde farklı işliyor. Bazılarında size iki gün önceden mail ile bildiriyorlar, bazıları liste yayınlıyor. Roland Garros’ta görev alacak hakemler, tüm hakemlerin önünde açıklanıyor. Bu da çok farklıydı benim için. Benim için çok özel bir deneyimdi. Alkışlar, madalya...

Rüzgârın kortun iki tarafı arasındaki dengeyi bozduğunu söylemiştiniz. Biraz açabilir misiniz?

Djokovic-Thiem maçında hava açtı ancak maça devam edilmedi. Bunun nedeni oyuncuların gitmesi değildi. Kort, cidden oynanacak durumdan uzaktı. Toprak kort konusunda profesyoneller. Her kortun, sulamaya karar veren, toprağı setler arasında düzenleyen ayrı görevlileri var. Kule hakemleri, bu görevlileri yönlendirebiliyor. Ancak yurt dışından gelen kule hakemleri genelde bu işleri görevlilere bırakıyor. Her şey ahenk hâlinde. Çizgileri çekmeyi, fileleri sarmayı birlikte yapıyorlar. Bu kort görevlileri ödül seremonilerinde de yer alıyorlar diğer görevlilerin aksine.

Rüzgâr etkisi altında oyuncular özellikle serviste problem yaşadı bu yıl gözlerine kaçan topraktan ötürü. Göz, çizgi hakemlerinin her şeyi. Tamamen odaklanmanız gerekiyor ancak rüzgârı yönetemiyorsunuz. Başınıza geldi mi benzer bir durum?

Tabii ki yaşadım. Bu yıl çok yaşadım. Herkes ondan şikâyetçiydi zaten. Kule hakemine dahi toz gitti. Yine de işimizi yapmak zorundayız. Oyuncular gibi elimizi kaldıramıyoruz beklemeleri adına. “Görmedim” işareti yapıyoruz sadece kule hakemine kötü senaryoda. Djokovic-Thiem maçı kadınlar finaliyle aynı gün oynandı. O gün üç maçta görev aldım Philippe Chatrier’de ve hepsinde çok rüzgâr vardı.

İnsan evrimi içerisinde, teknolojinin de gelişmesiyle bir konuya 2-3 saat dahi odaklanmak zorlaşıyor. O ortamda, milyonlarca dolarlık oyuncularla, devasa bir stadyumda o odağı 8-9 saat korumak ne kadar zor? Bir çizgi hakemi için günün ilk maçıyla son maçı arasında odak farkı var mı?

Çok fark var. Tek göreviniz var: İyi görebilmek. İyi görebildiğiniz kadar iyi hakemsiniz. Sabah gelip nerede çalışacağınızı öğreniyorsunuz. Roland Garros’ta bir gün önceden bilemiyorsunuz. Her kortta iki ayrı takım oluyor yedekli. Kortun içinde dokuz kişisiniz zaten. Yan kortlarda yedi kişiyiz. Sabah geldiğinizde en dinlenmiş hâlde bir saat içeride bir saat dışarıda çalışıyorsunuz. Maç programının uzadığı, birden fazla korta bakmamızın gerektiği durumlarda bir buçuk saat içeride 45 dakika dışarıda çalışma gibi bir programımız da oluyor. İlk üç seans çok iyi, çok odaklı geçiyor ancak sonrasında yorulmaya başlıyorsunuz. Yorulma durumu çalıştığınız çizgiye göre de değişiyor. Bana göre en zor çizgi baseline. Bu yıl Roland Garros’ta çokça baseline’da çalıştım.

Ayrıca kadın maçından sonra erkek maçında görev almak da çok zor. Büyük bir hız farkı var. Refleksinizin de alışması, kafanızı çeviriş şekliniz, dikkatiniz biraz değişiyor. İlk üç seanstan sonra dinlenme sürelerimizi iyi tutarak, bolca çay-kahve tüketerek dikkatimizi taze tutmaya çalışıyoruz.

Baseline, longline ve servis çizgisi arasındaki farklar neler? Baseline’ın sizin için en zor çizgi olmasının nedeni ne? Önünüzde sürekli hareket eden bir oyuncu olması ve görüş açınızı kapatması mı?

O da var. Uzun çizgilerde -longline- top size geldiği için görüşünüz daha açık. Baseline’da açınız farklı olduğu bir nebze daha güçleşiyor işler. Topu sadece bizim tarafımızdayken izlemiyoruz. Biz tüm maçı seyrediyoruz. Tamamen refleks ve motor fonksiyonlarıyla karar veriyoruz. Serviste, her seferinde düzenli olarak size bir top geldiği için daha zor diyenler de çıkabiliyor. Baseline’da önünüze daha az top düşüyor.

Tenis izleyiciliğiyle başlayıp sonra oynamaya başlıyorsunuz. Akabinde de bir antrenörlük periyodunuz var. Bir yandan akademik kariyerinizi sürdürürken bir yandan da hakemlik konusundaki hedefleriniz için çalıştığınız yıllarda odağınızı nasıl korudunuz?

Ben spora basketbolla başladım. BESYO’ya beni basketbol taşıdı. 4 yılı yarı profesyonel olmak üzere 13 yıl basketbol oynadım, basketbol hakemliği de yaptım. Tenisten çok farklı. Basketbolda sürekli hareket hâlinde olmanız gerekiyor. Orta hakemlik yaptım basketbolda. Basketbol bir şekilde bitmek zorunda kaldı. TRT’de tüm Grand Slam’ler yayınlanırken sevdiğim tenisçilerin, Seles ve Graf gibi isimlerin hareketlerini, davranışlarını gördüm. Kuralları tenis maçlarını izleyerek oynayarak öğrendim. Kuralları en başta okuyarak öğrenmedim. Belli bir yerden sonra değişiklikleri öğrenmeniz için kuralları okumanız gerekiyor tabii. Takım sporundan ferdi bir spora geçmek çok zorladı beni.

İyi bir oyuncu olmadım hiçbir zaman ancak fena bir antrenör değildim. Antrenörlüğe beni yönlendiren hocam hakemlikle de tanıştırdı. O zaman Konya’da yaşıyordum, Selçuk Üniversitesi’nde öğrenciydim. Kursa katıldık ve hakem olduk. Konya’da düzenlenen Türkiye 16 Yaş Turnuvasında görev aldım. Tabii bir anda kuleye çıkmak kolay olmadı. Oyuncular tarafından uyarıldığımız oluyordu. Haluk Akkoyun da oradaydı. Sonra kule hakemliği dururken üniversitedeki hocamız yardımıyla Fed Cup, Davis Cup gibi organizasyonlarda çizgi hakemliği yaptık. Hakemliğe tam anlamıyla başladığım turnuva bana göre İzmir’de düzenlenen 2005 Universiade. Servis hakemliği görevi aldım ancak başlarken pek fikrim yoktu servis konusunda. Ama iyi performans gösterdim ve diğer turnuvalarda da görev aldım.

Doktora için 2005 yılında İstanbul’a taşındım. Sonra o dönem “Nasıl devam ettirebilirim hakemliği?” diye düşündüm. Ataköy’de düzenlenen ilk WTA turnuvasına seyirci olarak gelmiştim. Oraya seçilememiştim. Beraber çalıştığım arkadaşlarım seçilmişti. Ondan sonra neredeyse bütün turnuvalara şeçildim ve hakemliğim bir şekilde ivmelenmeye başladı. Wimbledon kapısını bana açan, Wimbledon’ın şef hakemi Adrian Wilson’ın İstanbul’daki WTA Turnuvasının son yılında baş hakem olarak görevlendirilmesiydi. Servis hakemliğimden emin değildi. Bana sordu. Serena Williams, Jelena Jankovic, Samantha Stosur, Victoria Azarenka, Maria Sharapova gibi oyuncular vardı. Çekiniyordum ama “Yaparım” dedim. O turnuva bana 2013’te Wimbledon kapısını açtı. Wimbledon elemeleriyle Grand Slam kariyerime başladım. 2015’te de doğrudan seçildim.

Merkez Kort’a çıkmak, kalabalık izleyici kitlesi, çim kokusu... 2015 Wimbledon’da, o heyecanın içinde “Ben burada ilerleyebilirim” dediniz mi?

Elbette elemeler farklı yerde yapılıyor. Onu farklı bir turnuva gibi düşünebiliriz. Ana tablo bambaşka. Seyirciler, kortlar, atmosfer bakımından çok farklı. Wimbledon’da şöyle bir sistem var: Size verdikleri seviyeleriniz, L diye tabir edilen numaralarınız var. İlk kez ana tabloda görev aldığınızda L4 seviyesindesiniz ve L4 ile L3 seviyelerinde hiçbir şekilde show court’larda, merkez kortta görev alamıyorsunuz. L4’te turnuvaya ilk 10 gün için seçilebiliyorsunuz. Geçen yıl ben L4’ten L2’ye yükseldim. Show court’larda görev alabilecek seviyedeydim ve tüm turnuva boyunca görev aldım. Ana tabloda geçen yıl ilk günüm Merkez Kort’taydı ve Roger Federer’in maçı vardı. Çok büyük bir kalabalık; heyecanlı ve biraz stresliydi benim için. Hawk-eye olması da bir baskı oluşturuyor.

Çim kortu seviyorum. Özellikle kort yeniyse, tebeşirleri yeni atıldıysa. Şöyle bir anım var: Kort 1’de karışık çiftler finali vardı ve kulede de ünlü hakem Mohamed Lahyani görevliydi. Servis çizgisindeydim ben de. Tebeşirin yükseldiği söylendi ve şahin gözü istemediler. Sonrasında bir ace pozisyonunda “içeride” kararı verdim ancak Lahyani, tebeşir görmediğini söyledi. Oyunculara yardımcı olmayı seven de bir hakem... Challenge istediler ve dışarıda kararı geldi. Hawk-eye’ın yüzde beşlik sapma oranı var. Bizim çokça yaşadığımız bir durum. Hawk-eye’da söylediğimizin tersine bir karar çıktığında yüzde yüz emin olsanız dahi müdahalede bulunamıyorsunuz ve bu durumda içinizde fırtınalar kopuyor.

Overrule anlarını sormak istiyorum. Sandalye hakemleri oyuncularla daha çok iletişim kurabiliyor ama çizgi hakemlerine verilen talimat bildiğim kadarıyla sıfır tepki yönünde. Doğru gördüğünüze eminsiniz ama sandalye hakeminden başka bir karar çıkıyor ya da oyunculardan itiraz gelebiliyor. Sakin kalmakta zorlandığınız oluyor mu?

Şimdiye kadar çok sıkıntılı an yaşamadım. İnşallah olmaz. Sizin sessiz kalıp hakemin sizin yerinize out demesiyle sizin yaptığınız çağrıyı correction diye düzeltmesi arasında çok fark var. Çizgide olduğunu görüyorsunuz topun ama out diyesiniz geliyor ve o çağrının çıkmasına engel olamıyorsunuz. Artık pek başıma gelmiyor. Başlangıçta “Nasıl böyle bir hata yaparsın nasıl konsantre olmazsın?” diye çok yükleniyordum kendime.

Bu noktada kule hakemlerinin, turnuvanın şef hakeminin yaptığı konuşmalara parantez açabiliriz. İlk olarak şunu söylüyorlar; siz robot değilsiniz, makine değilsiniz. Sadece ne gördüyseniz onun çağrısını yapın. Herkes hata yapıyor. Kule hakemi de hata yapıyor. Yani hata bu işin bir parçası. Bunu sindirmek çok zor olsa da… Artık o kadar çok turnuvada çalışıyorum ki... 28 hafta turnuva yapmışım geçen yıl yurt dışında. Bu yıl 30 haftayı bulacak. Hani çok fazla etkilemiyor artık sizi hata. Böyle gördüm böyle söyledim.

Oyuncuların da stresini anlamak lazım. Bir puanla maçı kazanabiliyorlar ya da kaybedebiliyorlar. Onlar eğer sizin yaptığınız çağrı yüzünden size ya da kule hakemine yüklenip çok büyük sorunlar çıkarıyorlarsa o zaman kendinizi kötü hissedebiliyorsunuz. Oyuncular size gelip “Bu çağrıyı nasıl yaptın, uyan, gözlüğünü çıkar” gibi bir sürü şey söyleyebiliyor. Kule hakemi müdahale ediyor. “Ona değil bana konuş işte biz çözelim” gibi sizi rahatlatıcı şeyler yapmak zorundalar o tür anlarda. Çizgi hakemi olarak siz hiçbir şekilde mimik yapamıyorsunuz. Ama şöyle bir şey var bazen komik anlar oluyor, samimi bir şekilde dönüp “İçeride miydi?” diye soranlar oluyor. Bu durumlarda sadece ufak gülümseyebiliyorsunuz o kadar.

Neşeli anlar da yaşanıyor bazen, oyuncuların dönüp teşekkür ettiğini hatırlıyorum çizgi hakemlerine yer yer. Başınıza geldi mi böyle eğlenceli bir an?

Bazen oyuncu dönüp takdir ediyor sizi. Ben ATP’den çok WTA ile çalışıyorum. Singapur’da geçen yıl Wozniacki, beni gördüğü için şahin gözü istemekten vazgeçmişti mesela. Ondan önce benimle birlikte çok şahin gözü kaybetti. Babası ve takımı dışarıdan iste iste falan demesine rağmen baktı arka arkaya iki tanede haksız çıktı, o yüzden vazgeçti. Onun dışında legend’lar bizi çok yoran ama aynı zamanda kahkahalarımızı durduramadığımız etkinlikler. Artık legend’lara da ciddi bakmaya başladılar. Arada şakalardan ziyade sert espriler de olabiliyor.

Diğer çizgi hakemleriyle ya da kule hakemleriyle olan iletişiminiz de turnuvalar arttıkça samimileşmiştir. Kader Nouni olsun Eva Asderaki olsun Lahyani olsun grand slam’lerde görmeye alışık olduğumuz sandalye hakemleriyle aranızdaki iletişim nasıl? Telefonlaştığınız, kahve içtiğiniz uluslararası hakemler var mı?

Evet var. Ben daha çok WTA ile çalıştığım için, Eva da eski WTA hakemi biliyorsun. Benim ilk Singapur’a seçilmem Eva sayesinde olmuştu. İlk maili aldığımda çok sevinmiştim, hemen evet demiştim Singapur’daki WTA finalleri için. O Eva’nın son WTA turnuvası oldu. Sonra ITF’e geçti. Eva çok iyi bir insan. Selam vermeden geçmez, onunla aram iyi. Ama hamilelik dönemi falan geçirdi çok fazla turnuvada göremedim onu. Marija Cicak ile aram çok iyi. Her an her şeyi istediğim gibi sorabiliyorum ona. Bir kural değiştiyse, bir pozisyon kafama takıldıysa... Her şeyi açıklar. Hepsi zaten öyle olmak zorunda o yüzden oralardalar. Jennifer Zhang var Çin’den keza. Kader Nouni beni her gördüğünde Fransızca konuşuyor. Ne dediğini anlamıyorum. O da çok iyi. Çok konsantre. Dünyanın en iyi hakemlerinden bir tanesi. James Keothavong da favorilerim arasında. Çoğuyla aramız iyi yani. Her turnuvada sizi görüyorlar, size güveniyorlar. Siz orada olduğunuz için mutlu olduklarını söylüyorlar. Bunları onlardan duymak da ayrı bir mutluluk oluyor.

Rio’da olimpiyat deneyimi nasıl geçti sizin için?

Çok güzeldi. Çok da farkında değildim aslında ben olayın. Çok heyecanlandım o maili alınca. Olimpiyat diğer organizasyonlara göre en özeli. Ülkeyi temsil etme duygusunu orada daha çok hissediyorsunuz. Açılış törenine gidiyorsunuz. Ben bir de tektim Türk olarak. Çok az devletten tek hakem vardı. Türkiye’den tek hakem olarak temsil etmenin de ayrı bir mutluluğu vardı. Çok da farkına varamadım böyle pek içine giremedim galiba. O yüzden dört gözle Tokyo’yu bekliyorum. Ağustos’ta açıklanacak seçimler, başvuruyu yaptık, bekliyoruz. O da ITF’in bir organizasyonu. Bu komisyonda Grand Slam turnuvalarına sahip devletlerden hakem şefleri oluyor. Onların da kararları, oyları var. Oraya seçilmeyi bekliyorum. Rio da çok özeldi ama galiba ilk olunca çok idrak edemedim. Tokyo ile daha bir olimpiyat yapmış gibi olacağım.

Siz bir yandan eğitiminizi sürdürürken bir yandan turnuvalara gittiniz. Önce şehirler arası daha sonra yurt dışı başladı. Bu yolculukta sizin takıldığınız engeller, çarptığınız duvarlar oldu mu?

Hakemlikte erkek hakem sayısı kadın hakem sayısına göre çok çok daha fazla. Ama bu neden kaynaklanıyor bilmiyorum. İlgiden mi motivasyondan mı yoksa bizim ülkenin cinsiyetçi bakış açısından mı emin değilim. Ama ben öyle büyük sıkıntılar yaşamadım. Şöyle bir anım var: Dubai’de mesela bir turnuvada hakem şefi, bir kadının servis çizgisine çağrı yapamayacağını, o kadar güçlü olmadığını düşünüyordu. Şansıma oraya hakem şefi yardımcısı olarak Türk hakemlerimizden biri gitti. Ve dedi “Bırak ben Esin’i yazacağım, sen de gör. Hiçbir sıkıntı olmayacak.” Ve ben orada finalin servis hakemi olarak çalıştım ve o turnuvayı o şekilde bitirdim. O turnuvadan sonra beni birçok yerde servis hakemi olarak yazdılar. “Seni yazıyorum, sen kırdın bu algıyı” şeklinde geri bildirimler de aldım. Bu şekilde cinsiyetçi yaklaşımlar oluyor tabii. Birkaç tane hatalı çağrı art arda gelince işte “kadınlar duygusal, bırakacak kendini” gibi düşünceler olabiliyor.

Çok samimi arkadaşlarım var. Turnuva öncesi, turnuva esnasında mesajlarıyla beni yalnız bırakmıyorlar. Çünkü orada bir şekilde yalnızsınız. Hakemler arasında da bir rekabet var. Gösterdiğiniz sürece final yapma şansınız var. O da şu şekilde oluyor: Kule hakemleri siz korttayken size puanlar veriyor. Puanlar 1 ile 7 arasında. 3 çok az görüyorsunuz. Onun aşağısı zaten sıkıntı. O turnuvada bir daha çalışamamanıza sebep olabilir. 7 zaten çok zor verilen bir puan. İşte 6 yine zorlardan bir tanesi. Bu puanlara göre final yapma şansınız oluyor. O yüzden hep destek bekliyor insan. Ailem, yakın arkadaşlarım hep yanımda. Onların verdiği motivasyonla da elimden gelen en iyi performansı göstermeye çalışıyorum. Türkiye’de ilk beş, on hakemin arasında kadınlar var. Öyle bir cinsiyetçiliğe hiç rastlamadım.

Bazı turnuvalarda kule hakemliği yaptığınızı da söylediniz. İlerisi için öyle bir hedefiniz var mı? Ya da ben çizgi hakemliğinin en üst seviyesinde kalmak istiyorum mu diyorsunuz?

Başlarda vardı. 2010’da İtalya’da başladı benim için macera. Federasyon desteğiyle iki kadın bir erkek İtalya’ya gittik. Üçümüz de white badge aldık. O zaman da bu ITF, Future turnuvalarının hepsinde zaten kule hakemi olarak görev yapıyordum. Bizim milliyet olarak bir sıkıntımız var evet. Normalin üstünde bir performans gösterirseniz ancak kendinizi kabul ettirebiliyorsunuz. 2013’ten sonra 2015’e kadar kendimi çok iyi göstermem gereken bir süreçti. Bunu başardım. Ana tabloya seçildim direkt. Ondan sonra bütün kapılar yavaş yavaş açılmaya başladı. O kadar iyi seçiyor ki sizi takip eden o kurul. WTA’in bir sistemi var. Sizin yaptığınız bütün turnuvaların puanları orada. Dünyada faal çalışan bütün hakemlerin ismini girip sistemden bulabiliyorsunuz. Bu puanlara bakılarak seçildiğiniz bir ortamdasınız.

Başlangıçta evet düşünüyordum. White badge, bronze badge, silver badge ve gold badge olarak gidiyor. Bizim hiç silver badge hakemimiz yok. Başhakemimiz var ama kule hakemimiz yok. Şu an üç ya da dört tane bronz hakemimiz olması lazım ama hiçbiri kadın değil. WTA’den de her zaman destekleyip soruyorlar; ‘’Esin, bronzunu ne zaman alacaksın?’’ Ben şu an çizgide mutluyum. Keyif alarak bu işi yapıyorum. Zaten eğer bıkarsanız, motivasyonunuzu kaybederseniz bu işi asla yapamazsınız. Çünkü çok yorucu bir iş. Sürekli seyahat halindesiniz. Her zaman sağlam kalamıyorsunuz. Bazen yüzde yüz efor sarf edemiyorsunuz. Ben şöyle düşünüyorum: Eğer bronzu alırsam odak noktam kule olacak. Premier’lerin belli bir seviyesine kadar, uluslararası turnuvaların tamamında görev alabilecek bir hakem olacağım. Çizgide edindiğim saygıyı kaybedip başka bir tarafa yol almam gerekecek. O da benim için sanki yeni bir başlangıç, yeni bir yol gibi çok ayrı bir efor. Evet gidip deneyebilirim ama çok zor bir kurs ve bronzu alıp almayacağınızın hiçbir garantisi yok. Arada kalıyorum hep. Çizgide devam etmek mi, kuleye geçmek mi...

Bir noktadan sonra alışkanlık oluyor. Bazen diyorum” bu yıl şu şu turnuvaları yapmak istemiyorum. Dinlenmek istiyorum.” İnanılmaz yoruluyorsunuz. 4 hafta art arda turnuva yaptım. 3 haftası Roland Garros’tu. Çok stresli bir turnuva. Sonra Hollanda’ya geçtik. Geldim buraya çok az bir zamanım var. Wimbledon’a gidiyorum. Ayrı bir Grand Slam ayrı bir stres. Bir taraftan da kuleyi işin içine sokarsam işim çok zorlaşacak. Kendime ve hayatıma haksızlık edecekmişim gibi geliyor. Her zaman yukarıda ve her zaman aynı performansı gösterecek zamanım olmayacak muhtemelen. Hâlâ çok iyi iş çıkaran, yaşları büyük insanlar var. Ben çok fazla ilerisini de düşünmek istemiyorum. Ânı yaşamak istiyorum. O yıl hangi turnuvaları yapacaksam yapıp, iyi performans gösterip onları bitirmek istiyorum. Üç tane Grand Slam finali yaptım çizgide. Bir tanesi kaldı, Wimbledon. Eğer şu gidişimde Wimbledon’u da tamamlarsam benden daha iyisi yok diye düşünüyorum. Daha ne kadar gider, daha ne kadar seçilebilirim, daha ne kadar bu performansı gösterebilirim hiçbir fikrim yok. Kendimi iyi gördüğüm sürece bu işi yapmak istiyorum.

Erkekler tenisinin geleceği -sanılanın aksine- emin ellerde

Erkekler tenisinin geleceği -sanılanın aksine- emin ellerdeFederer, Nadal ve Djokovic’in emeklilik kararı alması hâlinde erkekler tenisinin şu anki ihtişamlı görüntüsünden uzaklaşacağı, uzun za…

Federer, Nadal ve Djokovic’in emeklilik kararı alması hâlinde erkekler tenisinin şu anki ihtişamlı görüntüsünden uzaklaşacağı, uzun zamandır spor dünyasında tartışılan bir konu. Serhat Çetin’in belli bir yaş seviyesinde kazanılan başarıları karşılaştırarak hazırladığı istatistiksel çalışma ise en azından büyük bir endişeye mahal olmadığını gösterir nitelikte. “2005 Fransa Açık’ta Roger Federer’i yenerek 19 yaşında ilk büyük kupasını […]

Federer, Nadal ve Djokovic'in emeklilik kararı alması hâlinde erkekler tenisinin şu anki ihtişamlı görüntüsünden uzaklaşacağı, uzun zamandır spor dünyasında tartışılan bir konu. Serhat Çetin'in belli bir yaş seviyesinde kazanılan başarıları karşılaştırarak hazırladığı istatistiksel çalışma ise en azından büyük bir endişeye mahal olmadığını gösterir nitelikte.

"2005 Fransa Açık’ta Roger Federer’i yenerek 19 yaşında ilk büyük kupasını kaldıran Rafael Nadal, 22 yaşındayken Wimbledon’da zirveye çıkan Federer ve henüz 21 yaşında Avustralya’nın en büyüğü olan Novak Djokovic... Bu oyuncular 20’li yaşların henüz başında dünyanın en iyilerine meydan okuyarak Grand Slam kazanırken, şu andaki genç nesil neden kazanamıyor?" (Mark Wiedmer, 2019)

Roger Federer, Rafael Nadal ve Novak Djokovic arasındaki amansız rekabet ve erkekler tenisinde kurdukları hâkimiyetin boyutları için aralarındaki birkaç maçı izlemek yeterli olabilir. Ancak, bu üçlünün rekabeti kâğıda döküldüğünde muazzam ve bir o kadar da korkutucu bir tablo ortaya çıkıyor.

Rafael Nadal’ın 2005’teki ilk Roland Garros zaferinden bu yana düzenlenen 57 Grand Slam organizasyonunda bu üçlünün kazanmadığı final sayısı sadece sekiz... Dahası; Federer, Nadal ve Djokovic üçlüsünden en az birinin bu 57 turnuvanın 55’inde final oynaması, üçlü dominasyonu güçlendiriyor. Jenerasyonlarının en iyi temsilcileri olma unvanını "tenis dünyasının gelmiş geçmiş (ve muhtemelen gelecek) en büyük kahramanları" olarak değiştiren bu üçlünün son yıllarına ve özellikle aralarındaki son maçlara, doğada nadir rastlanan değerli birer taş muamelesi yapılmasının sebebi tam da bu! Zira, Roger Federer’den daha büyük bir sanatçı, Rafael Nadal’dan daha azimli bir savaşçı ve Novak Djokovic’ten daha sakin bir buz adam izlememiz çok mümkün görünmüyor.

Maalesef zaman çok hızlı geçiyor ve böylesi bir üçlü yavaş yavaş kariyerinin sonuna yaklaşırken tenis dünyası yeni kahramanlar çıkarmak zorunda. Federer, Nadal ve Djokovic’in var olduğu bir sporda rekabet etmek her ne kadar dezavantaj olarak görünse de 2019 ve sonrası, "çizginin gerisindekiler" için çok büyük bir fırsatı da içinde barındırıyor. Dominic Thiem’in Roland Garros yarı finalinde Novak Djokovic’i mağlup ettikten sonra, finalde tüm zamanların en iyi toprak kort oyuncusu Rafael Nadal’a karşı kazandığı setle eline geçirdiği fırsat gibi... Thiem’den söz etmişken; “çizginin gerisindekiler” teriminden kastımız; Andy Murray, Stan Wawrinka, Juan Martin del Potro ve Marin Cilic gibi otuzunu geçmiş ve 2005 Fransa Açık’tan bu yana büyük üçlünün haricinde Grand Slam kazanabilen dört oyuncu değildi! Ancak bu oyuncuları göz ardı ederek bu analiz yazısını yazmak mümkün olmaz. Zira "aktif tenis oynayan ve 30 yaşından genç hiçbir tenis oyuncusunun Grand Slam zaferi yok" çıkarımının yan aktörleri de söz konusu bu dört oyuncu!

"Çizginin gerisindekiler" ise tahmin edileceği üzere tenisin geleceğine yön vereceği öngörülen Dominic Thiem (26), Alexander Zverev (22) ve Stefanos Tsitsipas (21)... Eurosport’ta yorumculuk yapan, yedi Grand Slam şampiyonu ve eski dünya bir numarası Mats Wilander’ın da her üç oyuncu için üzerinde ısrarla durduğu nokta Grand Slam zaferi eksikliği. Wilander’a göre Roger Federer, Rafael Nadal ve Novak Djokovic’in raketlerini asmadan önce bu üç oyuncunun Grand Slam kazanması, kendi kariyerleri ve tenisin geleceği açısından çok önemli.

"Indian Wells’te Federer’i, Barcelona’da ise Nadal’ı mağlup eden Dominic Thiem’in bu üçlü partiyi bozma potansiyeli olduğunu düşünüyorum. Thiem ve Zverev; bazen kortta rakiplerinden daha iyi olmanın yeteceğini bilmelerine rağmen sınırlarını öylesine zorluyorlar ki, bir sonraki günün yeni bir gün olacağını ve başka tarzda bir rakiple karşılaşacaklarını unutabiliyorlar. Tsitsipas gibi bir oyuncu için ise çok erken olduğunu düşünmüyorum. Henüz rakipleri kadar maç kazanamamış olsa da demeçlerini ve oyununu gördüğümde ne kadar olgun olduğunu anlayabiliyorum. Ancak yine de bu oyuncular için önemli olan Nadal, Federer ve Djokovic oyunu terk etmeden önce majör turnuva kazanmaları."

Henüz Grand Slam kazanamamış olsalar da Thiem, Zverev ve Tsitsipas’ın Wimbledon 2019’a dek gösterdikleri kariyer performansları, büyük üçlü ile kıyası hak ediyor. Grand Slam turnuvalarındaki istatistiklerinin yanı sıra ATP turnuvalarındaki galibiyet, final ve şampiyonluk sayıları her üç oyuncunun da kariyer yolculuğunu tahmin etme noktasında bir nebze yol gösterici...

Öne çıkan noktalar

Henüz 23 yaşındayken, çıktığı 500 maçta 400 galibiyet ve 35 tekler şampiyonluğu seviyesine ulaşan; sekiz Grand Slam finalinde altı kez kupayı kaldıran Rafael Nadal’ın tüm zamanların "altın çocuğu" olduğunu söylemek yanlış olmaz.

Neredeyse tüm parametrelerde hem kendi jenerasyonundaki rakiplerinden hem de Federer, Nadal, Djokovic üçlüsünden olumsuz sapma gösteren Dominic Thiem’in bu saatten sonra tarihin en iyilerinden biri olması o kadar da kolay görünmüyor. Ancak, 21 yaşında sadece dört ATP şampiyonluğu olan Roger Federer’in 26 yaşına geldiğinde 12 Grand Slam zaferi ve toplam 53 şampiyonluğa ulaştığı da aklımızın bir kıyısında bulunmalı. Tabii, her oyuncuyu kendi dönemi içerisinde ve kendi yeteneğiyle değerlendirmeyi de göz ardı etmeden…

Alexander Zverev’in 21 yaşına dek ortaya koyduğu performans, Alman oyuncunun geleceği adına çok güçlü emareler gösteriyor. ATP turnuvalarındaki galibiyet, final ve şampiyonluk sayıları bakımından Roger Federer’in önünde yer alan Zverev’in gelişim eğrisi Novak Djokovic ile benzer bir trende sahip.

Sezonun ilk Grand Slam turnuvası Avustralya Açık’ta müthiş bir performans gösteren, dördüncü turda Roger Federer’i eleyen ve yarı finalde Rafael Nadal’a kaybeden Stefanos Tsitsipas ise 20 yaşına kadar ATP tunuvalarında aldığı galibiyet sayısı bakımından rakiplerinin gerisinde görünüyor. Ancak, Yunan oyuncunun rakiplerinin aksine (sadece Stan Wawrinka için söyleyebildiğimiz) tek el backhand vuruşlarını bir silah olarak kullanabilmesi ve tipik bir arka çizgi oyuncusuna kıyasla çok daha agresif bir şekilde file önüne giderek puan alması önümüzdeki yıllarda ona önemli bir avantaj sağlayabilir.

26 yaşına kadar ezeli rakiplerine kıyasla Grand Slam galibiyeti, finali ve şampiyonluğu kategorilerinde önde görünen Rafael Nadal’ın ileriki yaşlarda bu üstünlüğü kaybettiği görülüyor.

17-26 yaş aralığında Grand Slam galibiyeti bakımından Nadal’ı hemen geriden takip eden Djokovic’in Grand Slam finalleri sayısında ise geride kalması göze çarpıyor.

Federer, Nadal ve Djokovic’in 31 yaşına kadar olan kariyerleri karşılaştırıldığında;

- ATP turnuvalarındaki galibiyet ve şampiyonluk sayıları bakımından Federer’in çok ufak bir farkla Nadal’ın önünde olduğu, Djokovic’in ise her iki efsaneyi çok yakından takip ettiği görülüyor.

- Grand Slam galibiyet sayılarında ise Djokovic’in Federer’in önünde lider olduğu ve Nadal’ın ise bir nebze geriden geldiği göze çarpıyor.

- 24 kez Grand Slam finali oynayan Federer’i 23 finalle Nadal ve Djokovic takip ediyor.

- 31 yaş itibarıyla Grand Slam şampiyonluk sayılarında ise Federer 17 ile öne çıkarken Nadal 16 zaferle İsviçreli raketi takip ediyor. Djokovic’in 31 yaşına kadar kazandığı Grand Slam şampiyonluk sayısı ise 15...

Sporda her an her şeyin mümkün olması nedeniyle hangi sporcunun kortlara daha önce veda edeceğini bilemesek de yaşı itibarıyla Federer’in rakiplerinden daha önce emekli olacağı bekleniyor. Sayılar; her ne kadar tenise ve diğer sporlara renk katsa da böylesine nadide sporcular galibiyet, final ya da şampiyonluk sayılarının çok ötesinde bir değer taşıyor. Federer, Nadal ve Djokovic rekabetine en azından son kez tanık olmayacağımız ve genç oyuncuların da onların seviyesine erişeceği bir Wimbledon dileğiyle...

Can Üner: “Wimbledon’un büyülü bir havası var”

Can Üner: “Wimbledon’un büyülü bir havası var”Çağla Büyükakçay’ın koçu Can Üner, Wimbledon’ın hemen öncesinde, Eurosport Türkiye spikeri Yücel Tuğan’ın Türkiye tenisind…

Çağla Büyükakçay’ın koçu Can Üner, Wimbledon’ın hemen öncesinde, Eurosport Türkiye spikeri Yücel Tuğan’ın Türkiye tenisinden çim kort oyununa, Çağla’yla birlikte kazandığı başarılardan Wimbledon’ın kendine has atmosferine dair sorularını yanıtladı. Türkiye’de ilkleri başaran pek çok oyuncunun yanında sizi görüyoruz. Önce Marsel İlhan’la, ardından Çağla Büyükakçay’la Grand Slam ana tabloları geldi. Bu başarılara ulaşmanın ipuçları neler? Bu […]

Çağla Büyükakçay'ın koçu Can Üner, Wimbledon'ın hemen öncesinde, Eurosport Türkiye spikeri Yücel Tuğan'ın Türkiye tenisinden çim kort oyununa, Çağla'yla birlikte kazandığı başarılardan Wimbledon'ın kendine has atmosferine dair sorularını yanıtladı.

Türkiye’de ilkleri başaran pek çok oyuncunun yanında sizi görüyoruz. Önce Marsel İlhan’la, ardından Çağla Büyükakçay’la Grand Slam ana tabloları geldi. Bu başarılara ulaşmanın ipuçları neler?

Bu başarılara ulaşmanın sihirli bir formülü olmamakla beraber benim açımdan en önemli noktalar oyuncuya kendini adamak, ona inanmak ve oyuncuyu doğru şekilde çalıştırmak. Marsel ile ilk senelerim turda çaylak yıllarımdı. Çağla ile çok daha tecrübeli ve olgun bir dönemde çalıştık ve ben ona çok önceden beri inanıyordum. Dolayısıyla ona kattıklarımla hak ettiği başarılara ulaşmasında yardımcı oldum. Daha da iyilerini yapacağına inanıyorum.

Özellikle 2016, Çağla’nın başardıklarıyla Türkiye tenis tarihine geçti. Üç Grand Slam ana tablosu, ilk kez Olimpiyat ve ilk WTA turnuva şampiyonluğu. Bu başarıların Türkiye tenisinde yarattığı etkiden bahseder misiniz?

Çağla’nın bu başarıları Türkiye tenisinde tabii ki büyük etki yarattı. Kendisi bu yola çıktığında en önemli eksikliği önünde ona gideceği yolu gösterecek birinin yokluğuydu. Çağla’nın hem tenisi hem karakteri ve kişiliğiyle bu yolda yürümek isteyenlere çok iyi bir rol model olduğunu düşünüyorum. Bizim oyuncularımız ve aileleri Çağla’dan sonra profesyonel olabileceklerine daha çok inanmaya başladılar. Birçok insanın bu vesileyle tenise başlaması bizi çok mutlu etti. Çok değişik yerlerden çok güzel haberler aldık. İnsanlar tenisi daha çok sevmeye başladı.

O dönem tenise olan ilgi çok yüksekti. Gençler üzerinde etkisi nasıl oldu? Tenise yönelim arttı mı? Bu ilgiden faydalanabildik mi?

Ben bunu iyi kullanabildiğimizi düşünmüyorum. UEFA kupasını almak kadar değerli olan WTA şampiyonluğunun, Grand Slam’e katılmaktan çok daha zor olan Olimpiyat katılımının, bütün Grand Slam’ler de bulunmanın, iki kere Fransa’da bir kere ABD’de ana tabloda ikinci turlara çıkmanın etkisini daha iyi kullanmalıydık. Bu başarıları, en azından sponsorluk anlamında hiç iyi kullanamadığımızı söyleyebilirim. Ama bunun dışında önceki soruda yanıtladığım gibi tenisin sevilmesi ve insanların ilgisinin artması açısından bu başarıların etkili olduğunu düşünüyorum.

Dört Grand Slam’in de atmosferine hakimsiniz. Buralarda başarı için farklı yaklaşımlar gerekli mi? Grand Slam’leri birbirinden ayıran özellikler neler?

Evet, Grand Slam’ler bütün tenisçiler için gerçekten çok önemli. Ben bugüne dek toplam 39 Grand Slam’de bulunma şansına eriştim. Buralarda başarılı olmak için herkes planını programını yapıyor. Dört turnuva da birbirinden güzel turnuvalar. Avustralya yaptığı yatırımlar ile diğerlerinden bence bir adım önde gidiyor. Melbourne en sevdiğim şehirlerden, havası çok değişik. Bir gün 40 derece iken ertesi gün 20 olabiliyor, dokuz saat zaman farkı olduğundan erken gidip şartlara alışmak büyük önem taşıyor. En renkli Grand Slam’lerden biri.

En başarılı olduğumuz Fransa Açık’ın ve Paris’in yeri de bizim için farklı. Toprak korta göre epey hızlı ve orada hiçbir yerde olmadığı kadar güzel kortlar var. Bu turnuvaya hazırlanmak için toprağa erken girmek gerekiyor ama buna benzer toprak kort turnuvalarını seçmekte fayda var. Wimbledon elemeleri farklı bir kulüpte yapılıyor. Onun için ana tabloya kalmak ayrı bir önem taşıyor. Eleme ile ana tablo, birbirinden gece ile gündüz gibi farklı. Amerika Açık ise en coşkulu Grand Slam. Hava ve saate alışmak için erken gitmek çok önemli. New York yazın çok nemli, bazen de çok yağmurlu oluyor. Bunlara alışmak oldukça önemli. Şehir çok büyük olduğundan sizi yorabiliyor, oyuncuların buna dikkat etmesi gerekiyor.

Atmosferi ve geleneği açısından Wimbledon’ı pek çokları diğer Grand Slam’lerden ayrı bir yere koyuyor. Sizce de öyle mi? Wimbledon’ı farklı kılan şeyler neler?

Wimbledon gerçekten çok farklı, her köşesi tarih kokuyor. Büyülü bir havası var, sonuçta dünyanın en eski turnuvası. Maç kortlarında, antrenmanda dahi, herkes bembeyaz giyinmek zorunda, koçlar bile. Wimbledon, bence de bulunduğu ilçe, yapıldığı kulüp ve tüm gelenekleriyle muhteşem bir turnuva. Ayrıca kortların çoğunda seyirciler diğer Gramd Slam’lere göre oyuncuları çok daha yakından izleyebiliyorlar. Bu durum da seyirci açısından turnuvanın cazibesini arttıran bir unsur. İnsan maçı olmasa bile oradan ayrılmak istemiyor.

Toprak korttan çim korta geçişte çok kısa bir süre var. Oyuncular bu sürede ne gibi çalışmalar yapmalı?

Topraktan çime geçiş için kısa bir süre var, doğru. Gerçi bu süre son senelerde bir iki hafta uzatıldı fakat yine de yetersiz. Tenisçiler zaten her hafta farklı marka top, değişik şehir ve havalarda mücadele ediyorlar. Aynı tarz zeminde olsa dahi birbirinden çok farklı koşullara alışkınlar. Fakat iki zemin birbirinden o kadar farklı ki adaptasyon çok kolay olmuyor. Toprak kortta daha uzun rallilere dayalı, dayanıklılığın ön planda olduğu, ilk toplarla puanı bitirmenin kolay olmadığı, sabırlı bir oyun gerekirken çim kort eskisi kadar hızlı olmasa bile top alçak sektiği için daha fazla aşağıda kalmanız gerekiyor. Ayrıca servis-return ve ilk top daha büyük önem kazanıyor. Fileye gitmek çim kortta daha önemli, keza slice bu kortta çok etkili. Drop shot’ın en etkili olduğu zemin çim. Toprakta da işe yaradığı için bu konuda topraktan gelmek avantaj oluyor.

Çim korta alışmak için değişik yöntemler denedik. Erkenden gidip, çimde iki üç turnuva oynayıp daha uzun zaman geçirmek ya da hemen bir hafta önce gidip çime girmek gibi... Doğrusunu söylemek gerekirse Wimbledon ana tablosu ile elemesinin çimi bile çok farklı. Bu yüzden, favori zemini çim kort olmayan bir oyuncu iseniz bu korta erken girmeye gerek yok. Ancak favori zemini çim olanlar tabii ki mümkün olduğunca erken girmeli.

2018’de bir rahatsızlık geçirdiniz. Bu durum, Çağla’yla 2012’de başlayan birlikteliğinizi nasıl etkiledi? Şu an sağlık durumunuz nasıl?

Rahatsızlığım tabii ki çok etkiledi fakat daha iyiye gidiyorum. Çok zor günler atlattım. Biri beyin, ikisi bağırsak olmak üzere bir senede üç ameliyat geçirdim İki buçuk ay hastanede kaldım. Şu anda tümörüm stabil, bağırsağım da iyi durumda. Allah’ın izniyle sağlığıma kavuşmak için savaşmaya devam ediyorum. Çağla ile altı sene beraber çalışıp büyük başarılar elde ettik. Teniste iyi bir ekip olabilmek hiç kolay değil. Çağla her şeyden önce çok iyi bir insan. Bu süreçte bana çok destek oldu ve oluyor. Ben de uzaktan olsa da hâlâ onun ekibinin bir parçasıyım ve elimden geldiğince ona destek olmaya çalışıyorum.

Çağla tekrar bir ivme yakaladı. Barselona’da final oynadı. Sizce bu seneki hedefleri ve planlaması ne olmalı?

Çağla geçen sene benim yaşadıklarımın üzerine omuz sakatlığı ile zor bir sene geçirdi. Ama bu sene gittikçe üzerine koyuyor ve daha iyi tenis oynuyor. Bu seneyi ilk 150 içinde bitireceğine inanıyorum.

Türkiye’de hemen her sporda gençler önemli başarılar elde ediyor. Ancak profesyonel seviyede ve büyükler kategorisinde benzer başarılara ulaşmakta sıkıntı yaşıyorlar. Sizce bunun sebepleri neler?

Bu soru yıllardır soruluyor. Bu konuda, tenis için öncelikle bir karar verilmesi gerekiyor. Alt yaş grupları bir amaç mı yoksa bir araç mı olacak? Benim gördüğüm kadarıyla, veliler alt yaş gruplarındaki başarılara gereğinden fazla önem veriyorlar ve çocuklara fazla baskı kuruyorlar. Bunun yerine, tenisin uzun bir süreç olduğunu unutmamalı ve esas önemli olanın çocukların devamlı gelişmeleri olduğunu aklımızdan çıkarmamalıyız. Tenise, okulla birlikte devam etmelerini sağlamalıyız. Okulu erken yaşta bırakıp tamamen tenise odaklanmanın çocuklara uzun vadede yarardan çok zarar vereceğini düşünüyorum.

Türkiye tenisinin geleceğini nasıl görüyorsunuz?

Türkiye tenisinin geleceğini iyi görüyorum, iyi görmek istiyorum. Bunun için daha fazla çocuğu tenise başlatıp havuzu genişleterek, çocukları ve aileleri daha iyi eğiterek tenisi geliştirip daha başarılı olacağımızı düşünüyorum. Negatif söylemlerin hiçbir faydası olduğunu düşünmüyorum. Taşın altına elini sokacak idealist antrenörlere ihtiyacımız olduğuna inanıyorum.

Kariyerinizde aklınızda yer eden en büyük başarı hangisi?

Kariyerimdeki en büyük başarılar hiç şüphesiz WTA İstanbul’da Çağla’nın kazandığı şampiyonluk ve Olimpiyatlar’a gitmemiz. Kadınlar dünya sıralamasında 60 numaraya erişmek de çok önemliydi.

“Hayallerim kırıldı ama gururluyum”

“Hayallerim kırıldı ama gururluyum”Teknik direktörlük kariyerinin ilk sezonunda Derby County ile Premier Lig’in kapısından dönen Frank Lampard’ın adı şimdilerde Chelsea ile an…

Teknik direktörlük kariyerinin ilk sezonunda Derby County ile Premier Lig’in kapısından dönen Frank Lampard’ın adı şimdilerde Chelsea ile anılıyor. Lampard’ın Derby’yle geçirdiği sezonu ve olası Chelsea yolculuğunu ekibimizden Enes Koca değerlendirdi. Geçtiğimiz sezon başında Derby County’le anlaşarak teknik direktörlük kariyerine başlayan Frank Lampard, oldukça başarılı bir sezon geçirdi. Championship’i altıncı sırada tamamlayarak Premier Lig için […]

Teknik direktörlük kariyerinin ilk sezonunda Derby County ile Premier Lig’in kapısından dönen Frank Lampard’ın adı şimdilerde Chelsea ile anılıyor. Lampard’ın Derby’yle geçirdiği sezonu ve olası Chelsea yolculuğunu ekibimizden Enes Koca değerlendirdi.

Geçtiğimiz sezon başında Derby County’le anlaşarak teknik direktörlük kariyerine başlayan Frank Lampard, oldukça başarılı bir sezon geçirdi. Championship’i altıncı sırada tamamlayarak Premier Lig için playoff oynama hakkı kazanan Derby County, yarı finalde Leeds United'ı geçmesine rağmen finalde Aston Villa'ya mağlup olarak Premier Lig’e yükselme şansını kaybetti. Fakat takımın ortaya koyduğu performans, Lampard’ın antrenörlük kariyerinde seviye atlamasına yetecek gibi.

Filmi biraz geri sarıp Lampard’ın Derby kariyerinin satır başlarına bakalım. Sezonun ilk maçında Reading deplasmanına çıkan Lampard, şanına yaraşır bir galibiyetle teknik direktörlük kariyerine başladı. Maçın ikinci yarısının hemen başında 1-0 geriye düşen Derby County, çabuk reaksiyon vermiş ve beraberlik golünü bulmuştu ancak galibiyet golü için maçın sonuna kadar beklemeleri gerekecekti: Tom Lawrence, 90+4. dakikada attığı golle hocasına unutulmaz bir kariyer başlangıcı hediye etti. Lampard’ın maç sonunda yaptığı açıklamalar, ayaklarının yere ne kadar sağlam bastığını gösteriyordu:

"Bu her hafta olmayacak, bunun farkındayım. Kazanmayı hak etmedik, geliştirmemiz gereken çok fazla şey var ama bu kutlamamıza engel değil."

Derby County'nin dikkatleri üzerine çektiği maç ise Lig Kupası’ndaki Manchester United karşılaşması oldu. Maçın hemen başında geriye düşen Derby County, ikinci yarıda önce beraberliği yakaladı ardından da öne geçti, fakat 90+5. dakikada Fellaini’nin maçı penaltılara götüren golüne engel olamadılar. Kullanılan 15 başarılı penaltının ardından Derby kalecisi Scott Carson, Phil Jones’un penaltısını kurtararak takımını Lig Kupası’nda dördüncü tura taşıdı.

Lampard için bu galibiyetin farklı bir anlamı vardı. Chelsea’de beraber şampiyonluk yaşadığı hocası Jose Mourinho’yu mağlup etmişti. Maç sonu açıklamasında, "Savaştan çıkmış gibiyim. Çok erken geri düştük fakat Old Trafford’da en az onlar kadar iyi oynayıp kazanmak muhteşemdi. Gurur doluyum." ifadelerini kullandı.

Kaderin cilvesidir ki İngiltere Lig Kupası’nın dördüncü turunda Chelsea’yle eşleşen Lampard ve öğrencileri, deplasmanda oynadıkları karşılaşmada rakiplerine 3-2 mağlup olarak kupaya veda ettiler. Artık elde avuçta sadece Premier Lig hedefi kalmıştı. Sezonun son haftasında West Bromwich Albion’ı 3-1 mağlup ederek playoff’a kalan Derby County’nin, Premier Lig’e ulaşması için önünde sadece üç maç vardı.

Playoff yarı finalinde Leeds United’la eşleştiler. İlk maçı kendi sahalarında 1-0 kaybedip şanslarını zora sokmalarına rağmen deplasmanda aldıkları 4-2’lik galibiyet Premier Lig’le aralarındaki mesafeyi tek maça indirmişti. Lampard finale kaldıkları karşılaşmanın ardından yine duyduğu gururdan bahsediyordu.

"Teknik direktörlükteki baskı, futbolculuğa göre daha yoğun. Çok gururluyum. Premier Lig’e yükselmeyi çok istiyorum."

Premier Lig yolunda karşılarındaki rakip Aston Villa'ydı... Wembley’de oynanan final karşılaşmasına 40 bin Derby taraftarı gelmişti. Dengede geçen ilk yarının son dakikasında yedikleri gol, şanslarını zora soktu. Asıl felaket onları ikinci yarıda bekliyordu: Kalecilerinin boşa çıktığı pozisyonda topu ikinci kez filelerinden çıkarmak zorunda kaldılar. Maçın sonunda buldukları gol, geri dönüşe yetmedi ve Premier Lig biletini rakiplerine kaptırdılar. Lampard maç sonunda yine gururluydu ama bir farkla...

"Oyunculardan daha fazlasını isteyemezdim. Hayallerim kırıldı ama gururluyum."

Görece başarılı bu sezonun ardından Lampard, efsanesi olduğu Chelsea’nin yeni menajeri olma yolunda. Sarri’nin ayrılığından sonra teknik direktör arayışlarına girişen Chelsea, Temmuz ayında başlayacak yeni sezon çalışmalarına kadar Lampard’ı takımın başına getirmek istiyor ve bunun için Derby County'ye 4 milyon sterlin ödemek zorunda.

Chelsea - Lampard birleşmesi için en doğru zaman bu yaz olabilir. Bunun temelde iki sebebi var. İlki Chelsea’nin devam eden transfer yasağı... Mavilerin 2020 yazına kadar transfer yasağı bulunuyor. En değerli oyuncusu Eden Hazard’ı Real Madrid'e gönderen Chelsea, geçtiğimiz sezon başka kulüplere kiralanım yeni sezonda takıma dönecek isimlerle birlikte 40 oyunculuk bir havuza sahip.

Manchester City ve Liverpool gibi oturmuş iki takımın bulunduğu ligde şampiyonluk hedefi hayalcilik olacaktır. Bu iki zorlu rakip ve transfer yasağı, doğal olarak beklentilerin düşük olmasına yol açacak. Bu da Lampard’ın üzerindeki baskıyı azaltabilir ve kadroyu yeniden yapılandırma sürecinde ona yardımcı olabilir.

Sebeplerin ikincisiyse Manchester City’nin olası Finansal Fair Play cezası... Önümüzdeki sezon UEFA’dan ceza alma ihtimali bulunan Manchester City, istemeden de olsa eski oyuncusunun Chelsea kariyerine yardımcı olabilir. Manchester City’nin önümüzdeki sezon ligi ilk dört içerisinde bitireceğini varsayarsak, ceza almaları halinde Premier Lig’i beşinci sırada tamamlayan takım Şampiyonlar Ligi’ne katılma hakkı kazanacak. Takımı ilk beş içerisine atma hedefi Lampard için en gerçekçi ve ulaşılabilir hedef olacaktır.

Avrupa Boks Şampiyonası’nda yarı final zamanı!

Avrupa Boks Şampiyonası’nda yarı final zamanı!Minsk’te düzenlenen 2019 Avrupa Oyunları’nda boks kategorisi, erkeklerde Avrupa Şampiyonası niteliğini taşıyor. Şampiyonada çeyr…

Minsk’te düzenlenen 2019 Avrupa Oyunları’nda boks kategorisi, erkeklerde Avrupa Şampiyonası niteliğini taşıyor. Şampiyonada çeyrek final müsabakaları tamamlandı ve sırada yarı finaller var. Cihat Gemici, turnuvadaki durumu ele aldı. 21 Haziran’da başlayan ve 30 Haziran’da sona erecek olan, Belarus’un başkenti Minsk’te düzenlenen Avrupa Oyunları’nda erkekler boks branşı, aynı zamanda Avrupa Şampiyonası özelliği taşıyor. Avrupa şampiyonalarında erkekler […]

Minsk'te düzenlenen 2019 Avrupa Oyunları'nda boks kategorisi, erkeklerde Avrupa Şampiyonası niteliğini taşıyor. Şampiyonada çeyrek final müsabakaları tamamlandı ve sırada yarı finaller var. Cihat Gemici, turnuvadaki durumu ele aldı.

21 Haziran’da başlayan ve 30 Haziran’da sona erecek olan, Belarus’un başkenti Minsk’te düzenlenen Avrupa Oyunları’nda erkekler boks branşı, aynı zamanda Avrupa Şampiyonası özelliği taşıyor. Avrupa şampiyonalarında erkekler boksta son madalyamızı 2011 yılında Ankara’da düzenlenen organizasyonda almıştık. Maalesef madalya hasretine bu turnuvada da son veremedik. Erkeklerde sekiz sporcuyla katıldığımız boks branşında tüm sporcularımız yarı finaller öncesinde turnuvaya veda etti. Bunun yanında genç kadro, elde edilen üç çeyrek final ve çok yakın geçen maçlarda kaybedilen turlarla Dünya Şampiyonası ve Tokyo 2020 için ümitlerimizi taze tutmamızı sağladı.

Erkeklerde üç çeyrek final

Dün gerçekleşen çeyrek final müsabakalarında Tuğrulhan Erdemir (64 kg) oldukça çekişmeli geçen maçta Hollandalı rakibi Enrico La Cruz’a 3-2’lik hakem kararlarıyla mağlup oldu. İki hakem milli sporcumuzun kazandığını düşündü fakat bu sonuç galibiyet için yeterli olmadı. Aynı seansta Bayram Malkan (81 kg), Ermeni rakibi Gor Nersesyan’a yine aynı skorla 3-2 mağlup olarak madalya şansını kaybetti. Diğer çeyrek final maçımızda ise Serhat Güler (75 kg), İrlandalı rakibi Michael Nevin’e 4-1’lik skorla mağlup olarak turnuvaya veda etti. Önceki turlarda +91 kg’da Mücahit İlyas, 91 kg’da Berat Acar da iki tarafa da gidebilecek maçları 3-2’lik skorlarla kaybetti. Turnuvanın bizim adına kısa bir özetini yapacak olursak “3-2” demek yeterli olacaktır.

Büyük britanya dolu dizgin!

Türkiye turnuvaya veda etti ancak yarı final heyecanı tam gaz devam ediyor. Büyük Britanya altı boksörle yoluna devam ederken, ada sakinlerini dörder boksörle Ermenistan, İtalya ve Ukrayna takip ediyor. İrlanda ve Rusya üçer boksörle cuma günü final için ringe çıkacak. Tüm maçları değerlendirmek mümkün olmayacağından her kiloda öne çıkan performanslara bir göz atalım.

49 kg’da 2017 Antalya’da Avrupa Gençler şampiyonu olan Sakhil Alakhverdovi, Büyük Britanya adına dövüşen İskoç Aqeel Ahmed’i geçerek madalyayı garantiledi. Gürcü boksör ring hakimiyeti ve kontralarıyla bu sıklette ne kadar önemli bir isim olduğunu tekrar kanıtladı. 49 kg’ın Olimpiyat Oyunları’ndan çıkarılmasının ardından belki de bu kiloda son Avrupa Şampiyonu’nu izleyeceğimizi hatırlatmakta fayda var.

56 kg’da sürprize izin verilmedi. Son şampiyon Peter McGrail rahat bir şekilde yarı finale uzanırken, McGrail’in altın madalya yolunda rakibi İrlandalı Kurt Walker olacak. Diğer tarafta 2017’nin ikincisi Ukraynalı Butsenko, ev sahibi Nikali Shakh karşısında üstün götürdüğü maçı son rauntta aldığı darbelerle kötü bir şekilde tamamladı. Burnunda ve alnında deformasyon oluşan Butsenko’nun yarı final performansı negatif yönde etkilenebilir.

Turnuvada ev sahibi Belarus erkeklerde iki boksörle yoluna devam ederken 60 kg’da Dzmitry Asanau, son şampiyon Ukraynalı Yuri Shestak’ı mağlup ederek önemli bir başarıya imza attı. Henüz 23 yaşında olan Asanau ilk rauntta etkisiz kalmasına rağmen ikinci rauntta sol kroşenin ardından vurduğu sağ aparkatla maçın kontrolünü eline aldı ve galibiyete uzandı. Genç Asanau, 19 yaşında elde ettiği Dünya üçüncülüğünün yanına bir de Avrupa şampiyonluğu ekleyebilir.

64 kg’da son şampiyon Ermeni boksör Bachkov sert stili ve baskılı boksuyla yarı finale çıktı. Rakibi Hollandalı La Cruz olacak. Diğer tarafta ise son Avrupa ikincisi McCormack kardeşlerden Luke ile Dünya şampiyonu ve Olimpiyat ikincisi Fransız Sofiane Oumiha var. Boks adına ders niteliğinde, çok kaliteli bir eşleşme bizleri bekliyor.

69 kg’da McCormak’lardan Büyük Britanyalı Pat’i izleyeceğiz. Rakibi Azerbaycan adına dövüşen Küba asıllı Lorenzo Sotomayor olacak. İki farklı stilin mücadelesinde bir tarafta sert, baskıcı Ada ekolü; diğer tarafta ise düşük guard ve esnekliğe dayalı defansif Küba ekolü olacak.

75 kg’da 2017’nin altın madalya sahibi Ukraynalı Oleksandr Khyzhnyak bu turnuvanın da favorisi olarak gözüküyor. Khyzhnyak, 81 kilodan 75’e düştükten sonra kendisini buldu ve adeta bir yenilmeze dönüştü. İrlandalı Michael Nevin ile finalde karşılaşmaları muhtemel; bizleri çok sert bir maç bekliyor.

81 kg’da, Benjamin Whittaker’ın favori olduğunu hissettirdiği bir turnuva oldu. Sıklet çıkmak ona yaradı. Bu kiloda asıl mesleği polislik olan İtalyan Simone Fiori’nin ikinci turda Imam Khataev’i yenerek yarı finale çıkması turnuvanın önemli sürprizlerindendi. Bakalım finali görebilecek mi?

91 kg’da Muslim Gadzimagomedov emin adımlarla finale yürüyor. Rakibi Toni Filipi Hırvatistan’da yükselen ağır sıklet trendinin yeni isimlerinden birisi ve oldukça başarılı bir boksör. Diğer tarafta ise bir başka Büyük Britanyalı Cheavon Clarke var. Kardeşi Fraser Clarke’ın sürpriz şekilde Alman Tiafack’a mağlup olmasından sonra altın madalya sorumluluğu Cheavon’da olacak.

+91 kg süper ağır sıklette son şampiyon Ukraynalı Victor Vyhkryst, unvanını korumak için Hırvat Marko Milun ile karşılaşacak. Milun ilk turda tecrübeli İtalyan, iki kez olimpiyat ikincisi Clement Russo’yu saf dışı bırakmıştı. Diğer eşleşmede ise Fransız Murad Aliev ile Alman Nelvie Tiafack kozlarını paylaşacak.

Avrupa Oyunları’nda kadınlar boks

Avrupa Oyunları, kadınlar boksta Avrupa Şampiyonası niteliği taşımıyor ama hem gelen boksörler hem de maçların kalitesi açısından Avrupa Şampiyonası’nı aratmayan bir atmosfer var. Türk boksörlerimizden Busenaz Çakıroğlu (51 kg) yarı finale çıkarak madalyayı garantiledi. Busenaz Sürmeneli, turnuvanın favorisi Hollandalı Fontijn’e yenilerek çeyrek finalde; Satı Burcu ise ilk turda elenerek oyunlara veda etti.

Şampiyona 28 Haziran Cuma günü yarı final heyecanı ile devam edecek.

Not: Batuhan Çiftçi (52 kg) ilk tur, Necat Ekinci (69 kg) ve Hakan Doğan (60 kg) ikinci turda şampiyonaya veda ettiler.

Amerikan futbolu Türkiye’de ne durumda?

Amerikan futbolu Türkiye’de ne durumda?Türkiye’de “korumalı futbol” olarak adlandırılan Amerikan futbolunda Birinci Lig’in normal sezonu tamamlandı. 2019 ş…

Türkiye’de “korumalı futbol” olarak adlandırılan Amerikan futbolunda Birinci Lig’in normal sezonu tamamlandı. 2019 şampiyonunu belirleyecek play-off etabı öncesi Eurosport ekibinden Mertcan Toğrul, ülkemizde popülerliği özellikle üniversiteler düzeyinde hızla artan korumalı futbolun Türkiye’deki gelişimini değerlendirdi. Başta Amerika Birleşik Devletleri olmak üzere dünyada birçok ülkede oldukça popüler olan Amerikan futbolu – ülkemizdeki karşılığıyla “korumalı futbol”- Türkiye’de ilk […]

Türkiye'de "korumalı futbol" olarak adlandırılan Amerikan futbolunda Birinci Lig'in normal sezonu tamamlandı. 2019 şampiyonunu belirleyecek play-off etabı öncesi Eurosport ekibinden Mertcan Toğrul, ülkemizde popülerliği özellikle üniversiteler düzeyinde hızla artan korumalı futbolun Türkiye’deki gelişimini değerlendirdi.

Başta Amerika Birleşik Devletleri olmak üzere dünyada birçok ülkede oldukça popüler olan Amerikan futbolu - ülkemizdeki karşılığıyla “korumalı futbol”- Türkiye’de ilk olarak Boğaziçi Üniversitesi’nde oynanmaya başlandı. Daha önceleri öğrenciler arasında oynanan bu spor için, 1988 yılında Boğaziçi Üniversitesi takımı ile ABD Donanması arasında düzenlenen maç bir dönüm noktası oldu. Takım sayısının az olmasından dolayı ilk dönemlerde hızlı bir gelişim gösteremeyen bu oyun, yeni takımların ortaya çıkmasıyla ismi duyulan bir spor hâline geldi.

Türkiye’den iki takımı karşı karşıya getiren ilk resmi maç, 1993 yılında Boğaziçi Elephants (şimdiki ismiyle Sultans) ile İstanbul Pistoflar arasında oynandı. Milenyuma yaklaştıkça başka takımlar da kuruldu ve karşılaşmalar sıklaşmaya başladı.

Hacettepe, İTÜ, Marmara, ODTÜ, Ankara, Gazi, Ege ve Yeditepe gibi üniversiteler de Amerikan futbolu takımlarını kurdular. Ancak ilginçtir ki maçlar -çeşitli imkânsızlıklar nedeniyle- 2001 yılına kadar sporun olmazsa olmazı ekipmanlardan yoksun oynanıyordu. 2001 yılında Ankara’da, Boğaziçi Sultans ile Bilkent Judges arasında ilk ekipmanlı maç oynandı. Yıllar geçtikçe sistem oturdu ve takımlar çoğaldı. 2007-2008 sezonundan beri korumalı futbol, profesyonel ve üniversite ligleri olmak üzere iki kategoride devam ediyor. Türkiye Ragbi Federasyonu bünyesinde organize edilen Türkiye Korumalı Futbol Birinci Ligi’nde sekiz takım mücadale ediyor. 2019’da ligi bitirdikleri sıra itibarıyla bu takımlar; Koç Rams, ODTÜ Falcons, Boğaziçi Sultans, İTÜ Hornets, Gazi Warriors, Sakarya Tatankalar, Anadolu Rangers ve Uludağ Timsahlar. İkinci Lig’de ise Doğu ve Batı grubu olmak üzere iki grup ve toplamda 10 takım var. Her sene lig düşen ve lig yükselen takımlar oluyor, yani Amerikan sisteminde gördüğümüz kapalı lig uygulaması ülkemizde yok.

Üniversite liginin de etkisiyle okullarda bu sporun popülerliği gittikçe artıyor. Kulüpler artık oyuncu bulmakta eskisi kadar zorlanmıyor. Kurulan U-19 takımları, hem üniversite takımlarına hem de kulüplerin A takımlarına oyuncu yetiştirir konuma gelmiş durumda. Amerikan sporlarının olmazsa olması olan üniversite sisteminin, korumalı futbol özelinde ülkemize entegre olmaya başladığını söyleyebiliriz. Tıpkı NBA ve NFL’de olduğu gibi oyuncular üniversite takımlarında gelişip kulüp takımlarında profesyonel spor hayatlarını sürdürebiliyorlar. Ayrıca takımlar yurt dışından oyuncu transferleri de yapıyor. Birçok kulüpte Amerika’da bu sporu yapmış isimler görüyoruz. Federasyon ve kulüpler, Avrupa içindeki diğer organizasyonlarla da dirsek temasında. Ülke dışındaki karşılaşmalar sıklaştı ve önemli başarılar elde ediliyor. Takımlarımız Uluslararası Amerikan Futbol Federasyonu (IFAF) Şampiyonlar Ligi’nin ardından, Orta Avrupa Futbol Ligi’nde (CEFL) de boy gösteriyor. 2018 yılında Koç Rams, bu turnuvada finale kadar yükselme başarısı göstermişti.

Elbette bir de Korumalı Futbol Milli Takımımız var. İlk resmi maçını 2013 yılında Romanya Milli Takımı'yla oynayan Türkiye, bu maçtan 61-0'lık galibiyetle ayrılmıştı. Şu anda milli takımın hedefi, yapılan hazırlık maçlarıyla önümüzdeki Avrupa Şampiyonası’na hazırlanmak. Son olarak oynanan iki hazırlık maçında Rusya ile berabere kalırken, deplasmanda İspanya’yı mağlup etmeyi başardık.

Şu anda gündem yerel ligde oynanacak play-off’lar. Türkiye Korumalı Futbol Birinci Ligi’ni ilk dört sırada tamamlayan Rams, Falcons, Sultans ve Hornets play-off oynayacaklar. Bu hafta sonu oynanacak yarı final maçlarıyla finale kalan takımlar belli olacak. Geçtiğimiz sene olduğu gibi bu sene de play-off’lar S-Sport ekranlarında yayımlanacak.

Yaz arası çılgınlığı 2#: New York Knicks ne yapmaya çalışıyor?

Yaz arası çılgınlığı 2#: New York Knicks ne yapmaya çalışıyor?Yine bir yaz arası ve yine bir New York Knicks sorunsalı. Eurosport Türkiye ekibinden Kuzey Kılıç, New York Knicks’in çalkantılı geçecek ölü…

Yine bir yaz arası ve yine bir New York Knicks sorunsalı. Eurosport Türkiye ekibinden Kuzey Kılıç, New York Knicks’in çalkantılı geçecek ölü sezonuna dair yazdı. “Start spreading the news, (Haberleri yaymaya başla) I’m leaving today (Bugün yola çıkıyorum) I want to be a part of it – New York, New York… (New York’un bir parçası […]

Yine bir yaz arası ve yine bir New York Knicks sorunsalı. Eurosport Türkiye ekibinden Kuzey Kılıç, New York Knicks’in çalkantılı geçecek ölü sezonuna dair yazdı.

“Start spreading the news, (Haberleri yaymaya başla)

I'm leaving today (Bugün yola çıkıyorum)

I want to be a part of it – New York, New York… (New York’un bir parçası olmak istiyorum)

…I'll make a brand new start of it - in old New York (Eski New York’ta yepyeni bir başlangıç yapacağım)

If I can make it there, I'll make it anywhere… (Eğer orada yapabilirsem, her yerde yapabilirim)”

Dünya müzik tarihinin en önemli figürlerinden olan Frank Sinatra’nın da dediği gibi New York’un bir parçası olmak ve orada yeni bir başlangıç yapmak, birçok insanın hayallerinin bir parçasıdır. Bu hayalleri süsleyen şehirdeki spor takımları, kalabalık New York kentinin stresli sakinleri için bir rahatlama aracıdır: Yankees, Rangers, Mets, Jets, FC. Ancak şehrin basketbol takımı Knicks’in taraftarları için bu kulüp, bir rahatlama aracından çok bir süredir yeni bir stres kaynağı hâlini almış gibi gözüküyor.

2005 yazında Eddy Curry’le imzalanan beş yıl 60 milyon dolarlık kontrat, Amar’e Stoudemire’a verilen beş yıl 100 milyon dolarlık kontrat, 2016’da Joakim Noah’ın son iki senesi çöpe giden dört yıl 72 milyon dolarlık sözleşmesi ve çok daha fazlası... Kötü geçen sezonların ardından her yaz arasına büyük hedeflerle giren ancak her seferinde başarısız olmayı başaran (!) Knicks için işler bu yaz arasında da düzelmeyecek gibi. Normal sezonun son aylarında takım sahibi James Dolan’ın, “draft’ın ilk sırasından Zion Williamson’ı alacağız. Serbest oyuncu havuzundan ise Kyrie Irving, Kevin Durant, Klay Thompson, Kawhi Leonard gibi isimlerden en az ikisini takıma katacağız. Eğer şansımız yaver giderse Anthony Davis’i de takas yoluyla kadromuza katacağız.” demecini vermişti. Bu demeci bir bilim deneyi olarak ele alalım ve problemin belirlenme aşamasından hipotez kurma aşamasına kadar olan bitene göz atalım.

1. Problemin belirlenmesi

New York Knicks’in şu an serbest konumda olan önemli oyuncuları: De’Andre Jordan, Mario Hezonja, Emmanuel Mudiay, Noah Vonleh ve Luke Kornet. Yani hem ilk beş hem de bench rotasyonlarından bazı önemli parçalar serbest konumda. Hali hazırda elde bulunan önemli isimler ise Damyean Dotson, Dennis Smith Jr ve Mitchell Robinson. Yani bu takımın yıldız oyunculara, orta seviyeli yan parçalara, kısacası yeniden yapılanmaya ihtiyacı var.

2. Problem ile ilgili gözlem yapma ve veriler toplama

Takım sahibi James Dolan ve kenar asistan ekibinin analizini doğru bir şekilde yaptığı problemler için bazı matematiksel hesaplar gerek. 2018-2019 sezonunda toplam 123,387,454 dolar maaş ödendi. Takımda olmayan Joakim Noah’ın parası ödenmeye devam ederken serbest oyuncular dışında herhangi bir ücret oynaması yaşanmadı. Yani fazla mikro işlere girmeden yapılan gözlemlere göre elde güzel bir maaş boşluğu var.

3. Hipotezler kurma

Denenebilen yargılar olan hipotezler, genel olarak doğru kanıya daha yakındır. Birkaç paragraf yukarıda yer alan James Dolan’ın hayallerini bu şema için hipotezlere benzetebiliriz. Ligin hiper starlarından en az ikisini alma, milenyum çağında şu ana kadar yapılan draft’ların en iyi oyuncularından birisi olarak gösterilen Zion Williamson’ı seçme ve Los Angeles Lakers’la adeta açık aşk yaşayan Anthony Davis’i takıma dahil etme... Son zamanların en başarısız takımlarından biri için uçuk ama şaşalı kulüp tarihine uygun hipotezler…

4. Deneyler tasarlayıp, hipoteze dayalı tahminlerde bulunma

Yıldız serbest oyuncu pazarından iki parça almak için maaş boşluğu yaratıldı. Zion Williamson’ı almak için sezonun son 45 gününde oynanan maçlar kaybedildi ve draft sırasında ilk seçim şansı yükseltildi. Anthony Davis konusunda ise takımın elinde takas aseti olmadığı için hiçbir şey yapılamadı. Ana hipotezlerin %33’ü daha dördüncü aşamada zarar gördü bile. Geriye kalan %67’lik kısım da… Aşamalar ilerledikçe göreceğiz.

5. Kontrollü deneyler yapma

Yaklaşık bir ay öncesine kadar Kevin Durant’in New York Knicks’e gelmesi neredeyse kesin gibiydi. Hatta yıldız oyuncunun yeni şirketi New York merkezli kurulmuştu. Üstelik Durant, katıldığı podcastler’de New York’ta yaşamanın güzel bir şey olduğunu söylemişti. Kyrie Irving’in Boston Celtics’te yaşadığı sorunlar nedeniyle takım değiştirme arayışında olması ve New York’a gitmeye sıcak bakması hipotezleri iyice güçlendiriyordu. Zion Williamson’ın iki ay önce yaptığı, “Madison Square Garden’da oynamak harika olur. Burayı dedemden sürekli dinliyordum, kült spor karşılaşmalarına ve efsanevi konserlere ev sahipliği yapmış. Burası inanılmaz bir yer dostum. Burası MSG!” açıklaması, Knicks’li taraftarların umutlarını arttırmıştı.

6. Verilerden sonuç çıkartma

Anthony Davis hayalleri suya düştü ancak geriye kalan iki hayal git gide gerçeğe dönüşüyor gibiydi. İlk beş adımın getirdiği veriler pozitif bir sonuç yaratarak teoriyi oluşturabilirdi ama olmadı. 14 Mayıs’ta yapılan draft kurası sonucu ilk sıra New Orleans Pelicans’a gitti. İkinci sıra Memphis Grizzlies’ın olurken New York Knicks, üçüncü sıradan seçim hakkı kazanmıştı. Üçüncü sıra ise tek bir adaya işaret ediyordu: Zion Williamson’ın kolej kariyerindeki en yakın arkadaşı RJ Barrett.

Hipotezin bir başka ayağını destekleyen Kevin Durant’in sakatlanması ve önümüzdeki sezonu tamamen kaçıracak olması Knicks’e vurulan bir diğer darbe oldu. Ancak olumsuz gelişmeler bununla da bitmeyecekti. Klay Thompson’ın en az sekiz ay parkelerden uzak kalacak olması ve Kyrie Irving’in Brooklyn Nets’e daha yakın hissetmesi, hipotezlerin teoriye dönüşmesini engelledi. NYK, 20 Haziran’da yapılan draft’ta beklenildiği gibi Barrett’ı seçti ama zafiyet çok büyüktü.

7. Sonuçları teori ya da yasa haline getirip duyurma

Şu aşamada asıl hipotezlerin teoriye dönüşmesi çok zor ancak Knicks’in bir sezonu çöpe atmayı kabul ederek Kevin Durant’i takıma getirme ve Kyrie Irving’i ikna etme ihtimali yok değil. New York basınının önde gelen muhabirlerinden olan Marc J.Spears’ın geçtiğimiz günlerde yayımladığı habere göre Knicks camiası, yaz arasında serbest olan diğer oyunculardan Tobias Harris, Nikola Vucevic, DeMarcus Cousins, Morris Kardeşler, Julius Randle ve JJ Redick yeni hedeflere yönelmiş durumda. Elbette bu isimler de oldukça kaliteli oyuncular. Özellikle de Harris&Vucevic ikilisi dikkat çekiyor ancak bu iki oyuncunun maksimum kontrat talep edecek olması eskiden verilen berbat kontratları yeniden akıllara getiriyor. “Takımın elit bir oyun kurucusu yokken forvet/pivot takviyeleri yapılması da ne kadar doğru olacaktır?” sorusu da akıllara geliyor.

Yazıyı Woody Allen’dan alıntı yaparak bitirmekte fayda var:

“New York, karmaşanın ve düzenin bir arada olduğu çözülemez bir şehirdir.”

Eric Radford: “Bedeninle barışık olmak”

Eric Radford: “Bedeninle barışık olmak”2018 Kış Olimpiyatları’nda artistik buz pateni takım müsabakalarında altın madalya kazanan Kanada takımının üyesi Eric Radford, Onur A…

2018 Kış Olimpiyatları’nda artistik buz pateni takım müsabakalarında altın madalya kazanan Kanada takımının üyesi Eric Radford, Onur Ayı’nda gey bir bireyin gözünden sporun ön yargıları yıkan kapsayıcı yönüne dair fikirlerini paylaştı. Bu yazı, Kanada Olimpik Takımı’nın resmi internet sitesinde 21 Haziran 2019 tarihinde yayımlanmış “Becoming comfortable in your own skin by Eric Radford” isimli makalenin […]

2018 Kış Olimpiyatları'nda artistik buz pateni takım müsabakalarında altın madalya kazanan Kanada takımının üyesi Eric Radford, Onur Ayı'nda gey bir bireyin gözünden sporun ön yargıları yıkan kapsayıcı yönüne dair fikirlerini paylaştı.

Bu yazı, Kanada Olimpik Takımı'nın resmi internet sitesinde 21 Haziran 2019 tarihinde yayımlanmış "Becoming comfortable in your own skin by Eric Radford" isimli makalenin çevirisidir.

Eric Radford, katıldığı iki olimpiyatta üç madalya kazanmış bir buz pateni sporcusu. PyeongChang 2018 Kış Olimpiyatları’nda takım klasmanında altın, çiftler klasmanında ise bronz madalya kazanmıştır. Emekli olmasının ardından Mart ayında Uluslararası Buz Pateni Federasyonu (ISU) Sporcular Komitesi’ne seçilen Radford, Temmuz ayında nişanlısı Luis Fenero ile evlenmeye hazırlanıyor. Eric aynı zamanda Kanada Olimpik Takımı’nın okullarda ve spor alanlarında LGBTQ+ farkındalığının artması için kurduğu #OneTeam girişiminin de elçisi konumunda.

Gerçek Anlamda Kendin Olabilmek Ne Demek?

Sanırım bazı insanlar, hissettikleri veya değiştiremeyeceklerini bildikleri şeylere göre kendilerini tanımlıyor; tercih ettikleri, güldükleri veya ilgi duydukları şeyler gibi.

Yaş aldıkça ve tecrübelendikçe, kendimi kim olduğum konusunda daha fazla şey öğrenirken buluyorum.

Yeni bir tecrübe, daha önce hiç aklımdan geçmeyen ve beklemediğim bir şeyi aslında gerçekten sevdiğimi bana öğretti.

Red Lake/Ontario’nun küçük bir maden bölgesinde çocukluk yıllarımı geçirirken, aslında kim olduğuma dair net fikrimin olmadığını rahatlıkla söyleyebilirim.

Ama kesinlikle kim olmak istediğime dair bir hayalim vardı.

Televizyon karşısında artistik buz pateni yapanları izlediğimde adeta bir uçma hissine kapıldım ve olimpik ruh henüz o yaşta içimde anlam veremediğim bir ateş yaktı.

Zamanı hızla 25 yıl ileri sardığımızda bugün üç olimpiyat madalyasına sahibim. Kariyerim boyunca elde ettiğim başarılar, gösterdiğim güç ve kararlılık, ama hepsinden öte bu yolculukta edindiğim arkadaşlar için hayata minnet duyuyorum.

Ancak geri dönüp baktığımda şimdiye kadar öğrendiğim en önemli şeyler, kim olduğuma dair edindiğim farkındalıklar oldu.

Oldukça yarışmacı, analitik düşünebilen ve empati kurabilen biriyim.

Başkalarına nazik davranmak beni güçlendirir. Başarısız olma ve insanları hayal kırıklığına uğratmanın korkusunu derinden hissediyorum. Bazen kendimizle ilgili kabul etmek istemediğimiz şeylerin farkına varabiliyoruz.

Gay olabileceğimi hissetmeye başladığım anda, bununla savaşabilmek için elimden gelen her şeyi yaptım.

Hissettiğim bu duyguya asla teslim olmayacağıma dair kendime söz verdim.

Tabii ki bu hislerden kurtulmam asla mümkün olmadı. Ailemin ve arkadaşlarımın desteğiyle en sonunda cinsel kimliğimi ve benliğimi kabullendim.

Bu kabullenmeyle birlikte gelen özgürlük, rahatlık ve güven duygusu, daha sonra buzun üstündeyken yaşadığım hislere karıştı.

Buz patenindeki partnerim ve ben yarışmalarda farklı bir tutum ve öz güvenle, insanların bizim hakkımızda ne düşündüğünü daha az önemseyerek yapabileceğimizin en iyisini yapmaya odaklandık.

Bu düşünce tarzı bizi, yenilgi yüzü görmediğimiz bir sezona ve dünya şampiyonluğu unvanına taşıdı. Şampiyonluğu kazanma hissi muhteşemdi, ancak bu zafer duygusu kısa sürdü.

Kendi bedenimle barışık olmak, her gün yaşadığım bir tatmin duygusu. Düşünüyorum da, sadece kendin olabilmek ve insanların senin hakkında ne düşüneceğini umursamamaktan daha güzel bir his olabilir mi?

Hangi cinsel yönelimlerin, ırkların, hatta dinlerin sporla alakalı olabileceğini sorgulayanlar mevcut.

Bir atletin gay olup olmamasının ne gibi bir önemi olabilir? Olimpiyatlarda buzun üstünde müziğin başlamasını beklerken gay olduğum aklıma gelmiyor.

Sporun farklı geçmişlere sahip insanları nasıl birleştirdiğini ve olimpik hareketin de bu durumun en somut ve parlayan örneği olduğunu anladığım an, “kendim olma”ya dair tüm korku ve endişelerim yok oldu.

Gençlerin yalnızca başarılarımızı değil farklılıklarımızı da yüceltmeleri adına ilham kaynağı olabilmek için, benden önce engelleri yıkmış ve bu yolun öncüsü olmuş LGBTQ+ atletleri arasına kendi hikâyemi ekledim.

Derin bir nefes alın, anın keyfini çıkarın ve kim olduğunuza inandığımızı bilin.

Çeviri: Kemal AKDOĞAN

Kadınlar Dünya Kupası raporu: Çeyrek finaller başlıyor

Kadınlar Dünya Kupası raporu: Çeyrek finaller başlıyor2019 Kadınlar Dünya Kupası’nda ikinci tur maçlarına da noktayı koyduk. Sırada çeyrek final maçları var. İlk randevu İngiltere ile Norv…

2019 Kadınlar Dünya Kupası’nda ikinci tur maçlarına da noktayı koyduk. Sırada çeyrek final maçları var. İlk randevu İngiltere ile Norveç arasında bu akşam 22:00’de oynanacak. Dağhan Irak’ın yazısı… Çıkan kısmın özeti Kupada çeyrek final eşleşmeleri iki gün önce belli oldu. İkinci tur maçlarının en önemli sonucu, hiç kuşkusuz, tur atlayan sekiz takımdan yedisinin Avrupalı oluşu. […]

2019 Kadınlar Dünya Kupası'nda ikinci tur maçlarına da noktayı koyduk. Sırada çeyrek final maçları var. İlk randevu İngiltere ile Norveç arasında bu akşam 22:00'de oynanacak. Dağhan Irak'ın yazısı...

Çıkan kısmın özeti

Kupada çeyrek final eşleşmeleri iki gün önce belli oldu. İkinci tur maçlarının en önemli sonucu, hiç kuşkusuz, tur atlayan sekiz takımdan yedisinin Avrupalı oluşu. Bu durumun kadın futbolunun Avrupa’ya sıkışmasından ziyade, bu kıtada birkaç ülkenin son yıllarda yaptığı büyük atılımın etkisi var. İtalya, Hollanda, hatta İngiltere ve Fransa, son on yılda şu anki seviyeye gelecek yatırımı yaptılar. Buna tur atlayamasa da İspanya’yı da ekleyebiliriz. Diğer taraftan Japonya, Kanada ve Avustralya’nın son sekizde olmaması, sistemsel kalıcı bir sorundan ziyade, o günkü performanslarıyla ilgili. Yine de Avrupa’nın arayı açıyor olma ihtimali yok değil, zira grup maçlarında da bu kıtanın takımları daha iyi görüntü çizmişti.

İkinci turda elenenler arasında, herhalde en hak etmeyeni Japonya oldu. Japonlar, Hollanda karşısında nefis bir futbol sergilemelerine rağmen direkleri geçemediler. Bu maçta, kupada gördüğümüz en iyi Japonya performansını izledik. Öyle ki, tribündeki tarafsız seyirciler de maçın ikinci yarısında Japonya’yı desteklemeye başladı. Ama futbol, bir yerde şans da gerektiriyor. İkinci tur, Fransa ve ABD’nin ilk kez zorlanmasına sahne oldu. İngiltere ve Almanya rahat tur atlarken Norveç, Hegerberg’siz de iş yapabildiğini kanıtladı.

Günün menüsü

Kupada çeyrek final seansı, İngiltere-Norveç maçıyla açılacak. TSİ 22’deki maç, oldukça çekişmeli bir eşleşme vadediyor. İngiltere, ikinci turda Kamerun karşısında tuhaf bir maç oynadı. Skor anlamında rahat da olsa, gergin ve sert bir mücadeleden çıktılar. Houghton ve Bright’ın bu maçta oynayamama ihtimali var. Norveç de bu kupada sakatlıklardan payını epeyce aldı. Bu iki takım arasında, İngiltere biraz daha üstün gözükmekle beraber, fazla bir fark yok. Nefis bir maç bizleri bekliyor.

Neye dikkat etmeli?

İngiltere’de Ellen White, sessiz sedasız bu kupanın kahramanı olmaya doğru gidiyor. Norveç’te ise Herlovsen benzer bir rolde. Bu iki oyuncudan birinin bugün patlama yapması dengeyi bozabilir.

Ne umuyoruz?

Çekişmeli ve dengeli bir maç. Maçın başına otururken elinize çayınızı, kahvenizi alın. Zira 90 değil, 120 dakika bizleri bekliyor olabilir.

Günün lüzumsuz bilgisi

İngiltere’de kadın futbolunun 1920’lerde yasaklanmasından önce en önemli takım olarak on binlerce kişiyi tribünlere toplayan Dick Kerr Ladies, Lancashire bölgesinin ekibiydi. Lancashire, İngiltere’de Vikinglerden kalan Norveç etkisinin en çok hissedildiği yer. Buranın şivesinde hâlâ eski Norveççe kelimelere rastlamak mümkün.

Afrika Uluslar Kupası’nda ilk grup maçlarına Erman Yaşar yorumu

Afrika Uluslar Kupası’nda ilk grup maçlarına Erman Yaşar yorumuAltı grupta ilk maçların tamamlandığı Afrika Uluslar Kupası’nda favori takımların performansını ve sürpriz sonuçları Eurosport Türkiye…

Altı grupta ilk maçların tamamlandığı Afrika Uluslar Kupası’nda favori takımların performansını ve sürpriz sonuçları Eurosport Türkiye spikeri Erman Yaşar değerlendirdi. 32. Afrika Uluslar Kupası, Mısır’da başladı ve maçlar 19 Temmuz’a kadar tüm heyecanıyla sürecek Tabii turnuva başında öne çıkan favoriler vardı ve ilk maçlar sonunda bu takımların neler yaptığını kısaca özetleyelim. Mısır hem Mohamed Salah’ın […]

Altı grupta ilk maçların tamamlandığı Afrika Uluslar Kupası'nda favori takımların performansını ve sürpriz sonuçları Eurosport Türkiye spikeri Erman Yaşar değerlendirdi.

32. Afrika Uluslar Kupası, Mısır’da başladı ve maçlar 19 Temmuz’a kadar tüm heyecanıyla sürecek Tabii turnuva başında öne çıkan favoriler vardı ve ilk maçlar sonunda bu takımların neler yaptığını kısaca özetleyelim. Mısır hem Mohamed Salah’ın yarattığı etki hem ev sahibi avantajıyla turnuvanın en önemli favorilerden biri. Açılış maçında Zimbabve’yi 1-0 yenerlerken bence çok etkileyici bir futbol oynamadılar ama ligimizden de aşina olduğumuz Trezeguet’nin golü onlara 3 puanı getirdi. Daha iyiye gideceklerini ve ikinci maçlarla beraber oyunlarının daha da yükseleceğini düşünüyorum. Uganda ise çok tanımadığımız bir takımdı ancak Demokratik Kongo Cumhuriyeti karşısında önemli bir galibiyete imza atarken gayet disiplinli bir görüntü sergilediler.

Nijerya eskisi kadar büyük yıldızlardan oluşmasa da yine de önemli bir kadroya sahip. Burundi’yi Odion Ighalo’nun golüyle geçmeyi başardılar. Grupta asıl dikkat çeken maç Gine-Madagaskar’dı. Gine’nin favori olduğu bu maçtı ancak Madagaskar’ın rakibine ciddi sorun çıkardığı ve öne de geçtiği bu maçta beraberliği kurtaran taraf Gine oldu. Turnuvada en iyi dört tane grup üçüncüsünün de tur atladığı düşünülürse Madagaskar için bunun son 16 yolunda çok değerli bir puan olduğunu söyleyebiliriz.

C Grubu’nda iki önemli favori var; Cezayir ve Senegal. İkisi de turnuvaya iyi başlangıç yaptı. Çok önemli yıldızlardan oluşan Senegal, Keita Balde ve Krepin Diatta’nın golleriyle Tanzanya’yı geçti. Cezayir ise özellikle Baghdad Bounedjah, Riyad Mahrez ve Sofiane Feghouli’nin etkili oyunuyla Kenya karşısında ilk yarıda 2-0’ı bulurken ikinci yarıyı biraz daha düşük tempoda oynadı. Cezayir ve Senegal bu grubu ilk iki sırada tamamlayacaktır ama Kenya’nın da kaptan Victor Wanyama önderliğinde en iyi üçüncülerden biri olabileceğini düşünüyorum. Fena takım değiller ama biraz daha üretimde aktif olmaları, biraz daha hücumda aktif olmaları lazım.

Fas, Namibya’yı beklenenden daha zor yendi. Son dakikada Namibya’nın kendi kalesine attığı golle kazandı. Fildişi Sahili 2000’li yıllarda Kolo Toure, Yaya Toure, Didier Drogba, Salomon Kalou gibi yıldızlara sahip olduğu dönemde en büyük favorilerden olurdu. Yine çok önemli oyuncuları var fakat artık “yıldızlar topluluğu” bir kadroları yok. Yine de Güney Afrika karşısında ben onları da beğendim. 1-0’lık bu galibiyetle daha ileriye gidebileceklerinin sinyallerini verdiler.

Mali net bir galibiyet aldı ama rakipleri epey zayıftı, o yüzden çok büyük çıkarımlar yapmamak ve asıl büyük sınavları olacak Tunus maçını beklemek lazım. Tunus ise Angola karşısında kazanamadı, öne geçmelerine rağmen yine ligimizden tanıdığımız Djalma Campos, Angola’ya beraberliği getirdi. Ben, Tunus’un hücümda biraz daha etkili olduğu takdirde iyi işler yapabileceğine inanıyorum. İyi bir takım yapısına ve kimyasına sahipler. Daha yukarı gidebilmeleri içinse daha fazla üretkenliğe ve skora ihtiyaçları var.

F Grubu’nda Kamerun, Gine-Bissau’yu maçın ilk yarısında salladı fakat ikinci yarıda iki golü arka arkaya buldu. Gana ile beraber grubun favorisi konumundalar. Gana da ilginç bir maç oynadı. Eski Adana Demirspor’lu Mickael Pote henüz 2. dakikada Benin’i öne geçirdi ve Gana neredeyse maça 1-0 yenik başladı. Sonrasında Fenerbahçeli Andre Ayew ve kardeşi Jordan Ayew’den arka arkaya iki gol geldi. Gana ikinci yarıda işleri kontrol altında tuttuğu sırada 10 kişi kaldı ve Pote tekrar sahneye çıkarak takımına puanı getirdi. Gana için bu maça bir yol kazası diyebiliriz, bence üst tura yükseleceklerdir bu grupta. Benin içinse en iyi üçüncülerden olmak adına altın değerinde bir puandı bu.

Timo Boll’la Çin’deki şöhreti üzerine

Timo Boll’la Çin’deki şöhreti üzerineYedi kez Avrupa Masa Tenisi Şampiyonu Timo Boll, ikinci evinde olmanın nasıl hissettirdiğini anlattı. Aşağıdaki röportaj, Timo Boll’un…

Yedi kez Avrupa Masa Tenisi Şampiyonu Timo Boll, ikinci evinde olmanın nasıl hissettirdiğini anlattı. Aşağıdaki röportaj, Timo Boll’un 25 Haziran 2019 tarihinde olympic channel’a verdiği röportajın çevirisidir. Kariyerinde yedi kez Avrupa Şampiyonluğu bulunan Timo Boll, ülkesi Almanya’nın aksine Uzak Doğu’da çok daha fazla tanınıyor. Herhangi bir sokakta durdurulmadan yürüyemeyecek kadar fazla… 2019 Avrupa Oyunları’na hazırlanan […]

Yedi kez Avrupa Masa Tenisi Şampiyonu Timo Boll, ikinci evinde olmanın nasıl hissettirdiğini anlattı.

Aşağıdaki röportaj, Timo Boll'un 25 Haziran 2019 tarihinde olympic channel'a verdiği röportajın çevirisidir.

Kariyerinde yedi kez Avrupa Şampiyonluğu bulunan Timo Boll, ülkesi Almanya’nın aksine Uzak Doğu’da çok daha fazla tanınıyor. Herhangi bir sokakta durdurulmadan yürüyemeyecek kadar fazla… 2019 Avrupa Oyunları’na hazırlanan Boll, Almanya ve Çin arasındaki zıtlığı sevdiğini söylüyor: “Bu güzel bir değişim. Bir ülkede süperstar gibi yaşamak, daha fazla vakit geçirdiğiniz kendi ülkenizdeyse normal ve sakin bir yaşam sürmek iyi bir hayat dengesi getiriyor.”

Timo’nun eski çiftler partneri Ma Long da geçtiğimiz mart ayında verdiği röportajda sorulan soruya “Çin’de Timo’nun gördüğü ilgi inanılmaz düzeyde, neredeyse benim kadar tanınıyor.” cevabını vermişti. 38 yaşındaki Alman isim de bunun farkında: “Çin’de ev sahibi rakiplerime göre daha fazla tanınıyorum.” Alman raket, sokaklarda gördüğü bu ilginin dışında kalmayı ise her zaman tercih edeceğini söylüyor: “Bir kişi beni tanıdıktan sonra saniyeler içinde onlarca kişi etrafımda toplanıyor, o anlarda yıldız futbolcuları daha iyi anlıyorum ve oradan hızlıca uzaklaşmaya çalışıyorum. Bu benim için çoğu zaman stresli bir durum hâline geliyor. Karakterim gereği göz önünde olmayı ve spot ışıklarının üzerimde olmasını pek sevmiyorum.”

Boll, bu ekstra ilginin turnuva dönemlerinde zaman zaman yorucu olduğunu ve Çin’deki zamanının çoğunu otelde geçirdiğini söylüyor: “Uçaktan iner inmez insanların yoğun ilgisiyle karşılaşıyorum. Pasaport kontrolüm inanılmaz uzun sürüyor çünkü tüm yetkililerle fotoğraf çektiriyorum. Bazen hareket edebilmek için korumaya dahi ihtiyaç duyabiliyorum. Almaya’daki yaşamımı düşününce bu çılgınca geliyor.” Şu ana kadar Olimpiyatlar’da bir bronz ve iki gümüş madalyası bulunan solak raket, bu ilgiden rahatsız olmadığını ve hayranlarına vakit buldukça zaman ayırdığını sözlerine ekliyor. Çinli oyuncular için de bir örnek teşkil edebileceğini belirten Timo, “Zamanım oldukça hayranlarımın taleplerine kibar ve samimi şekilde karşılık veriyorum. Belki de benim burada bu kadar popüler olmamın sebeplerinden biri de bu. Çinli oyuncularınsa insan ilişkileri ve iletişim konusunda kendilerini biraz daha geliştirmeleri gerektiğini düşünüyorum.” açıklamasını yapıyor.

Timo’ya “Peki seni evinde hissettiren ne?” diye sorduğumuzdaysa “Almanlara çok benziyorlar.” diyor ve ekliyor: “Çinliler çok çalışkanlar ve onları biraz tanıdığınızda yabancılara karşı ne kadar arkadaş canlısı olduklarını görüyorsunuz. Aynı zamanda çok açık görüşlü ve meraklılar. Birçok Çinli arkadaşım var ve onlarla sanki Almanlarmış gibi sohbet edebiliyorum.” Yemekleri sorduğumuzdaysa “Harika sebze yemekleri var. Çin’deyken Almanya’da yediğimden çok daha fazla sebze tüketiyorum” cevabını veriyor.

Timo Boll, neredeyse 20 yıldır masa tenisinin en iyi oyuncularından biri. 2018’in mart ayındaysa tarihin en yaşlı dünya bir numarası oldu. Almanya’nın masa tenisindeki tüm Olimpiyat başarılarında da takımın kaptanlığını yaptı. Oyunun yıllarıdır en dominant ülkesi Çin’in sporcularına karşı mücadele etmenin nasıl olduğunu sorumuza verdiği cevapta, 38 yaşında nasıl bu seviyede kalmayı başardığının anahtarı gizli: “Gerçekten uzun zamandır bu işin içindeyim, yani dört beş farklı Çin jenerasyonuyla oynayabilecek kadar uzun süredir. Oyuncuların stili değişiyor fakat hâlâ onlarla başa baş oynayabiliyorum. Ne zaman Çin’de oynayacak olsam en büyük motivasyonum oraya gidip gençlerle karşılaşacak olmak oluyor.”

Rio 2016 Olimpiyatları’nın açılış seremonisinde Almanya bayrağını taşıyan Boll, şu sıralar Tokyo 2020 bileti için Avrupa Oyunları’nda mücadele ediyor.

Çeviri: Arda VATANSEVER

Figürasyonun önemi

Figürasyonun önemiNick Nurse, NBA’de kendine bir yer edinebilmek için çok çabaladı. Yolu İngiltere’den İtalya’ya, USBL’den G-League…

Nick Nurse, NBA’de kendine bir yer edinebilmek için çok çabaladı. Yolu İngiltere’den İtalya’ya, USBL’den G-League’e uzandı. Ardından NBA macerası başladı ve hepimizin bildiği gibi bu maceranın sonu şimdilik şampiyonluk oldu. Nurse’ü artık bir başka macera daha bekliyor: Kanada Milli Basketbol Takımı koçluğu. Umut Onur Özdemir’in yazısı… +”Tıpkı filmlerdeki artistler gibi dövüştün.” -“Figüranlıktan kurtulduk desene.” Bazı […]

Nick Nurse, NBA'de kendine bir yer edinebilmek için çok çabaladı. Yolu İngiltere'den İtalya'ya, USBL'den G-League'e uzandı. Ardından NBA macerası başladı ve hepimizin bildiği gibi bu maceranın sonu şimdilik şampiyonluk oldu. Nurse'ü artık bir başka macera daha bekliyor: Kanada Milli Basketbol Takımı koçluğu. Umut Onur Özdemir'in yazısı...

+”Tıpkı filmlerdeki artistler gibi dövüştün.”

-“Figüranlıktan kurtulduk desene.”

Bazı geceler televizyonda siyah-beyaz Yeşilçam filmlerine rastlarsınız. Süper kahraman “uyarlamalarımızın” çokça yayınlandığı bir dönem de olmuştu hatta. Yine o filmleri yakalamayı umduğum bir gecede, bu kez 1966 yapımı Beyoğlu Esrarı filmiyle karşılaşmıştım. Üstteki replikler filmin son sahnesinden. Yakışıklı jönümüz, kötü adamı döver ve sonunda sevdiği kadının kalbine girmeyi başarır. Her ne kadar klasik bir Yeşilçam senaryosu olsa da, bu sahne zihnime kazınmıştı. Toronto Raptors koçu Nick Nurse’ün hikâyesi de “tıpkı filmlerdeki gibi.” Figüranlıktan kurtulma hikâyesi…

Iowa’da, orta direk diyebileceğimiz bir ailede doğan Nick Nurse’ün spor geçmişi oldukça “renkliydi.” Öyle ki, Kuemper Katolik Lisesi’nde okuduğu dönemde bir yandan sırıkla atlamada eyaletin önde gelen isimlerinden biriyken, öte yandan Amerikan futbol takımının da quarterback’iydi. Yetmez! Aynı zamanda beyzbol takımının atıcısı olan Nurse, basketbol takımının da oyun kurucusuydu. Spor ve eğitimi bir arada sürdürebilmek ne kadar güzel değil mi?

Üniversite tercihleri sırasında ise bir seçim yapmak zorunda olan Nurse için beyzbol baskın geliyordu. Ta ki o geceye kadar. Basketbolda, eyaletin en iyi lise oyuncularından oluşan bir etkinlik düzenleniyordu. Nurse maça kenarda başlayacaktı. Ancak bir gece önceki antrenmanda kaburgasını kıran Ed Conroy bir bakıma tarihi de değiştiriyordu. Karşılaşmaya ilk beşte başlayan Nurse, 27 sayıyla oynayacak ve Northern Iowa Üniversitesi koçu Jim Berry’nin dikkatini çekecekti. Teklif edilen kolej bursunu kabul eden Nurse için artık sadece basketbol vardı.

Kolejde geçen dört senenin ardından Nurse’ün NBA’ye gidemeyeceği aşikârdı. Ancak Conroy gibi tarihi değiştiren bir isim daha vardı: Nurse’ün ikinci senesinde takımın başına gelen Eldon Miller. Koç Miller, oyuncusunun çalışkanlığına, liderlik özelliklerine ve oyuna olan tutkusuna hayran kalmıştı. Mezun olan oyuncusuna asistan koçluk teklifi yapan Miller’ın, onun ileride iyi bir koç olacağından şüphesi yoktu.

Tutkuluydu, yalnızca koç olarak değil. Oyunculuk konusunda da defteri hemen kapatmak istemiyordu. Asistan koç olarak geçirdiği 89-90 sezonunun ardından arayışlara başlamıştı. Muhasebe bölümünden mezun olmuştu ve bu özelliğinden de faydalanmak istiyordu. Tıpkı iyi bir koç gibi elindekileri kullanarak şansını en iyi şekilde zorlamaktı amacı. Mesela Japonya’daki bir firma, hem muhasebe mezunu hem de basketbol oynayabilen çalışanlar arıyordu. Mektuplar yazmaya başladı. Japonya’ya, İngiltere’ye…

Ve nihayet telefon çaldı: “Merhaba, şu an mektubunu okuyorum. Burada demişsin ki; ‘Yurt dışında oyuncu veya koç olarak çalışmak istiyorum.’ Peki, her ikisini de yapmaya ne dersin?”

Telefondaki, Britanya Basketbol Ligi takımlarından Derby Rams’in yöneticisiydi. Kısa süreli bir şokun ardından 23 yaşındaki Nick Nurse’ün İngiltere yolculuğu başlıyordu. Takımıyla yaşadığı bir sezonluk “oyuncu-koçluk” deneyiminin ardından NCAA’den ilk koçluk teklifini alan Nurse, Amerika’ya geri dönerek Grand View Üniversitesi’nin başına geçti. Geçirdiği iki sezonun ardından South Dakota Üniversitesi’ne geçti, burada iki sezon boyunca asistan koçluk görevini yürüttü. NCAA havasını iyice soluduktan sonra yarım kalan Britanya macerasının devamı için Birmingham Bullets’ın başına geçen Koç Nurse, 95-96 sezonunda ilk şampiyonluğuna ulaşıyordu. 1998’de kısa bir süre Belçika Ligi takımlarından Telindus Oostende’yi yöneten basketbol adamı, İngiltere’ye dönerek Manchester Giants takımının başına geçti. Nurse, 99-00 sezonunda kariyerinin ikinci şampiyonluğunu yaşadı, CV’sine bir de Yılın Koçu Ödülü’nü ekledi. Sonraki sezon, başına geçtiği London Towers ile Euroleague deneyimi de yaşayan Nick Nurse, zayıf kadrosuyla pek başarılı olamasa da heybesini yeni bilgilerle dolmuştu. Bulduğu her yeni fırsatı ve boş zamanını değerlendirmeye çalışan “tecrübeli” koç Amerika’daki minör liglerden biri olan USBL’de, Oklahoma Storm için asistan koçluk da yapıyordu. Bir yazını ise İtalya’da, Treviso’daki bir yaz ligi takımına koçluk yaparak geçirmişti. Britanya Ligi defterinin son beş yılını Brighton Bears ile yaşayan Nurse, 03-04 sezonunda bir kez daha Yılın Koçu seçiliyordu.

Nick Nurse, 1989’dan 2006’ya kadar geçen 17 sezonda, dört ülkede, beş ayrı ligde, 11 takım çalıştırmıştı. Bu çabasının tek bir amacı vardı: NBA… Ne yazık ki başarılı bir profesyonel oyunculuk kariyeri olmamıştı. Ailesinde eski bir NBA oyuncusu da yoktu. Koçluk kariyeri, bilhassa Britanya kariyeri başarılarla doluydu. Şampiyonluklar, kişisel ödüller, Euroleague deneyimi bile kazanmıştı. Ancak NBA’deki karar vericiler için tüm bunlar figürasyondan ibaretti. Adını bir şekilde duyurması gerekiyordu. Bunca yıl sonra kararını vermişti. Amerika’ya kesin olarak dönecekti. Hedef G-League’ti.

“Adamı kütüphane müdürü olarak göndermişler; kütüphanesiz bir yere. Oraya ilk iş bir kütüphane kurmuş. Demek ki gönder hastanesi olmayan bir yere böyle doktor, hemen sana bir hastane yapsın.” Madem Türk sinemasıyla başladık, öyle devam edelim. Vizontele Tuuba’da Belediye Başkanı Nazmi, böyle anlatıyordu Güner hocanın azmini ve tutkusunu. Nick Nurse de kendine bir G-League takımı arıyordu fakat kimseden koçluk teklifi alamıyordu. Asistan koçluk pozisyonları vardı ama NBA için bunun yeterli olmadığını biliyordu. Des Moines’te arabasını sürerken Wells Fargo Arena’yı gördü. Bu büyük stadyumda oynayan bir G-League takımı yoktu. Niçin olmasın? Oldurabilmek için birçok kişiyi aradı. Fikir beğenilmişti. Iowa eyaletinde bir G-League takımı olmalıydı. Fakat takımı oluşturmak için para lazımdı. En sonunda, Iowa’nın önemli avukatlarından ve aynı zamanda Demokrat Parti üyesi olan Jerry Crawford’a ulaşmayı başardı. Nurse, başlarda pek istekli görünmeyen Crawford’u ikna etmeyi başararak kendi azmiyle ve tutkusuyla kurduğu G-League takımı Iowa Energy’nin başına geçiyordu.

Dört sezon boyunca çalıştırdığı Iowa Energy ile 2010-2011 sezonunda şampiyonluğa ulaşan Koç Nurse, aynı sezon Yılın Koçu ödülünün de sahibi oldu. Takip eden sezonda bir başka G-League ekibi Rio Grande Valley Vipers’ın başına geçen Nurse, 12-13 sezonunda bir şampiyonluk daha kazanarak, G-League tarihinde iki ayrı takımla şampiyonluk kazanan ilk koç olma unvanını elde etti. Tüm bunlar olurken Britanya Milli Takımı’nın asistan koçu olarak 2012 Londra Olimpiyatları’na da katıldı. Yetmez! Bir tecrübe daha. Her daim kazanmayı düşünen Nurse hırslıydı fakat bu hırsı oyuncularına zarar veren türden değil, aksine onları bir adım öteye taşıyan türdendi. Öyle ki G-League’de geçirdiği altı sezon boyunca 23 oyuncusu NBA takımlarından davet aldı.

Nurse öyle büyük oynamıştı ki artık görülmemesi mümkün değildi. Nihayet 2013’te Toronto Raptors koçu Dwayne Casey’nin asistanı olarak NBA’e ilk adımını attı. Özellikle hücum oyunundaki başarısıyla öne çıkan Nick Nurse, Koç Casey’nin hücumdan sorumlu asistanıydı. 17-18 sezonunda 59 galibiyete ulaşan Raptors için bu bir rekordu ve bu performansla Doğu Konferansı’nı lider bitirmişlerdi. Bu başarılı sezon Dwayne Casey’ye Yılın Koçu ödülünü getirirken; hücumdaki olağanüstü gelişim, spotların Nick Nurse’e çevrilmesini sağlamış ve Nurse, bir bakıma ödülün gizli sahibi olarak görülmüştü. Nitekim play-off ikinci turunda Claveland Cavaliers tarafından süpürülen Raptors’ta yönetim, faturayı Casey’ye çıkararak onu görevden aldı.

51 yaşında hayallerine ulaşmayı bekleyen Nick Nurse’ün telefonu 28 yıl sonra yeniden çalıyordu. Bu kez arayan Toronto Raptors Basketbol Operasyonları Başkanı Masai Ujiri’ydi. Buraya kadar olan kısım bile yeterince büyük bir başarı hikâyesiyken Nurse için bu kadarı elbette yeterli değildi. Ujiri ve ekibinin bir de hediyesi vardı yeni koçlarına: Kawhi Leaonard. Koç Nurse, tırnaklarıyla kazıyarak geldiği bu noktada böylesi bir hediyeyi fazlasıyla hak ediyordu.

Geçtiğimiz sezonu yine oldukça iyi bir performansla bitiren Toronto Raptors için asıl engel hep play-offlar oluyordu. Nurse’ün hücum setleri ve bir miktar da Kawhi Leaonard sihriyle bu kez finale kadar ulaşmayı başarmışlardı. Finallerde rakip Golden State Warriors’tı ve artık şapkadan tavşan çıkarılması gerekiyordu. Box-and-one (rakibin en iyi oyuncusuyla bire bir eşleşilen, geri kalan dört savunmacının boyalı alan etrafına yerleştiği savunma biçimi) savunması Nick Nurse’ün heybesinin ne kadar derin olduğunu gösterdi. Genelde lise maçlarında uygulanan bir savunma türünü NBA Finalleri’nde Warriors’a karşı uygulamak, ancak lisede oynadığı yıllardan kalan notlarını hala yanında taşıyan birinden beklenirdi. Bu seçim, Kevin Durant ve Klay Thompson’un yokluğunda işe de yarıyordu. Toronto Raptors; “MVP” Kawhi Leonard, Kyle Lowry, Nick Nurse ile birlikte oyunlarında seviyeler atlayan Pascal Siakam ve Fred VanVleet’in öne çıktığı seriyi kazanarak tarihinin ilk şampiyonluğunu kazanmış oldu. Öte yandan Nick Nurse de Steve Kerr ve Tyronn Lue’dan sonra çaylak sezonunda NBA şampiyonu olmayı başaran üçüncü koç oluyordu. Tıpkı filmlerdeki gibi...

Yetmez! 2019 Dünya Kupası öncesi Kanada Milli Takımı’ndan gelen koçluk teklifini de kabul eden Nick Nurse, NBA şampiyonu olmuş bir koç olmasına rağmen hâlâ daha çok öğrenmek, daha çok tecrübe kazanmak istiyor. Figüranlıktan nasıl kurtulduğunu unutmuyor, figürasyonun önemini de...

Uruguay mucizesi: Nüfusa oranla dünyanın en başarılı milli futbol takımı

Uruguay mucizesi: Nüfusa oranla dünyanın en başarılı milli futbol takımıUruguay, dünyada kişi başına en çok uluslararası futbol kupasına sahip ülke… 20. yüzyılın ilk yarısında uluslararası futbolun en büyük…

Uruguay, dünyada kişi başına en çok uluslararası futbol kupasına sahip ülke… 20. yüzyılın ilk yarısında uluslararası futbolun en büyük güçlerinden biri olan Uruguay futbolu, 21. yüzyıla ilerlerken düşüşe geçmişti. Ancak Oscar Tabarez’in gelişi, Güney Afrika’nın bu en küçük ülkesinin futbolunu yeniden ayağa kaldırdı. Kemal Akdoğan’ın yazısı… Bir ülke düşünün ki yüzölçümü ancak İç Anadolu bölgesi […]

Uruguay, dünyada kişi başına en çok uluslararası futbol kupasına sahip ülke... 20. yüzyılın ilk yarısında uluslararası futbolun en büyük güçlerinden biri olan Uruguay futbolu, 21. yüzyıla ilerlerken düşüşe geçmişti. Ancak Oscar Tabarez'in gelişi, Güney Afrika'nın bu en küçük ülkesinin futbolunu yeniden ayağa kaldırdı. Kemal Akdoğan'ın yazısı...

Bir ülke düşünün ki yüzölçümü ancak İç Anadolu bölgesi kadar, nüfusu ise Bursa’dan sadece biraz fazla olsun ama bunlara rağmen adını dünya futbol tarihine altın harflerle kazımış bir milli takıma sahip olabilsin. Harika sahiller, soya fasulyesi ve elbette Eduardo Galeano eserleri. Ve futbol… Kimden mi bahsediyoruz? Tabi ki La Celeste’den (gök mavililer).

Güney Amerika’nın en küçük ülkesi olan Uruguay’ın futbolda başardıklarını, bu ölçekteki diğer ülkelerin başarıları ile hatta dünya devleriyle bile kıyasladığımızda karşımıza çıkan tablo oldukça şaşırtıcı. İki Olimpiyat şampiyonluğu, iki Dünya Kupası, 15 tane de Copa America şampiyonluğu bulunan Uruguay, kişi başına düşen uluslararası kupa sayısında dünya lideri!

Copa America 2019’da C grubunu Şili, Japonya ve Ekvador’un önünde lider tamamlayarak çeyrek finale yükselen Uruguay’ın bir sonraki turdaki rakibi Peru olacak. Turnuva tarihinin 15 şampiyonlukla en başarılı takımı konumundaki La Celeste, başarılarına bir yenisini ekleme yolunda emin adımlarla ilerliyor. Birçoklarına göre turnuvanın ev sahibi Brezilya ile birlikte en büyük favorisi konumundalar. İyi ama bu küçük Güney Amerika ülkesinin futboldaki başarılarının sırrı ne?

Eski milli futbolcuları Gustavo Poyet’in altyapıda oynadığı dönemlere ait anlattığı anısı, Uruguay’da futbola olan bakış açısını gözler önüne seriyor. Poyet, milli takımla U21 Dünya Kupası’na katılmak üzere evinden çıkarken babasından gelen şu motivasyon cümlesi başlı başına birçok şeyi anlatıyor:

“Kazanamazsanız eve gelme!”

Bu “ne pahasına olursa olsun kazan” yaklaşımı yıllar içinde Uruguaylı futbolcuların zihin gelişiminde ve karakter oluşumda büyük rol oynadı. Sonucu performansın önüne koyan bu yaklaşım, oyununun geldiği nokta itibarıyla kıta Avrupa’sında uzun yıllar önce terk edildi ve artık günümüz spor dünyasında geçer akçe değil. Ancak Uruguay bunun bir istisnası. Hatta bu anlayış “dünyanın en başarılı milli takımı” için zaferlerin temel yapı taşı. Yenilgiyi kabullenmeme, mücadele azmi, kararlılık gibi tüm sporlar için olmazsa olmaz birtakım özellikleri beraberinde getiren bu yaklaşım; bıçağın iki yüzünü bizlere göstererek oyunun karanlık ve kirli taraflarında da bulunabilme gibi sonuçlara yol açıyor. Örneğin Luis Suarez, Edinson Cavani ve Diego Godin şu anki Uruguay milli takımının en şöhretli üç oyuncusu konumundalar. Bu üç futbolcunun da, ve hatta biraz daha geçmişe dönersek Godin’den önceki milli takım kaptanı olan ve ülkemizden yakından tanıdığımız Diego Lugano’nun da zaman zaman oyunun karanlık bölgesine geçiş yapmaları, yukarıdaki argümanı destekler cinsten örnekler.

Kulağa oldukça klişe gelse de Güney Amerika’nın en küçük ülkesi için futbol, asla yalnızca futbol değil. Yeni Zelanda’dan ragbiyi çıkarırsanız, ülkenin dünya sahnesinde yine de yeri olacaktır. Veya Avusturalya’dan kriketi çıkarın, Avusturalya bir anda önemsiz hâle gelmeyecektir. Ancak Uruguay için durum biraz farklı. Uruguay halkı için futbol bir gurur meselesi ve yenilgi yaşama korkusu onların en büyük motivasyon kaynakları. Bu durumun sebebini 1966 yılında o dönemin Uruguay Futbol Milli Takım antrenörü olan Odino Viera şu sözlerle açıklıyor:

“Diğer ülkeler bir tarihe sahipken bizim elimizde yalnızca futbol var”.

Futbol henüz emekleme dönemindeyken, küresel ve modern bir oyun halini almadan önce Uruguay 1930 ve 1950’de olmak üzere iki Dünya Kupası şampiyonluğunu çoktan elde etmişti bile. Dünya Kupası düzenlenmeden önceki yıllarda kazanılan Olimpiyat şampiyonluklarını da Dünya Kupası şampiyonluğu olarak kabul eden FIFA, bu dönemde iki Olimpiyat şampiyonluğu bulunan Uruguay’ın milli formasına 4 yıldız eklemesine olanak sağladı. (A milli takımlar düzeyinde her dünya şampiyonluğu FIFA tarafından o ülkenin milli formasına bir yıldız eklenmesiyle ödüllendirilir). Bu alanda beş yıldızlı Brezilya’nın ardından İtalya ve Almanya ile ikinciliği paylaştıklarını ve Copa America’yı en çok kazanan ülke olduklarını söylemek, Uruguay’ın ne denli büyük başarılara imza attığının kanıtı. Bu dönemde ülkenin kültürü, takımın şekillenmesinde oldukça etkili oldu. Refah seviyesi o dönem bulunduğu coğrafyaya kıyasla yüksek olan bu mutlu Güney Amerika ülkesinde insanlar, dünyanın birçoğunun aksine bu oyunun tüm sınıflara ve renklere ait olduğunu düşünüyordu. İşte Uruguay halkının benimsediği bu anlayış, homojen bir takım kurulumuna öncülük etti ve bu sayede ülke nüfusu kendinden çok daha büyük olan, ekonomisi çok daha gelişmiş rakipleri arasından sıyrılabildiler.

Bir dönem için yeterli olan bu mental özellikler, bilimsel gerçeklerle desteklenmeyince küreselleşen futbolun yaşadığı evrime uyum sağlayamayan Uruguay, görkemli zamanları çoktan gerisinde bırakmış bir ülke konumuna geldi. 1974’den 1994 yılına kadar yalnızca bir Dünya Kupası galibiyeti ile yetinmek zorunda kalan La Celeste için ufukta yeni zaferler görünmüyordu.

Bu dönemde gelen iki Copa America şampiyonluğu, turnuvaya katılan favori takımların yedek ağırlıklı kadrolarla mücadele etmesi sebebiyle Uruguay halkı için Dünya Kupası hezimetlerini unutturmaya yeterli görülmüyordu. “Kazanamazsanız eve gelme!” cümlesini nesilden nesile aktaran Uruguay için kazanamamak kabul edilemezdi. Ülkede bu tartışmalar sürerken başarısız turnuvalar birbirini izledi. Ta ki 2006 yılında Oscar Tabarez, nam-ı diğer El Maestro (öğretmen) milli takım teknik direktörlüğüne getirilene kadar.

Eski görkemli günlere dönüşün altyapıda yapılacak devrimle ve genetiklerine işlemiş olan mücadele ruhunu koruyarak geleceğine inanan Tabarez’in, işe başlar başlamaz ilk icraatı da bir altyapı hamlesi oldu: Ulusal düzeyde devlet desteği ile futbolcu yetiştirme enstitüsü kurulumu projesi.

Evinde düzenlediği 2000 Avrupa Şampiyonası’nda yaşadığı hezimet sonrasında altyapı sistemini tamamen değiştiren ve şu an bulunduğu zirve konuma ulaşan Belçika’nın uyguladığı modeli örnek alan El Maestro; antrenman tesislerinin geliştirilmesinden kulüp takımı gibi bir A milli takım oluşturabilmek adına oyuncuların birlikte vakit geçirebileceği alanların inşasına kadar birçok yeniliğe öncülük etti. Oyuncuların belli bir yaşa kadar antrenmanlarda pas vermelerinin yaratıcılıklarını körelttiği sebebiyle pası nerdeyse yasaklanması, oyuncuların sorun çözme kabiliyetlerinin gelişimi için dripling yapmaya teşvik edilmesi gibi alanında öncü birçok uygulama yürürlüğe kondu. Birbiriyle oynama alışkanlığı edinmiş jenerasyonlar yaratmayı hedefleyen Tabarez, ülkenin her seviyedeki futbol milli takımlarının da tıpkı Belçika’da olduğu gibi aynı taktik formasyonla oynamalarını sağladı.

Altyapıda yapılan bu hamlelerle yetişen genç futbolcular, korunan geleneksel ruhun getirdiği azim ve kararlılıkla harmanlanınca başarı artık kaçınılmazdı. Bu sistem; Luis Suarez, Edinson Cavani, Diego Godin, Fernando Muslera, Jose Gimenez, Lucas Torreira gibi harika oyuncuların yetişmesine yardımcı oldu. Tüm bu oyuncuların ortak özelliklerinin yeri gelince takımı için fedakârlık yapabilmek, kendisinden daha çok takımı düşünmek, oldukça mücadeleci olmak olduğu görülüyor. İşte bu ortak yön, Tabarez’in uygulamak istediği sistemin tamamen hayata geçmiş olduğunun bir kanıtı. Ve işin önemli kısmı şu: Plan işe yarıyor!

Yeni sistem ilk meyvesini 2010 Dünya Kupası’nda verdi. Kupada yarı finale kadar yükselen Uruguay’da artık yüzler gülüyordu. 2014 Dünya Kupası’nda gelen ikinci tur ve 2018 Dünya Kupası’nda gelen çeyrek final başarılarının tamamı bu altyapı atılımının sonucuydu. Üç turnuvada da asla mücadeleden kaçmayan, terinin son damlasına kadar savaşan Le Celeste, otoritelerin beğenisini toplayarak Uruguay halkının tekrar göz bebeği konumuna geldi.

Başarıların gelmesi için yapılması gerekenleri öğrenen Uruguay, El Maestro’nun yarattığı sistemi olduğu gibi devam ettiriyor. Kaliteli ve mücadeleci oyuncu üretiminin devam etmesiyle birlikte Le Celeste için gelecek oldukça parlak görünüyor. Kendinden beklentilerin farkında olan Uruguay, 2019 Copa America’da da hedeflerine emin adımlarla ilerliyor.

Yaz arası çılgınlığı #1: Göz ardı edilen serbest oyuncular

Yaz arası çılgınlığı #1: Göz ardı edilen serbest oyuncularNBA’de sezon tamamlandı, draft seçimleri yapıldı, Los Angeles Lakers – New Orleans Pelicans arasındaki Anthony Davis takası en sonunda bitti…

NBA’de sezon tamamlandı, draft seçimleri yapıldı, Los Angeles Lakers – New Orleans Pelicans arasındaki Anthony Davis takası en sonunda bitti ve Yaz Ligi takvimi hazırlandı. Evet, son 28 yılda olduğu gibi yaz arasının çılgın takas dedikoduları için her şey hazır. Kuzey Kılıç, yaz arasında serbest konumda olan ancak fazla konuşulmayan oyunculara göz attı. Bu sezonun […]

NBA’de sezon tamamlandı, draft seçimleri yapıldı, Los Angeles Lakers – New Orleans Pelicans arasındaki Anthony Davis takası en sonunda bitti ve Yaz Ligi takvimi hazırlandı. Evet, son 28 yılda olduğu gibi yaz arasının çılgın takas dedikoduları için her şey hazır. Kuzey Kılıç, yaz arasında serbest konumda olan ancak fazla konuşulmayan oyunculara göz attı.

Bu sezonun serbest oyuncu dedikoduları genelde şu isimler üzerinden kuruluyor: Kawhi Leonard, Jimmy Butler, Kevin Durant, Klay Thompson, Kyrie Irving, Kemba Walker ve Nikola Vucevic. Bu büyük oyuncular kadar üzerinde konuşulmayan ancak sözleşme imzalayacağı takıma büyük katkılar yapabilecek oyuncular da var. Peki bu listede kimler yer alıyor?

Bojan Bogdanovic

2018-2019 ortalamaları: 31,8 dakika, 18,0 sayı, 4,1 ribaund ve 2 asist.

Geçen sezonu Indiana Pacers’ta geçiren Bojan Bogdanovic, kariyerinin en özel performanslarına bu sezonda imza attı. Hırvat yıldız, kariyeri boyunca topla oynamaktan kaçınmış, savunmasını belli bir seviyenin üstüne çıkaramamış ve pas dağıtımı konusunda her zaman sıkıntılar yaşamıştı. 2018-2019 sezonunda sergilediği oyun, bu söz konusu problemleri adeta çöpe attı. Medarı iftiharı olan saf şutör özelliğini korurken; boyalı alan pas dağıtımını, topla delici penetrelerini ve birebir savunmasını geliştirdi. NBA’de en çok aranan oyuncu tipi olan “3&D” (hücumda üçlükleriyle katkı veren ve savunmada birebir performansı yüksek olan)’’ oyunculardan biri oldu.

Eğer şampiyonluk için iddialı bir takımsanız Bojan Bogdanovic sizin için “acil durumda camı kırınız” oyuncusu olabilir. Yani genelde bench’ten gelen ve skor üretme konusunda kriz yaşanan durumlarda takımın hücumu ona emanet edilebilir. Tabii ki istikrar beklemek biraz hayalcilik olur. Zira Bogdanovic, istikrar sorunundan dolayı süper yıldız seviyesinde değil. Ancak 82 maçlık normal sezon ve olası play-off dönemi için, Bogdanovic gibi bir sorun çözücü her takımın kadrosunda isteyeceği bir isim.

Terrence Ross

2018-2019 ortalamaları: 26,5 dakika, 15,1 sayı, 3,5 ribaund ve 1,7 asist.

Bu sezon play-offa kalarak büyük bir başarı gösteren Orlando Magic, Terrence Ross’un önemli katkıları olmasa bunu başaramayabilirdi. Kış döneminde adı sık sık LA Lakers’la anılan Ross bu sezon en üst seviyesine çıktı. Oyuncu, forvetlerden yüksek yüzdeli üç sayı isabet oranı yakalarken, tepeden yaptığı delici penetrelerle rakiplerine zorluk çıkardı. Kariyeri boyunca soru işareti olan savunmasını iyice agresifleştirdi ve alan savunmasının yıldızlarından birisi haline geldi. Ross, bu sezon Orlando Magic’te de olduğu gibi, hedefi play-off olan bir takımın ana parçası olabilir. Net bir sorun çözücü veya harika bir pas dağıtım merkezi değil ancak aldığı sürelerde takıma getirdiği enerji oldukça yüksek. Forvet rotasyonunu doğru hamleyle genişletmek isteyen takımlar için Terrence Ross tam istenen parça olabilir.

Patrick Beverley

2018-2019 ortalamaları: 27,4 dakika, 7,6 sayı, 5,0 ribaund ve 3,8 asist.

Geri saha savunmasında harikalar yaratan, üç sayılık atışlarda güvenilen ve üst düzey bir oyun kurma yeteneğine sahip olan Patrick Beverley; istatistiklerin çok ötesinde performans veren bir oyuncu. Beverley, geçen sezon konferansında ilk ona bile giremez denilen ancak play-offa kalan, hatta neredeyse Golden State Warriors’ı geçecek olan LA Clippers için çok değerli bir parçaydı. 30 yaşındaki guard işin hücum kısmında hem çizgi gerisi hem de boyalı alan tehditleriyle takımına olumlu sonuçlar getirebilir. Oyunun her departmanında çeşitli olumlu özellikleri olan ancak bir özelliğiyle sivrilemeyen Beverley, ideal forvetleriniz varsa (örneğin Anthony Davis ve LeBron James veya Ben Simmons ve Tobias Harris) sizin oyun kurucunuz olabilir; hatta olmalı.

Ed Davis

2018-2019 ortalamaları: 17,9 dakika, 5,8 sayı, 8,6 ribaund ve 0,8 asist.

Ed Davis gösterişli ve fizikli bir pivot değil ancak, aslında büyük fark yaratan küçük detaylarda öne çıkan bir oyuncu. Boyalı alandaki pas dağıtımı oldukça önemli. Davis, hücumda servis merkezi olarak kullanılabilecek, savunmada ise rakibine nefes aldırmayan bir pivot olarak rotasyon derinliğini oldukça arttıracaktır. Oyuncu, modern uzunlar gibi başarılı bir şut ritmine sahip değil fakat oyun sertliği ve üst düzey bir pas yeteneği onu öne çıkaran özellikleri. Günümüz NBA’inde kısa beşleri sıklıkla görüyoruz. Ed Davis, işte tam da bu beşler için çok değerli bir oyuncu.

Malcolm Brogdon

2018-2019 ortalamaları: 28,6 dakika, 15,6 sayı, 4,5 ribaund ve 3,2 asist.

Malcolm Brogdon henüz 26 yaşında ancak geçen sezon Milwaukee Bucks formasıyla gösterdiği performans, oyuncu 15 yıldır NBA’de oynuyor havası veriyor. İçgüdülerinin getirdiği müthiş savunması, yüksek zekasının getirdiği oyun görüşü, hücumda hem şut hem penetre tehditlerine sahip olması ve en önemlisi takım kimyasını daha da arttırması... Tüm bunlar Brogdon’ı özel kılan özellikleri.İster bench’te ister ilk beşte görev verecek olsun, ister yalnız play-offu ister NBA şampiyonluğunu hedeflesin; Brogdon her takıma büyük katkılar verebilir.

Thaddeus Young

2018-2019 ortalamaları: 30,7 dakika, 12,6 sayı, 6,5 ribaund ve 2,5 asist.

Thad Young geçen sezon Indiana Pacers için gerçek bir MVP’ydi. Oyuncu, özellikle de takımın yıldız oyuncusu Victor Oladipo sakatlandıktan sonra sorumluluğu tamamen üstlendi. Hücumda alan açan ikili oyunlar, birebirler ve orta mesafeli şutlarla; savunmada ise enerji ve sertlikle takımını sırtladı. Konsantrasyonunu uzun süre koruyamama ve faul problemine girme onun en büyük defoları ancak artı yönlerine baktığımız zaman modern oyunun en önemli uzunlarından birisi olduğunu görüyoruz. Young, play-off hedefleri olan takımın ilk beş, hedefi şampiyonluk olan bir takımın 18-22 dakika süre alan bench oyuncusu olabilir.

Marcus Morris

2018-2019 ortalamaları: 27,9 dakika, 13,9 sayı, 6,1 ribaund ve 1,5 asist.

Boston Celtics geçen sezonun beklentileri karşılayamayan takımlarından biriydi. Celtics’in iyi performans veren az sayıdaki oyuncularından biri Marcus Morris oldu. Morris, takımın üzerindeki kara buluta aldırış etmeden kariyeri boyunca yaptığı gibi oyuna olan saygısını sahaya yansıttı. Sezon genelinde istikrarı biraz düşük kaldı ancak savunmadaki isteği, hücumdaki pas dağıtımı ve forvet penetreleri Morris’in performansını arttırdı. Başarılı oyuncu, Boston Celtics gibi hedefi şampiyonluk olan takımların ilk beş oyuncusu olabilir. Tabii onu efektif kılmak için Morris’in oynadığı takımın top dağıtımı konusunda cimri olmayan bir oyun kurucuya ve şutlarına güvenilebilecek bir şutör guard’a sahip olması gerekiyor.

Yabana atmamak gerekir:

Rudy Gay: 26,7 dakika, 13,7 sayı, 6,7 ribaund ve 2,5 asist.

Kelly Oubre Jr: 28,0 dakika, 15,2 sayı, 4,7 ribaund ve 1,2 asist.

Jonas Valanciunas: 22,3 dakika, 15,3 sayı, 8,6 ribaund ve 1,4 asist.

Derrick Rose: 27,3 dakika, 18,0 sayı, 2,7 ribaund ve 4,3 asist.

JJ Redick: 31,3 dakika, 18,1 sayı, 2,4 ribaund ve 2,7 asist.

2019 Kadınlar EuroBasket öncesi Eurosport’un konuğu kaptan Işıl Alben

2019 Kadınlar EuroBasket öncesi Eurosport’un konuğu kaptan Işıl Alben2019 FIBA Kadınlar Avrupa Şampiyonası, 27 Haziran Perşembe günü başlıyor. Bu basketbol şöleninin arifesinde milli takımımızın kaptanı Işıl A…

2019 FIBA Kadınlar Avrupa Şampiyonası, 27 Haziran Perşembe günü başlıyor. Bu basketbol şöleninin arifesinde milli takımımızın kaptanı Işıl Alben, Eurosport Türkiye ekibinden Mustafa Kavgacı’nın sorularını yanıtladı. Zamanın hızına takvim yaprakları da dayanamadı ve nihayet 2019 Kadınlar EuroBasket’te geri sayım sona erdi. 27 Haziran’dan itibaren heyecanın ve mücadelenin parke üzerinde ete kemiğe bürüneceği, basketbol dolu 11 […]

2019 FIBA Kadınlar Avrupa Şampiyonası, 27 Haziran Perşembe günü başlıyor. Bu basketbol şöleninin arifesinde milli takımımızın kaptanı Işıl Alben, Eurosport Türkiye ekibinden Mustafa Kavgacı’nın sorularını yanıtladı.

Zamanın hızına takvim yaprakları da dayanamadı ve nihayet 2019 Kadınlar EuroBasket'te geri sayım sona erdi. 27 Haziran'dan itibaren heyecanın ve mücadelenin parke üzerinde ete kemiğe bürüneceği, basketbol dolu 11 günlük şölen bizi bekliyor. Hazırlık sürecini tamamlayan Türkiye Kadın Basketbol Milli Takımı da Letonya ve Sırbistan’ın ortaklaşa ev sahipliğini üstleneceği bu şampiyonanın iddialı ekipleri arasında. 2020 Tokyo Olimpiyatları'na katılım yolunda büyük öneme sahip turnuva öncesi milli takımın tecrübeli kaptanı Işıl Alben ile konuştuk.

Şampiyonaya hazırlık süreci nasıl geçti? Yapılan çalışmalar çerçevesinde milli takımımız arzu edilen kapasitenin sizce ne kadarına ulaştı?

Hazırlık sürecimiz, uyum içinde ve faydalı geçti. Oynadığımız hazırlık maçları bize gösterdi ki konsantrasyonumuzu üst düzeyde tuttuğumuz zaman potansiyeli çok yüksek bir takımız. Maç içerisinde zaman zaman düşüşler yaşıyoruz, bu problemimizi çözersek olimpiyata katılmamız için hiçbir mâni bulunmuyor.

Bu dönemde milli takımımız sık sık hazırlık maçlarına çıktı. Bu maçlarda alınan sonuçlar genelde ölçüt olarak kabul edilmez ancak muhakkak bazı göstergeleri açığa çıkarır. Oyuncu olarak hazırlık maçlarına bakışınız nedir?

Öncelikle turnuva favorileriyle oynadık hazırlık maçlarımızı. Fransa maçındaki performansımız öz güven açısından takımımız için çok önemli. Son hazırlık maçımızı da Sırbistan’la yaptık. Sırbistan, tarz olarak İtalya’ya çok benzer özellikleri olan bir takım. Buradan çıkardığımız dersler bizim için çok değerli.

Avrupa Şampiyonası’nın favorilerinden Fransa’yı hazırlık maçında mağlup ettiniz. Başlarında tanıdık bir isim Valerie Garnier var. Olası bir eşleşmenin avantaj ya da dezavantajları neler olabilir?

Evet, hazırlık maçını kazandık ve Fransa şampiyonanın favorilerinden biri. Ancak ben şu anda bunları düşünmek istemiyorum. Bizim gruptan birinci çıkmaya odaklanmamız gerekiyor. Öncelikle tüm konsantrasyonumuzla İtalya’ya, sonra da Slovenya'ya odaklanacağız. Gruptan ilk sırada çıkarsak, madalya yolunda önümüz oldukça açık.

Avrupa Şampiyonası B Grubu’nda İtalya, Slovenya ve Macaristan ile karşılaşacağız. Rakiplerimizle karşılaştırırsak onlardan daha iyi olduğumuz yönler neler?

Hem İtalya hem de Slovenya son yıllarda ciddi şekilde ivmelenmiş iki takım. Çok üst seviyede oynayan çok önemli oyuncuları var. Rakibimizi küçümsemeden, maç günü kendi performansımızı en iyi şekilde yansıtırsak iki maçı da kazanabiliriz. İki takımdan da daha geniş rotasyonumuz var, en büyük avantajımızın bu olduğunu düşünüyorum.

Milli takımda bir jenerasyon değişikliği söz konusu, genç oyuncuların takıma uyum sağlayabilmeleri için temel etkenler nelerdir?

Hemen hemen her ülkede bir jenerasyon değişikliği söz konusu. Bizim takıma eklenen gençlerin hepsi aynı sene eklenmedi. Her seneye dağılan bir değişiklik oldu. Bu yüzden ben pek uyum sıkıntısı yaşadığımızı zannetmiyorum. Genç arkadaşlarımız çok yetenekli, çok enerjik ve buna bir de istek eklenince hiçbir sorun yaşamadan çok ciddi katkı veriyorlar.

Yasemin Horasan yakın zamanda milli takım menajerliğine getirildi. Bu değişiklik takıma neler katar?

Yasemin milli takımda senelerce beraber oynadığım bir arkadaşımdı. Aynı zamanda sezon içinde aynı takımda olup ilk Avrupa Kupası’nı kazandığımızda da kaptanımızdı. Sonrasında sahada rakip de olduk. Kendisi kadın basketbolunun en önemli isimlerinden biri. Basketbolu yakın zamanda bırakan biri olarak şu an bizimle burada olup tecrübelerini paylaşması, bizlerin tam olarak ne hissettiğini anlayıp bize yardımcı olması açısından çok önemli.

Kadınlar Dünya Kupası raporu: İki çeyrek finalist daha belli oldu

Kadınlar Dünya Kupası raporu: İki çeyrek finalist daha belli olduABD’nin ve İsveç’in rakiplerini mağlup etmesiyle birlikte Kadınlar Dünya Kupası’nın çeyrek finalinde oldukça çekişmeli çey…

ABD’nin ve İsveç’in rakiplerini mağlup etmesiyle birlikte Kadınlar Dünya Kupası’nın çeyrek finalinde oldukça çekişmeli çeyrek final eşleşmeleri oluştu. Dağhan Irak, turnuvada geride kalan günü ve ikinci turun son maçlarından beklentilerini kaleme aldı. Çıkan kısmın özeti Kupada hızla ilerlemeye devam ediyoruz. Dün yine iki çeyrek finalist belirlendi. Kupanın favorilerinden ABD, İspanya karşısında epeyce zorlanmasına rağmen yoluna […]

ABD'nin ve İsveç'in rakiplerini mağlup etmesiyle birlikte Kadınlar Dünya Kupası'nın çeyrek finalinde oldukça çekişmeli çeyrek final eşleşmeleri oluştu. Dağhan Irak, turnuvada geride kalan günü ve ikinci turun son maçlarından beklentilerini kaleme aldı.

Çıkan kısmın özeti

Kupada hızla ilerlemeye devam ediyoruz. Dün yine iki çeyrek finalist belirlendi. Kupanın favorilerinden ABD, İspanya karşısında epeyce zorlanmasına rağmen yoluna devam etti. Amerikalılar, İspanya’nın anti-futbol anlayışından kupadaki pek çok takım gibi etkilendi ve oyun kuramadı. İki devrede çalınan VAR destekli iki penaltı, ABD’ye 2-1’lik galibiyeti getirdi. Penaltılar biraz "yumuşak" olmakla beraber çalınabilir kararlardı. Ancak, kupanın favorilerinden birine karşı daha ufak bir takım bu penaltıları kazanabilir miydi, bilinmez. Şu ana kadar kupada hakem yorumlarının seyirci çeken takımları biraz kolladığı izlenimini almadığımızı söyleyemeyiz. ABD, böylelikle Fransa ile eşleşti. İki takım da ikinci turda çok baskın bir görüntü çizmedi. Ama çeyrek finalde açık futbolla zevkli bir mücadele seyrettirecekleri kesin gibi.

İki denk kuvvet, İsveç ve Kanada’nın mücadelesinde beklendiği gibi az gol oldu. Genç yıldız Stina Blackstenius, biraz daha atak görünen İsveç’i çeyrek finale çıkarırken, maçın bir diğer kahramanı harika bir penaltı kurtarışı yapan kaleci Hedvig Lindahl’di. İsveç, bu galibiyetle Almanya’nın rakibi oldu. Bir diğer nefis çeyrek final eşleşmesi böylelikle ortaya çıktı.

Günün menüsü

Bugün ikinci turu iki maçla bitiriyoruz. TSİ 19.00’daki ilk seansta kupanın sürpriz ekibi İtalya, Çin karşısında olacak. İtalyanlar şu ana kadar, ülke futbol geleneğinin tam tersine hücum futbollarıyla zevk verdi. Bu kez karşılarında epeyce defansif bir Çin takımı bulacaklar. Çin, zor bir grupta zaman zaman tehlike yaratarak yoluna devam etti. İyi kontratak yapan, ama bitirici vuruşları zayıf bir takım görüntüsü çizdiler. Bu maçta da öncelikli hedefleri, İtalya’yı durdurmak olacak. Kendi futbolunu rakibine kabul ettiren kazanır.

TSİ 22.00'deki günün ikinci maçında da Asya-Avrupa rekabeti var. Eski şampiyonlardan Japonya, son Avrupa şampiyonu Hollanda’ya karşı sahada olacak. Japonya, önemli yıldızlarının emekli olmasıyla gücünden epeyce yitirmişe benziyor. Ancak özellikle Iwabuchi’nin formu, onları hâlâ tehlikeli bir ekip yapıyor. Hollanda ise kuvvetli bir hücum takımı, ancak kapalı takımları açmakta zorlanıyorlar. Yeni Zelanda karşısında golü ancak kayıp zamanda bulabilmişlerdi. Diğer iki maçta da ilk 40 dakikada gol bulamadılar. Bugün yine sabırlı olmaları gerekebilir. İki tarafa da dönebilecek, ama Hollanda’nın az farkla favori gözüktüğü bir maç.

Neye dikkat etmeli?

Bugün iki formda hücum üçlüsünü izleyeceğiz. İtalya’da Galli-Bonansea-Girelli, Hollanda’da ise Martens-Miedema-Van de Sanden (ilerleyen dakikalarda Beerensteyn). Asya temsilcilerinin bugünkü şansı, tamamen bu üçlülerle nasıl baş edeceklerine bağlı.

Ne umuyoruz?

Açıkçası futbolsever olarak, bugün hücum ağırlıklı takımların oyunlarını rakiplerine kabul ettirmelerini umuyoruz. Aksi takdirde, az gollü 90 ya da 120 dakikalar bizi bekliyor olabilir.

Günün lüzumsuz bilgisi

İtalya, FIFA Kadınlar Dünya Kupası’nda en son gruplardan çıktığında bugünkü kadrodaki sekiz oyuncu henüz doğmamıştı. İtalyanlar, 12 takımla oynanan 1991 turnuvasında çeyrek finale yükselmiş, ancak Norveç’e uzatmada 3-2 kaybetmişlerdi.

Babadan kalma miras

Babadan kalma mirasNBA Finali’nde Golden State Warriors’ı deviren Toronto Raptors, tarihinde ilk kez mutlu sona ulaştı. Bu başarıda en büyük paylardan biri Pas…

NBA Finali’nde Golden State Warriors’ı deviren Toronto Raptors, tarihinde ilk kez mutlu sona ulaştı. Bu başarıda en büyük paylardan biri Pascal Siakam’a ait. Eurosport Türkiye ekibinden Kuzey Kılıç, Yılın En Çok Gelişme Gösteren Oyuncusu ödülünü de alan Siakam’ın geçmişten bugüne uzanan hikayesini kaleme aldı. İlk olarak NBA Finalleri birinci maçına dönelim. Maçın yıldızı Pascal Siakam, […]

NBA Finali’nde Golden State Warriors’ı deviren Toronto Raptors, tarihinde ilk kez mutlu sona ulaştı. Bu başarıda en büyük paylardan biri Pascal Siakam’a ait. Eurosport Türkiye ekibinden Kuzey Kılıç, Yılın En Çok Gelişme Gösteren Oyuncusu ödülünü de alan Siakam’ın geçmişten bugüne uzanan hikayesini kaleme aldı.

İlk olarak NBA Finalleri birinci maçına dönelim. Maçın yıldızı Pascal Siakam, “Gerçekten kelimelerle ifade edemiyorum. Babam bu tarz işlerin olmasını çok istiyorken vefat etti… Bunu başardığım için çok mutluyum çünkü bu babamın hayaliydi. Burada bir hikaye var.”

14/17 şut isabeti ile 32 sayı ve yanına eklenen 8 ribaund, 5 asist, 2 blok... Kariyerinde ilk kez NBA Finali oynayan birisi için hiç de fena veriler değil! Maçın ardından verdiği demeçte, “Bir hikaye var.” demişti Siakam. Evet, gerçekten de büyük bir hikâye var. Kamerun’un sıcak ikliminden, Toronto’nun buz kesen parkelerine uzanan bir hikâye…

Pascal Siakam, Kamerun’un küçük bölgelerinden birinde, Douala’da dünyaya geldi. Pascal’ın babası Tchamo, o sıralar yerel belediyenin üst düzey yöneticilerinden biriydi. Sosyal yaşam düzeyleri genele kıyasla ortalamanın üzerinde olan Siakam ailesi, en büyük hayallerini spor üzerine kurmuştu. Bu hayalin temelini atan Tchamo Siakam’ın hedefi, dört oğlunu önce eğitim ardından da sporla buluşturmaktı.

Pascal Siakam dışındaki diğer üç oğlu bu aşamaları başarıyla geçiyordu: Boris Siakam, Doğu Kentucky’den; Christian Siakam, Indiana-Purdue Üniversitesi’nden; James Siakam ise Vanderblit’ten burs teklifi almıştı. Tabii daha öncesinde Kamerun sınırında yer alan Bafia’ya din eğitimlerini almak için gitmişlerdi. Burada bulunan St. Andrews Kilisesi; geniş avlusu, yontulmuş taş çeşmeleri ve ferahlatıcı doğa havasıyla ülkenin genel ikliminden biraz farklıydı. Üç Siakam ferdinin ardından sıra Pascal’a gelmişti. Ancak Siakam biraz zorlu bir süreç yaşayacaktı.

O zamanlarda kilise pederi olan Armel Collins Ndjama, “Pascal geldiği zaman çok heyecanlıydım, bu çocukta farklı bir şeyler vardı. Her zaman dakik, sorumlu ve düzenliydi.” diyor. Bu sıralarda Pascal’ın NBA ile olan ilgisi ise yok denecek kadar az. Zira abileri NBA maçlarını izlemek için uyku düzenlerinden feragat ederken Pascal, bir maç için bu kadar uğraşmayı gereksiz buluyordu. Kilise zamanlarında da fikri sabitti ama yıllar ilerledikçe işler değişecekti…

Pascal Siakam’ın ikinci yılı için Peder Collins, “Çok sakin ve uslu bir çocuktan inanılmaz inatçı ve söz dinlemez bir çocuğa dönüştü. Bazen onu kovmayı bile düşündüm ama sınav sonuçları çok dikkat çekiciydi”ifadelerini kullanıyor. Baba Siakam, oğlu ile her konuştuğunda ona basketbolu öğütlüyordu ama Pascal bunun tam tersini yaparak boş zamanlarını genelde futbol oynayarak geçiriyordu, basketbolu bir türlü sevememişti.

St. Andrew’de iki yıl geçiren Pascal, 2011 yazında yazının başında, bir NBA oyuncusu olan Luc Mbah a Moute’nin kamplarından birine katılmak istedi. Peki basketboldan nefret eden bir çocuk nasıl oldu da bir anda buna karar verdi? Tchamo, Pascal’ı basketbola alıştırmak için çok uğraştım ama bu asla mümkün olmadı. Kiliseden ayrıldığı gün bana gelip ‘Baba ben din eğitimi ile uğraşmak istemiyorum’ dedi. Bunu kabul etmem için tek şartın basketbol olduğunu söyleyince biraz gönülsüz bir biçimde kabul etti. Açıkçası bunu beklemiyordum.” demeçleriyle durumu özetliyordu.

Kamp zamanı geldiğinde ise Pascal’ın oyuna olan ilgisi iyiden iyiye artmaya başlamıştı. Hatta Luc Mbah a Moute’nin kaldığı yere gidip geç saatlere kadar ondan tavsiyeler bile aldığı oldu. Kamp aralarında sürekli çalışıyor, eski kasetleri izliyor ve ders çalışır gibi setlere çalışıyordu. Bütün bu çalışmaların iyice hararetlenmesi ise kamp başındaki bir röportaja dayanıyor. Pascal Siakam’a Afrika’nın başarılı oyuncularıSerge Ibaka ve Luol Deng hakkında görüşleri soruluyor, Siakam’ın cevabı ise, Onlar da kim?” oluyordu. Tabii ki kamptaki çoğu kişinin biraz alaysı, biraz şaşırmış ifadeleri Pascal’ın bu oyuna duyduğu az seviyedeki ilgiyi tavana çekti.

Kamptaki performanslarıyla adından iyice söz ettiren Pascal Siakam, 2013 yılında kolej takımlarından olan New Mexico State’in teklifini kabul etti. Uğraşmaya değmez bulduğu spora olan aşkı tavan yapmış, okyanuslar ve kıtalar aşarak yeni bir maceraya atılmıştı. Ancak bir yıl sonra talihsiz bir haber geldi: Tchamo Siakam, 2014’ün ekim ayında talihsiz bir trafik kazası sonucu hayatını kaybetti. Pascal’ın babası, NBA’in görkemli arenasında oğullarını görme hayallerine çok yakınken vefat etti. Tabii bu durum Pascal için çok daha zor oldu. Zira babası onun için gerçekçi anlamda “her şey”di.

Hayatın ilk ciddi testi, Pascal’ı yıldırmadı, aksine babasının hayalini gerçekleştirmek için oyuna olan aşkını biraz daha arttırdı. New Mexico’da çıktığı her maça ayakkabısına, RIP DAD” yazan Siakam,“Bu oyuna beni babam alıştırdı, o olmasa ne kiliseye giderdim ne de basketbol oynamaya. Onun ruhu bana güç veriyor, daima.” diyordu.

2016 sezonunun sonuna dek New Mexico forması giyen Siakam, sergilediği performansla draft gözlemcilerinin dikkatini çoktan çekmişti bile. 2016 Draftı’na gelindiğinde 27. sıradan seçim hakkı bulunan Toronto Raptors, Kamerunlu genç yıldızı seçti. Ve Pascal için zor bir sınav daha başladı. Kamerun’un sıcak ikliminden Toronto’nun sert iklimi ve NBA’in dozajı yüksek rekabetçi seviyesi kendisini bekliyordu. Ama o, babasını gururlandırmak için her şeyi yapmaya hazırdı.

İlk yılında 55, ikinci yılında 81 maça çıkan genç oyuncu, takımdan asla kesik yemedi ama takım içerisindeki rolü git gide geriliyordu. Ancak takımı Raptors’ın 2018-2019 sezonuna koç Nick Nurse ile başlaması ve genel menajer Masai Ujiri’nin getirdiği kültür değişiminden de olumlu bir şekilde etkilenmesi, Pascal Siakam için büyük bir şans oldu. Dış şutların daha fazla önem kazandığı 2018-2019 versiyon Raptors’ta dış şutlarını 2018 yazında iyiden iyiye geliştiren Siakam, önemli bir oyuncu konumuna gelmişti.

Değişten oyun felsefesi sonrası pivotlar için dış şut tehdidinin elmas niteliğinde olduğu günümüz basketbolu, adeta Pascal Siakam için kurgulanmış gibiydi. Tepe bölgesi dışında özellikle de diplerden verimli şut performansına sahip olan Pascal, set kurma konusunda dehasını ilk yılından konuşturan Nick Nurse için de biçilmiş kaftandı. Nurse’un sisteminde uzunların hareketliliğine dayanan topsuz oyun setleri, Siakam’ın yıldızını parlatıyordu.

Hücumda artan rolünün yanı sıra, Raptors savunması için de en önemli isimlerden biri Pascal Siakam. Savunmada oldukça cesur. LeBron James ve Kevin Durant ile eşleştiği zamanki agresifliği veya Blake Griffin ile Joel Embiid’e yaptığı gurur kırıcı blokları Siakam’ın savunmadaki cesaretinin kanıtları.

Siakam’ı özel kılan özelliklerini saydık. Ancak onu eşine az rastlanır bir oyuncu kılan şeyfinal serisinde Warriors’a karşı yaptıkları oldu. Raptors, üst üste beşinci kez finalde olan ve art arda üçüncü yüzüğü kovalayan Golden State’in makine düzenini yerle bir ederken, rakibinin tekerine çomak sokan oyuncuların başında Siakam geliyordu. Belki babası Tchamo bunları canlı bir şekilde göremedi, hatta oğlunun draft edilmesini bile göremedi ancak onun ruhu, tıpkı Siakam’ın söylediği gibi, Pascal’ın oyununa pozitif bir güç katıyordu ve o ruh, Siakam’ın belki de en büyük mirasıydı. Bu pozitif güç, Siakam’ın geçtiğimiz geçe 2018-2019 sezonunun en çok gelişme gösteren oyuncusu seçilmesine de fayda sağlamış olabilir. İşte böyleydi Pascal’ın bahsettiği “o hikâye”.

Afrika, kilise, nefret, düzen, sıkılganlık, NBA yüzüğü, sezonun en çok gelişme gösteren oyuncusu… Hikâyenin anahtar kelimeleri ise bunlardı.

Sessiz sedasız

Sessiz sedasızA Milli Erkek Voleybol Takımımız CEV Avrupa Erkekler Altın Ligi’nde namağlup şampiyon olarak bir ilki gerçekleştirdi. Ezgi Ünal, milli takım…

A Milli Erkek Voleybol Takımımız CEV Avrupa Erkekler Altın Ligi’nde namağlup şampiyon olarak bir ilki gerçekleştirdi. Ezgi Ünal, milli takımın bu önemli başarısı hakkında yazdı. A Milli Erkek Voleybol Takımımız uzun yıllardır FIVB Nations League’in bir alt klasmanında mücadele ediyordu ve amaç pek tabi bir üst klasmana yükselmekti. Birçok yetenekli oyuncu grubuyla maçlara çıkan milli […]

A Milli Erkek Voleybol Takımımız CEV Avrupa Erkekler Altın Ligi’nde namağlup şampiyon olarak bir ilki gerçekleştirdi. Ezgi Ünal, milli takımın bu önemli başarısı hakkında yazdı.

A Milli Erkek Voleybol Takımımız uzun yıllardır FIVB Nations League’in bir alt klasmanında mücadele ediyordu ve amaç pek tabi bir üst klasmana yükselmekti. Birçok yetenekli oyuncu grubuyla maçlara çıkan milli takımımız bir türlü beklenilen başarıyı yakalayamıyordu. Gerek Türk oyuncuların takımlarında yeteri kadar süre alamaması, gerek antrenör ve onun kadro tercihi; alınan sonuçlarda etkili olmuştu. Bu durumu düzeltmek adına Türkiye Voleybol Federasyonu 2018 yazında baş antrenörlüğe Galatasaray’da iyi işler yapan Nedim Özbey’i getirdi. Nedim Özbey göreve gelirken şu sözleri söylemişti: “Türk voleybolunu çok iyi biliyorum. Oyuncuları çok iyi tanıyorum. Genç ve yetenekli bir jenerasyonumuz var. Oyuncu portföyümüz çok iyi ve katılacağımız Altın Avrupa Ligi ile Akdeniz Oyunları'nda başarılı sonuçlar elde etmek için elimizden geleni yapacağız.” Bu yaz elde edilen Altın Lig şampiyonluğundan sonra Nedim Hoca’nın dediğini yaptığını söylemek yanlış olmaz.

Nedim Özbey, geçen sezon kadroda başarılı fakat yaşça daha büyük bir kadro ile Final Four oynama başarısı göstermişti. Yarı finalde Çek Cumhuriyeti’ne 3-0 yenilen milli takımımız bir üst klasmana yükselme umudunu yitirmişti. Portekiz’e karşı alınan 3-2’lik galibiyet ise teselli hediyesi olan bronz madalyayı getiriyordu. 2019 yılına gelindiğinde ise Nedim Özbey sezon içinde Galatasaray ile başarılı bir sezon geçirip üçüncü oldu. Kısacası Özbey de bir antrenör olarak formdaydı. Kendisi gibi formda olan bir oyuncu havuzu oluşturan Özbey, geçen seneki kadrodan tam 12 oyuncu değiştirerek daha genç en önemlisi takımlarında düzenli olarak oynayan bir oyuncu grubu ile önce Altın Lig’i sonra da Avrupa Şampiyonası’nı oynamak istedi.

CEV Avrupa Erkekler Altın Ligi’nde A grubunda yer alan milli takımımız; lig usulüne göre Letonya, Belçika ve Slovakya ile toplam altı maç yaptı. Yüksek performans gösteren milli takımımız, oynadığı altı maçın altısını da kazanarak Final Four’a yükseldi. Bu performansı gösterirken bizleri en çok sevindiren ise ilk altıda Arslan Ekşi ve Burutay Subaşı dışındaki tüm oyuncuların genç diye nitelendirdiğimiz oyuncular olmasıydı. Özellikle ilk maçlarda blok performansıyla adından söz ettiren Çağatay Durmaz, birçok maçta en skorer olan Adis Lagumdzija öne çıkan isimler olurken Yasin Aydın, Oğuzhan Karasu ve Doğukan Ulu da gayet iyi performans gösterdiler. MVP seçilen Arslan Ekşi ve Burutay Subaşı’nın kaliteleri ve terübeleriyle yükselen bu taze takım, yarı finalde son şampiyon Estonya’yı 3-1, finalde ise Belarus’u 3-0 ile yenip, büyük bir dominasyonla namağlup şampiyon oldu. Milli takımımız, şampiyonluğun yanında finale çıkarak FIVB Challenger Kupası’na katılmaya hak kazandı. Eğer Türkiye, Challenger Kupası’nı kazanabilirse en büyük hedeflerinden biri olan en üst klasmana yükselecek.

Aslında takımın elde ettiği başarıyı anlamanın en iyi yolu onların maçlarını izleyip kendilerinden emin ve coşkulu oyunlarını görmek. Fakat maçların çoğunun yayınlanmadığı bir ortamda öyle gözüküyor ki milli takımımız sessiz sedasız işini yapmaya devam edecek. Sakin, kimsesiz ve sahipsiz…

Kapıdaki tehlike: Türkiye şampiyonu birkaç yıl sonra Şampiyonlar Ligi ön elemesi oynayabilir

Kapıdaki tehlike: Türkiye şampiyonu birkaç yıl sonra Şampiyonlar Ligi ön elemesi oynayabilirAvrupa kupalarındaki temsilcilerimizin önümüzdeki yıl beklentilerin altında bir performans sergilemesi hâlinde Türkiye’nin lig şampiyo…

Avrupa kupalarındaki temsilcilerimizin önümüzdeki yıl beklentilerin altında bir performans sergilemesi hâlinde Türkiye’nin lig şampiyonu ilerleyen yıllarda doğrudan Şampiyonlar Ligi gruplarında yer alamayabilir. Ülke futbolu açısından yaklaşan tehlikenin boyutunu Kemal Akdoğan ortaya koydu. Ülkemizde birçok alanda olduğu gibi spor konusunda da kısır tartışmalar içinde kaybolurken, esas konuşulması gerekenlere odaklanamıyoruz. Yabancı sınırı, yerli-yabancı antrenör ayrımı, tutarsız hakem […]

Avrupa kupalarındaki temsilcilerimizin önümüzdeki yıl beklentilerin altında bir performans sergilemesi hâlinde Türkiye'nin lig şampiyonu ilerleyen yıllarda doğrudan Şampiyonlar Ligi gruplarında yer alamayabilir. Ülke futbolu açısından yaklaşan tehlikenin boyutunu Kemal Akdoğan ortaya koydu.

Ülkemizde birçok alanda olduğu gibi spor konusunda da kısır tartışmalar içinde kaybolurken, esas konuşulması gerekenlere odaklanamıyoruz. Yabancı sınırı, yerli-yabancı antrenör ayrımı, tutarsız hakem kararları gibi sonuca bağlanması çok güç ve havada kalan tartışmalarla enerjimizi harcarken, UEFA ülke kulüp sıralamasındaki yerimiz ve gelecekte oluşacak konumumuzla ilgili futbol paydaşlarının derinlemesine bir plan yaptığını düşünmek epey iyimser olacaktır. Halbuki bu konunun tartışılması ve sonuçlara göre bir plan dâhilinde ilerlenmesi ülke futbolu adına oldukça kritik. Büyük takım taraftarları, Östersunds, Vardar, Molde gibi takımlar karşısında uğranılan mağlubiyetlerin ardından birbirileriyle uğraşadursun, ülke kulüp sıralamasındaki yerimiz her geçen gün daha fazla tehdit altına giriyor. Ligimizde şampiyonluğun en önemli artısının Şampiyonlar Ligi’ne direkt katılım olduğu yönünde yaygın bir inanış var ve yakın bir gelecekte bu argüman tarihin tozlu sayfalarında yerini alabilir. Çünkü yakında lig şampiyonumuzu devler ligine direkt gönderememe tehlikesiyle karşı karşıyayız!

UEFA ülke puanı nedir?

Ülke puanı; UEFA’ya bağlı olan ülkelerin kaç takımla Avrupa kupalarına katılacağını ve o takımların hangi turdan bu kupalara başlayacaklarını belirleyen puandır. Bu puanlar ülke takımlarının Avrupa kupalarında aldıkları galibiyet sayıları ve geçtikleri turlar üzerinden belirlenir. Ülke puanı hesaplamasında takımların son beş yılda kazandırdığı puanlar toplanır. Özetle UEFA ülke puanı ülke takımlarının Avrupa kupalarında son beş yılda getirdikleri puanlara endeksli olan bir puanlama sistemidir.

Ülke puanı nasıl hesaplanır?

Takımların Avrupa kupası maçlarında bütün bir yıl boyunca getirdiği puanlar toplanır ve çıkan sayı o ülkeyi o sezon Avrupa’da temsil eden toplam takım sayısına bölünerek yıllık ülke puanı hesaplanır.

Şimdi detaylı olarak puan hesaplamalarına göz atalım;

Ülke puanını hesaplarken eleme turlarında takımların aldığı her galibiyet 1, her beraberlik ise 0,5 puan getirir.

Grup aşamasına erişildikten sonra ise galibiyet 2, beraberlik 1 puan getirmektedir.

Bonuslar; Şampiyonlar Ligi’nde gruplara kalan her takım 4, Şampiyonlar Ligi’nde gruplardan çıkan her takım ise 5 puan kazanır. Avrupa Ligi ve Şampiyonlar Ligi'nde çeyrek final, yarı final ve final oynama hakkı elde etmek de ayrı ayrı 1’er puan daha kazanmak demektir.

Güncel durum

UEFA tarafından yapılan düzenlemelere göre ilk dört sırada bulunan liglerin ilk dört sırasında yer almış takımlar direkt olarak Şampiyonlar Ligi gruplarına katılmakta. İlk 5-10 ülke lig şampiyonları ve 5. ile 6. sıradaki ülkelerin lig ikincileri de doğrudan gruplara katılan ekipler arasında. 2019 UEFA Kulüpler Listesi'ne göre hâlihazırda 10. sırada bulunan ligimiz, 11 ve 12. sıralarda bulunan Hollanda ve Avusturya liglerine geçilme tehlikesiyle karşı karşıya. Bu ihtimal şu açıdan kritik; yeni düzenlemelere göre lig şampiyonunu direkt Şampiyonlar Ligi gruplarına gönderebilecek son kontenjan 10. lige ait. Şayet 11. sıraya düşersek lig şampiyonumuz, bundan sonra Şampiyonlar Ligi gruplarına katılabilmek için ön eleme turları oynamak zorunda kalacak. Takımlarımızın ön eleme turlarındaki görece başarısız geçmişi düşünülünce bu ihtimal daha korkutucu bir hâl alıyor. Kur değişimleri ve giderek büyüyen borç yığınlarıyla mücadele eden kulüplerimizin yaralarına birçok kez merhem olan Şampiyonlar Ligi ekonomik kazanımları ekiplerimizin kasasına girmemeye başlarsa yaşanacak finansal sorunların boyutu da büyümüş olacak. Ayrıca ülkece uzun yıllar sonunda elde ettiğimiz kazanımların kaybedilmesi de ülke futbolunda tahribat yaratacaktır. Bu durumun yaşanması maalesef hiç de uzak bir ihtimal değil. Geçtiğimiz yıl son beş sezonun en kötü puanlarını toplayan Türk takımları benzer bir performans sergiler, hemen ardımızdan gelen Hollanda takımları ise geçen sezonki performanslarını tekrarlarsa sezon sonunda 11. sıraya düşüyoruz. Bu da 2021-22 sezonu için az önce belirttiğimiz felaket senaryosunun gerçekleşmesi demek. Peki işler umduğumuz gibi gider ve yakalama ihtimalimiz bulunan 8. ve 9. sıradaki Ukrayna ve Belçika liglerini geçersek ne olur? Direkt katılım yönünden Şampiyonlar Ligi için herhangi bir etki yaratmayacak olan bu durum ikinci olan takımımızın gruplar öncesi bir ön eleme turu daha az oynaması anlamına gelecek. Avrupa Ligi vizeleri için ise bahsettiğimiz şekilde listede yukarı da çıksak aşağı da insek bir fark yaratmıyor.

Sıralama

Ülke

2014-15

2015-16

2016-17

2017-18

2018-19

Katsayı

1

İspanya

20.214

23.928

20.142

19.714

19.571

103.569

2

İngiltere

13.571

14.250

14.928

20.071

22.642

85.462

3

İtalya

19.000

11.500

14.250

17.333

12.642

74.725

4

Almanya

15.857

16.428

14.571

9.857

15.214

71.927

5

Fransa

10.916

11.083

14.416

11.500

10.583

58.498

6

Rusya

9.666

11.500

9.200

12.600

7.583

50.549

7

Portekiz

9.083

10.500

8.083

9.666

10.900

48.232

8

Belçika

9.600

7.400

12.500

2.600

7.800

39.900

9

Ukrayna

10.000

9.800

5.500

8.000

5.600

38.900

10

Türkiye

6.000

6.600

9.700

6.800

5.500

34.600

11

Hollanda

6.083

5.750

9.100

2.900

8.600

32.433

12

Avusturya

4.125

3.800

7.375

9.750

6.200

31.250

13

Çekya

3.875

7.300

5.500

5.500

6.500

28.675

14

Yunanistan

6.200

5.400

5.800

5.100

5.100

27.600

15

Hırvatistan

6.875

4.500

5.125

5.125

5.750

27.375

Ne Yapılmalı?

Öncelikle ülkede futbol üzerine yapılan tartışmaları kısır ekseninden çıkararak ülke futbolunun sorunlarına geniş bir perspektiften bakmak hayati önem taşıyor. Klişe bir yaklaşımla "Altyapılara eğilelim, antrenör yetiştirelim..." demek kolaycılık olarak tanımlanabilir. Ülkede topyekûn eğitim sorunu yaşanırken yalnızca spor eğitiminin kalitesine odaklanmayı talep etmek gerçekçilikten uzak olacaktır. Tüm bunları göz önüne alarak UEFA Kulüp Sıralaması gibi esas eğilmemiz gereken sorunların tartışmaya açılması, kamuoyunun dikkatinin bu yöne çekilmesi belki kulüplerin birbirileriyle uğraşmaktan ziyade birlik olarak rakip liglerin takımlarıyla rekabetlerine odaklanmalarına yardımcı olabilir. Ancak bu şekilde ileriki dönemde iki veya üç takımımızı Şampiyonlar Ligi gruplarına direkt gönderebileceğiz. Birden fazla takımızın gruplarda yer alması hem ligimizin prestijinin ve izlenirliğinin hem de ülke futboluna giren ekonomik değerin artışı anlamına gelecek. Tüm bunların birleşimi ise ülke futbolunun kümülatif olarak büyümesi demek. Ülkede futbola olan bu ilgi ve yapılan onca ekonomik yatırımı düşününce beklentilerimizi bu yönde belirlemek bir dilekten öte ihtiyaç. 11. ve 12. ligler tarafından şu anki sıramız tehdit altındayken, bir yandan 8. ve 9. ligleri yakalamamız hiç de uzak bir senaryo değil. Yeter ki sorunlarımızı doğru tespit edip bu konuda harekete geçelim.

Korkulu rüya

Korkulu rüya24 yaşındaki Giannis Antetokounmpo, NBA’in yeni MVP’si. Yunan yıldız ligin en değerli oyuncusu oldu olmasına ancak, özellikle Do…

24 yaşındaki Giannis Antetokounmpo, NBA’in yeni MVP’si. Yunan yıldız ligin en değerli oyuncusu oldu olmasına ancak, özellikle Doğu Konferansı Finali’nde takıldığı serbest atış bariyeri, belki de takımının finale yükselememesine neden oldu. Umut Onur Özdemir’in yazısı… Son çeyrek. Bazen rutin bir normal sezon maçı bazense Doğu Konferansı Finali. Faul sonrası çizgide iki kritik serbest atış. Kaçıran, […]

24 yaşındaki Giannis Antetokounmpo, NBA'in yeni MVP'si. Yunan yıldız ligin en değerli oyuncusu oldu olmasına ancak, özellikle Doğu Konferansı Finali'nde takıldığı serbest atış bariyeri, belki de takımının finale yükselememesine neden oldu. Umut Onur Özdemir'in yazısı...

Son çeyrek. Bazen rutin bir normal sezon maçı bazense Doğu Konferansı Finali. Faul sonrası çizgide iki kritik serbest atış. Kaçıran, bazen bir rol oyuncusu bazense bir MVP adayı. Dağılan psikoloji ise hep aynı. Lakin hiçbir şey için geç değil.

Kimi zaman ‘’Hack-a-Shaq*’’ taktiğine maruz kalıp takımlarının mağlubiyetine sebep oluyorlar, kimi zaman da potaya yetişmeyen atışlarıyla alay konusu oluyorlar. James Harden için bir ‘’lütuf’’ olan serbest atış, Andre Drummond için bir ‘’zulüm’’ olabiliyor. Bu zulmün son kurbanı ise Giannis Antetokounmpo. Doğu Konferansı Finali’nde Toronto Raptors karşısında ilk iki maçı kazanmayı başaran Milwaukee Bucks, sonraki dört karşılaşmayı kaybederek NBA Finali’ne ulaşamadı. Seri ilerledikçe düşen performansıyla eleştirilerin odağı olan Giannis, serbest atışlarda da bir hayli zorlandı. NBA'de 2018-2019 sezonunun MVP'si olan olan 24 yaşındaki Yunan yıldız, kazandıkları ilk iki maçta %75 ile oynayarak serbest atış departmanında kariyer ortalamasını tutturmuştu. Ancak kâbus üçüncü maçla birlikte başlayacaktı: Kawhi Leonard.

Raptors koçu Nick Nurse’ün üçüncü maçta verdiği karar serinin kaderini belirledi. Giannis’i Kawhi ile savunma planı hemen meyvelerini vermişti. Bu sezon o maça kadar oynadığı 11 play-off maçında %51,5 ile saha içi isabeti bulan Giannis, Kawhi kıskacında oynadığı karşılaşmayı %31,3 ile atarak bitirdi. Giannis, NBA’de altıncı sezonunu tamamlamış ve özellikle son iki sezondur performansını MVP seviyesine çıkarmış olsa da konferans finalinin çaylağı konumundaydı. Kawhi Leonard ise 2014 NBA Finali’nin MVP’siydi ve şimdi de tüm seriyi ele alıyordu. Bu durum Giannis’in psikolojisini bozmaya başlamıştı. Çembere istediği gibi gidemiyordu. Oldukça yakın geçen üçüncü maçta ancak son çeyrekte serbest atış çizgisine gelebilmişti. Ve kaçırıyordu. Üstelik bir de airball atmıştı çizgiden. Kullandığı yedi atışın sadece ikisini sayıya çevirerek karşılaşmayı %28,6 ile bitirdi. Bir sonraki maç bir airball daha geldi. Kaybettikleri dört maçta 36 kez çizgiye giden Giannis, çizgiden sadece 17 isabetle yani %47,2 gibi felaket bir oranla oynadı. Tüm serideki serbest atış karnesi ise 35/60. Yani kaçan 25 sayı. Yer konferans finali olunca durumun vahameti daha da artıyor. İlk iki maçta çizgide gösterdiği konsantrasyon ile son dört maçtaki dağılma, Giannis’in psikolojisinin serbest atışlarına ne denli yansıdığının bir göstergesi.

Öte yandan bu zulmü kariyerleri boyunca çeken oyuncular da var. Sezon başında Dallas Mavericks’le anlaşan ve Kristaps Porzingis takasının parçalarından biri olarak New York Knicks’in yolunu tutan DeAndre Jordan listenin en tepesindeki isimlerden biriydi. Geçmiş zaman kullanmak durumundayız. Zira 30 yaşındaki oyuncu sezonu %70,5 serbest atış isabet oranıyla bitirdi. 10 sezonluk kariyer ortalaması %44,6 olan bir oyuncu için hiç de fena görünmüyor değil mi? Üstelik ligin en iyi oyuncularından bazılarını da geçmiş durumda. Serbest atış departmanında ligi 29. sırada bitiren ve kaosun hüküm sürdüğü Los Angeles Lakers’ın yıldızı LeBron James, sezonu %66,5 serbest atış isabetiyle bitirdi. Russell Westbrook ise çizgiden %65,6 ile oynarken takımı Oklahoma City Thunder aynı departmanda 27. sırada yer aldı. Söz konusu LeBron ve Westbrook gibi çizgiye defalarca giden süper yıldızlar olunca bu yüzdeler takımları için oldukça can sıkıcı oldu.

‘’O, çalışmanın sonu olmadığını biliyor,’’ diyor Dallas koçu Rick Carlisle. DeAndre Jordan’ın sezon başından itibaren gösterdiği gelişim bu cümleyi doğrular nitelikte. Kariyerinin ilk ve şu an için tek All-Star seçildiği 2016-17 sezonunda serbest atışları %48,2 ile sayıya çeviren veteran oyuncu, düz bir duruşla ve topu neredeyse kafasının arkasından getirerek atışlarını yapıyordu. Ertesi sezon ise atış ve duruş tekniğinde değişikliğe gitti. Ayakları birbirine çapraz olacak şekilde hafif yan durup, topu da alın hizasından getirerek atmaya başlamıştı. Yaklaşık %10’luk bir gelişimle, sezonu %58 isabet oranıyla tamamlayan Jordan için bu durum kariyer rekoru demekti ancak yeterli değildi. Çalışmanın sonu yoktu.

‘’Çizgideyken düşündüğüm tek şey: ‘Ne yaparsan yap ama asla airball atma’. Shaqtin’ a Fool’a** çıkmak istemiyorum.’’ 2016 yılında Los Angeles Clippers’tan takım arkadaşı JJ Redick’in yaptığı podcast’e konuk olan Jordan, açık yüreklilikle anlatmıştı duygularını. NBA tarihinin en düşük yüzdeyle serbest atış kullanan üçüncü oyuncusuydu ve psikolojisi alt üst olmuştu. Özellikle, uzun kollu oyuncuların serbest atış kullanırken omuzlarında hissettikleri gerilim nedeniyle dezavantajlı oldukları bir gerçek. Yani Giannis’i ‘’Yunan ucube’’ yapan fiziksel anomalisi, söz konusu serbest atış olduğu zaman bir handikap hâlini alabiliyor. Uzun oyuncular bu handikabı, Jordan’ın da yaptığı gibi duruşlarındaki değişikliklerle belli ölçüde iyileştirebiliyorlar. Asıl problem ise zamanla bir dağ gibi gözlerinde büyüyen zihinsel duvar oluyor.

DeAndre Jordan da durumun farkına varmış olacak ki bu sezon yaptığı en büyük değişiklik atış öncesi ritüelleri oldu. Maçları izlerken Jordan’a dikkat kesilmenizi öneririm. Faul sonrası atış kararı verildiği anda ilk iş olarak, top her neredeyse gidip dokunuyor ve bazen de havaya doğru bir atış yapıyor. Top kimi zaman hakemin elinde de olabiliyor ama bin bir rica minnetle topu alıp bu rutinini gerçekleştiriyor. Komik anların da yaşandığı bu adım sonrasında yavaşça korku tüneline giriyoruz… DeAndre Jordan çizgide. O an salondaki ve ekran başındaki herkesin gözü onun üstünde. Dünya üzerindeki herkesin tek derdi artık bu atış. Ya da Jordan böyle düşünüyor. Evet, serbest atışları bu denli kötü olan oyuncular gerçekten böyle düşünüyorlar. İşte tam bu noktada 18-19 model DeAndre Jordan, takım arkadaşlarından birine dönerek, önündeki duvarı kırabilen bir soru soruyor: ‘’Kimi savunuyorsun?’’ Arkadaşından cevabı alıyor ve atışını yapıyor... Peki keramet soruda mı?

Keramet, sorulan sorunun içeriğinden ziyade niçin sorulduğunda. ‘’Kimi savunuyorsun?’’ veya ‘’Adamın kim?’’ gibi soruların sorulmasının temel nedeni, zihni o an için başka bir konuya yönlendirerek sakin kalabilmek. Sezon başında biraz daha yarışmacı bir konumda olan Dallas’ta kritik anlarda da çizgiye gelen Jordan, soğukkanlı kalıp kaydettiği sayılarla çizgi psikolojisindeki gelişimini göstermişti.

‘’Kovboy diyarı’’ Texas, genellikle sert mizacıyla ön planda olan insanların yaşadığı eyaletlerden biri olmuştur. Ne var ki böylesi bir özellik, oyuncunun önündeki zihinsel duvarı yıkmaya yardımcı olamaz. 2000 yılından bu yana Dallas Mavericks’te takım psikologluğu görevini yürüten Don Kalkstein’ın bu konuda devreye girmiş olması kuvvetle muhtemel. 2005’te dönemin koçu Avery Johnson ile arasında çıkan anlaşmazlık nedeniyle Dr. Kalkstein görevinden alınmıştı. Bu karar, takım sahibi Mark Cuban’a göre bir şampiyonluğa mal olmuştu. Üç yıllık bir aranın ardından görevine dönen Don Kalkstein, Rick Carlisle yönetiminde rötarlı da olsa şampiyonluğu kazanmıştı. Son yıllarda şampiyonluk mesaisinden uzakta olan Kalkstein, bu sezon sihrini DeAndre Jordan üzerinde kullanmışa benziyor. Tecrübeli oyuncu her ne kadar takas sonucu başka bir takıma gitse de sihrin etkisinin kalıcı olduğunu bizlere gösterdi.

Özelikle son yıllarda spor psikologları ve psikiyatrlarının önemlerinin giderek arttığını görüyoruz. Snooker efsanesi Ronnie O’Sullivan ve Dr. Steve Peters ortaklığı en iyi örneklerden biri olabilir. 2011 yılında bitmek üzere olan bir kariyerin tekrar canlanması ve yeniden zirveye oturmasında Dr. Peters başroldeydi. Peters, 2012 yılından bu yana Liverpool takımıyla da çalışıyor. Paraşütçü Felix Baumgartner da meşhur atlayışı öncesi Dr. Michael Gervais’ten iki hafta süren bir danışmanlık hizmeti almıştı. Giymek zorunda olduğu uzay elbisesi Felix’in en büyük korkusuydu. Yakın zamanda ise Avustralya Açık’ta yarı final oynama başarısı gösteren 20 yaşındaki dünya altı numarası Stefanos Tsitsipas, çocukluğundan bu yana spor psikoloğuyla çalıştığını açıklamıştı. Genç Yunan, dördüncü turda elediği Roger Federer karşısında 12 servis kırma puanını başarıyla savuşturmuştu.

Basketbola dönecek olursak, Jordan’ın gösterdiği bu gelişim ligdeki birçok oyuncuya umut aşılayacak türden. Özellikle takımlarını şampiyonluk adayları içerisine sokmak isteyen LeBron ve Giannis için çizgide sakin kalabilmek çok daha önemli. Diğer yandan Andre Drummond, Steven Adams ve Ben Simmons kötü serbest atış denince akla ilk gelen isimler. Ancak öyle bir sporcu var ki yaşadığı psikolojik çöküntü diğerlerini gölgede bırakıyor: 2017 Draftı’nın bir numaralı seçimi Markelle Fultz. Genç yıldız adayı omuzundan yaşadığı sakatlığın etkisiyle şut formunu tamamen kaybetmişti. Sezon başında serbest atış stilini sürekli değiştiren ve garip atış teknikleri uygulamaya başlayan Fultz, tamamen alay konusu olmuş vaziyette. Philadelphia 76ers’ın süreci yönetme konusundaki büyük başarısızlığını da unutmamak gerek. Özellikle çağın acımasız internet ortamında, henüz 20 yaşındaki bir insanın tüm bunların altından tek başına kalkabilmesi oldukça zor. Bir süredir tedavisi için parkelerde olmayan Fultz’un da sihirli bir değneğe ihtiyaç duyduğu aşikâr.

NBA’de 11. sezonunu geçiren DeAndre Jordan, sihirli değneğini nihayet bulmuşa benziyor. Korkulu rüyalardan kaçmak çoğu zaman mümkün olmuyor lakin uyanmak her daim mümkün gibi. Darısı diğerlerinin başına.

*Hack-a-Shaq: İlk olarak 1997’de Dallas Mavericks koçu olan Don Nelson’ın, Dennis Rodman üzerinde uyguladığı ve rakip takımın en kötü serbest atış kullanan oyuncusunu kasti olarak çizgiye göndermeye dayılı bu strateji, Shaquille O'Neal’a da uygulandıktan sonra herkesin aşina olduğu ismine kavuşmuştur.

**Shaqtin’a Fool: Amerikan TNT kanalında yayınlanan ‘Inside the NBA’ programının içinde yer alan, Shaquille O'Neal’ın sunduğu ve oyuncuların düştüğü komik durumların gösterildiği haftalık bölüm.

63 dakikalık maçtan Afrika Uluslar Kupası’na: Moritanya

63 dakikalık maçtan Afrika Uluslar Kupası’na: MoritanyaYedi yıl önce FIFA Dünya Sıralaması’nın diplerindeyken bu yıl Afrika Uluslar Kupası’nda yer alacak olan Moritanya’nın hikâyesini Arda …

Yedi yıl önce FIFA Dünya Sıralaması’nın diplerindeyken bu yıl Afrika Uluslar Kupası’nda yer alacak olan Moritanya’nın hikâyesini Arda Vatansever yazdı. Moritanya ve futbol kelimelerini en son dört yıl önce yan yana görmüş olabilirsiniz. 2015’te Moritanya Devlet Başkanı Mohamed Ould Abdel Aziz, Süper Kupa Finali’nden çok sıkılmış ve 1-1 devam eden maçı 63. dakikada bitirip seri […]

Yedi yıl önce FIFA Dünya Sıralaması’nın diplerindeyken bu yıl Afrika Uluslar Kupası'nda yer alacak olan Moritanya’nın hikâyesini Arda Vatansever yazdı.

Moritanya ve futbol kelimelerini en son dört yıl önce yan yana görmüş olabilirsiniz. 2015’te Moritanya Devlet Başkanı Mohamed Ould Abdel Aziz, Süper Kupa Finali’nden çok sıkılmış ve 1-1 devam eden maçı 63. dakikada bitirip seri penaltılara geçilmesini istemişti. Ülkenin futbol takımının hâli de Süper Kupa Finali’nden halliceydi. 1995 ve 2003 yılları arasında çıktıkları 33 maçtan da mağlubiyetle ayrılan Moritanya, 2012 yılında FIFA Dünya Sıralaması’nda yalnızca Butan, Turks ve Caicos Adaları ve San Marino’nun üzerinde sondan dördüncü sıradaydı. Afrika’nın batı ucunda yer alan ülke, aynı yıl ekonomik zorluklar nedeniyle fikstürü tamamlayamadığı için Afrika Ulusular Kupası Elemeleri’nden men edilmişti. Bu kötü gidişata bir çözüm arayan Futbol Federasyonu Başkanı Ahmed Yahya ise bir futbol devrimini başlatmak üzereydi.

İşe İspanyol antrenör Luis Fuertes’i Milli Takımlar Teknik Sorumlusu yapmakla başlayan Yahya, altyapı denetimini de tamamen Fuertes’e bırakıyordu. Fuertes göreve geldikten sonra ülke genelindeki lisanslı futbolcu sayısındaki artış ve FIFA’dan aldıkları fonla ülkedeki futbol sahalarının iyileştirilmesi, yeni yapılanma sonrası ilk pozitif gelişmelerdi. 2014 yılındaysa ikinci radikal karar geldi. Ülkemizde Gençlerbirliği ve Elazığspor formalarını da giyen milli takım kaptanı Diallo Guidileye’nin Brest’teki hocası Corentin Martins’i federasyona önermesiyle başlayan süreç 2014’te sonuçlandı ve Martins resmen Moritanya’nın başına geçti. İşin ilginç yanıysa, Martins’in Brest macerası sadece sekiz maç sürmüş ve Brest bu süreçte hiç galibiyet alamamıştı. Oldukça riskli görünen bu hamle, Moritanya futbolunun kaderini değiştirecekti.

Fransız teknik adam göreve geldikten sonra, Moritanya’yı yalnızca kendi ülkesinde forma giyen oyuncuların forma giyebildiği milli takımların mücadele ettiği Afrika Uluslar Şampiyonası’na iki kez götürmeyi başarmıştı. Moritanya’nın Afrika Uluslar Kupası Elemeleri’ndeki Angola, Burkina Faso ve Botswana’lı gruptan çıkabileceğini ise kimse tahmin edemezdi. Fakat mucize gerçekleşti. Elemelerde yalnızca iki mağlubiyet alarak 12 puan toplayan Moritanya, Angola’nın ardından grubu ikinci tamamladı ve finallere gitmeye hak kazandı. Bu mucizevi başarıyı Guardian’a anlatan Corentin Martins şu ifadeleri kullanıyordu: “Botswana’yı yenip finallere gitmeye hak kazandığımız an spor hayatımın en güçlü duygularını hissettim. Etrafta sevinçten ağlayan futbolcular ve yetkililer vardı.”

Moritanya, tarihinde ilk kez mücadele edeceği Afrika Uluslar Kupası’nda Mali, Tunus ve Angola’yla birlikte E Grubu’nda yer alıyor. Gruptaki rakipleri, Moritanya’nın aksine bu turnuvaya hiç de yabancı değil. Şimdiye dek oynanan maçlarda favori olmayan takımların sürpriz sonuçlara imza attığını hesaba katarsak peri masalının uzaması da mümkün.

NBA sezon ödülleri

NBA sezon ödülleriEn çok gelişme gösteren oyuncu, en iyi defansif oyuncu, en iyi altıncı adam, yılın koçu… NBA’de sezon ödülleri bu gece sahipleri…

En çok gelişme gösteren oyuncu, en iyi defansif oyuncu, en iyi altıncı adam, yılın koçu… NBA’de sezon ödülleri bu gece sahiplerini bulacak. Hasan Al, ödüllerin favorileri üzerine yazdı… En çok gelişme gösteren oyuncu Pascal Siakam x D’Angelo Russell Pascal Siakam Sayı Ribaund Asist Top çalma Blok Saha içi yüzdesi % Üçlük % Serbest atış % […]

En çok gelişme gösteren oyuncu, en iyi defansif oyuncu, en iyi altıncı adam, yılın koçu... NBA'de sezon ödülleri bu gece sahiplerini bulacak. Hasan Al, ödüllerin favorileri üzerine yazdı...

En çok gelişme gösteren oyuncu

Pascal Siakam x D'Angelo Russell

Pascal Siakam

Sayı

Ribaund

Asist

Top çalma

Blok

Saha içi yüzdesi %

Üçlük %

Serbest atış %

2017 - 2018

7,3

4,5

2

0,8

0,5

.508

.220

.621

2018 - 2019

16,9

6,9

3,1

0,9

0,7

.549

.369

.785

D'Angelo Russell

Sayı

Ribaund

Asist

Top çalma

Blok

Saha içi yüzdesi %

Üçlük %

Serbest atış %

2017 - 2018

15,5

3,9

5,2

0,8

0,4

.414

.324

.740

2018 - 2019

21,1

3,9

7,0

1,2

0,2

.434

.369

.780

Yılın En Çok Gelişme Gösteren oyuncusu ödülü, tıpkı MVP ödülü gibi oldukça yakın geçmesi beklenen ödüllerden biri. De’Aaron Fox, ligdeki ikinci sezonunda ortaya koyduğu performansla bu ödül için adı geçen diğer bir oyuncu olsa da başlıktaki iki isim yaptıkları büyük sıçrama ile onun önünde gözüküyor.

Geçtiğimiz sezon Toronto Raptors’ta kenardan gelerek sınırlı bir katkı veren Pascal Siakam, bu sezonun başıyla beraber ilk beşe yerleşti ve muhteşem bir gelişim ortaya koydu. 25 yaşındaki oyuncu artan rolünün ve sorumluluklarının altından başarıyla kalkmayı başardı. Bu sezon, geçen sezonki sayı ortalamasının iki katından yüksek bir ortalamaya ulaşan Siakam, Raptors hücumunun en önemli parçalarından biriydi. Bir uzuna göre oldukça iyi olan topu yönlendirme becerisi, Raptors hücumunun çeşitlilik kazanmasına yardımcı oldu. Geçtiğimiz sezona oranla daha istikrarlı hale getirdiği dış şutu ise Raptors’ın alan paylaşımında ligin en iyi ekiplerinden biri olmasını sağladı. Aynı zamanda oyunun savunma tarafında da oldukça iyi bir performans sergileyen Siakam, birkaç pozisyonu birden savunabilme yeteneğiyle takımına katkı sağladı.

Ödülün diğer adayı olan Brooklyn Nets guardı D’Angelo Russell ise takvimin ilk ayında ligin en çok konuşulan isimlerinden biriydi. Los Angeles Lakers tarafından büyük umutlarla draft edilmesine rağmen bir türlü bekleneni karşılayamayan Russell, ikinci sezonunun sonunda Brooklyn Nets’e takas edilmişti. Nets’teki ilk yılında sakatlıklarla boğuşmasının ardından bu sezon yaptığı sıçrama ise birçoklarının onu bu ödüle aday göstermesinin sebebi oldu. Sayı, asist, ribaund ve şut yüzdesi alanlarında kariyerinin en iyi sezonunu geçiren Russell, takımını sırtlayarak Doğu Konferansı’nda play-off’a taşımayı başardı. 23 yaşındaki oyuncu gösterdiği bu gelişmenin ödülünü kariyerinde ilk kez All-Star seçilerek aldı.

Geçtiğimiz haftalarda kariyerinin ilk yüzüğünü takan Pascal Siakam, hem şampiyonlukta çok önemli bir rol oynaması hem de gösterdiği gelişimde rakamların nicelik olarak büyüklüğü sebebiyle ödüle daha yakın olan isim gibi gözüküyor. Gece sonunda iki oyuncunun aldığı oylar birbirine yakın olsa da ödülü kazanan tarafın Siakam olduğunu görebiliriz.

Ödül Kime Gider: Pascal Siakam

Yılın savunmacısı

Rudy Gobert x Paul George

Sayı

Ribaund

Asist

Top çalma

Blok

Saha içi yüzdesi %

Üçlük %

Serbest atış %

Rudy Gobert

15,9

12,9

2

0,8

2,3

.669

-

.636

Paul George

28

8,2

4,1

2,2

0,4

.438

.386

.839

Yılın Savunmacısı ödülü, ligin defans uzmanlarından ikisini karşı karşıya getiriyor. Sezonun en iyi savunma takımlarından ikisinin bu alandaki liderleri olan Rudy Gobert ve Paul George, bu ödül için favori konumundaki iki isim.

Her iki oyuncu da savunma kimliğiyle öne çıkan takımlarında önemli roller üstlendi. Gobert, son yıllarda gösterdiği gelişimle ligin en önemli uzun savunmacılarından birine, belki de en iyisine dönüştü ve geçtiğimiz sezon da bu ödülün sahibi olmuştu. Bunaltıcı Utah Jazz savunmasında çemberi koruma görevini üstlenen Gobert, 2.16’lık boyu ve 2.36’lık kulaç uzunluğu ile sezon boyunca rakiplerine karşı pota altını kararttı. Fransız pivot sezon boyunca ligin en çok blok yapan ikinci oyuncusuydu.

Oklahoma City Thunder ile harika bir sezon geçiren Paul George, hem hücum hem de savunma anlamında kariyerinin en iyi sezonunu geride bıraktı. Sezonun son 1,5 aylık periyodunda yaşadıkları düşüşe kadar uzun bir süre ligin en iyi savunma takımı olan OKC’nin bu alandaki başarısında en büyük pay George’a aitti. Oynadıkları maçlarda çoğunlukla rakibin en iyi oyuncusunu tutan 29 yaşındaki oyuncu, ligin en iyi dış savunmacılarından biri olarak rüştünü ispatladı. George’un savunma performansının istatistik kağıdına en net yansıdığı alan ise top çalma kategorisiydi. Sezonu 2,2 top çalma ortalamasıyla bitiren George, bu alanda lig lideriydi.

İki oyuncunun pozisyonlarının farklı olması itibariyle savunmadaki görevleri farklılaşıyor. Bu farklılaşmanın ise Gobert’in lehine olduğunu söylemek mümkün. Öyle ki, genellikle uzun oyuncuların domine ettiği bir ödül olan Yılın Savunmacısı ödülü son 23 yılda yalnızca dört kez guard ya da forvetler tarafından kazanılabildi. Sezonun en iyi savunmacısın belirleyecek olan ödül öncesinde Rudy Gobert, All-Star rakibine karşı bir adım önde gözüküyor. Fransız oyuncu bu sezon da Yılın Savunmacısı seçilmesi halinde lig tarihinde bu ödülü iki sezon üst üste kazanan dokuzuncu oyuncu olacak.

Ödül Kime Gider: Rudy Gobert

Altıncı adam

Lou Williams x Domantas Sabonis

Sayı

Ribaund

Asist

Top çalma

Blok

Saha içi yüzdesi %

Üçlük %

Serbest atış %

Lou Williams

20

3

5,4

0,8

0,1

.425

.361

.876

Domantas Sabonis

14,1

9,3

2,9

0,6

0,4

.590

.529

.715

Yakın geçmesi beklenen ödüllerin ardından kazananın büyük ölçüde belli olduğu bir ödüle geldik. Ödül için finale kalan üç isim var ancak Los Angeles Clippers guardı Lou Williams, sezon boyunca gösterdiği performansla rakiplerinin oldukça önünde gözüküyor.

Yılın Altıncı Adamı ödülünü daha önce iki kez kazanma başarısı gösteren Lou Williams, bu sezon da benzer bir rolde kenardan gelerek takımına muhteşem bir katkı verdi. Williams sezon boyunca oynadığı 75 maçın yalnızca birinde ilk beşte yer aldı. Sezon genelinde bench’inden en çok katkı alan takım olan Clippers’ta Lou Williams ve Montrezl Harrell gibi oyuncuları kenardan oyuna dahil edebilmek koç Doc Rivers adına oldukça önemliydi. Sezon boyunca takımının skor yükünü çeken Williams, kritik anlarda da Clippers’ın topu emanet ettiği oyuncuydu.

Sezonun beklenmedik çıkışlarından birine imza atan Domantas Sabonis ise ödülün bir diğer adayı. Sezona pivot rotasyonunda Myles Turner’ın arkasında başlayan Sabonis, kenardan gelerek harika bir performans ortaya koydu ve dakikalarını arttırmayı bildi. Litvanyalı pivot sezon ilerledikçe pota altında elit bir bitiriciye dönüştü ve ligin en sağlam ribaundcularından biri olduğunu kanıtladı.

Her iki oyuncu da kenardan gelerek takımlarına çok iyi katkı verseler de Lou Williams’ın bu ödülü kariyerinde üçüncü kez kazanacağını öngörmek mümkün. Takımının bir numaralı hücum silahı ve top yönlendiricisi olan Williams’ın yarattığı etki ile rotasyonun sağlam bir parçası olan Sabonis’in etkisini karşılaştırmak pek adil gözükmüyor. 32 yaşındaki Williams kariyerine böyle devam ederse bu ödülün adını Lou Williams Özel Onursal Ödülü” olarak değiştirmek gerekebilir.

Ödül Kime Gider: Lou Williams

Çaylak

Luka Doncic x Trae Young

Sayı

Ribaund

Asist

Top çalma

Blok

Saha içi yüzdesi %

Üçlük %

Serbest atış %

Luka Doncic

21,2

7,8

6

1,1

0,3

.427

.327

.716

Trae Young

19,1

3,7

8,1

0,9

0,2

.418

.324

.829

Yılın Çaylağı yarışması, sezonun belki de tartışmaya en kapalı ödülü. Sezonun ilk gününden itibaren diğer çaylaklara oranla çok daha iyi bir sezon geçiren Luka Doncic, bu ödül için açık ara favori durumunda. Sezona oldukça formsuz girmesinin ardından All-Star arası sonrasında iyi bir dönem geçiren Trae Young ise ödülün bir diğer adayı.

Bireysel istatistik, takım başarısı ve istikrar gibi bütün parametrelerde Luka Doncic’in Young’a üstünlüğü bulunuyor. Genç yaşlarına rağmen takımlarının hücumda direksiyonu emanet ettiği iki isimden Doncic, bu yükün altından daha başarılı kalkan taraf oldu.

Tarihi bir çaylak sezonunu arkasında bırakan Luka Doncic, ligdeki ilk sezonunda 20 sayı, 5 ribaund, 5 asist ortalamalarını aşmayı başardı ve lig tarihinde bunu başaran beşinci oyuncu oldu. Sloven oyuncu pasları, crossoverları, mesafe tanımayan üçlükleri ve kritik anlarda attığı basketleriyle de sezonun sosyal medyada en çok konuşulan isimlerinden biriydi. Avrupalı basketbol severler onun bu performansına aşina olsa da oynadığı sezon, ligin son yıllarda gördüğü en iyi çaylak sezonlarından biriydi.

Sezona düşük şut yüzdeleriyle başlayan ve sonradan açılan Trae Young ise Doncic’in gölgesinde kalmasına rağmen hatırlanacak bir çaylak performansı ortaya koydu. Özellikle şubat ayında harika bir form grafiği yakalayan Young, geç açılmanın bedelini ödülü kaptırarak ödeyecek gibi gözüküyor.

Yılın Çaylağı ödülü sezonun sadece ikinci yarısı baz alınarak verilseydi Doncic karşısında Young’ın bir şansı olabilirdi. Ancak durum böyle değil ve bu sezonki çaylak sınıfının arasından belirgin bir şekilde sıyrılan Luka Doncic, çok yüksek bir ihtimalle Yılın Çaylağı ödülünün bu sezonki sahibi olacak. Sloven oyuncu ödülü eve götürmesi halinde lig tarihinde Pau Gasol’den sonra bu ödülü kazanan ikinci Avrupalı oyuncu olacak.

Ödül Kime Gider: Luka Doncic

Koç

Mike Budenholzer (Milwaukee Bucks) x Mike Malone (Denver Nuggets)

Galibiyet

Mağlubiyet

Hücum verimliliği

Savunma verimliliği

Milwaukee Bucks

60

22

113,5 (Lig dördüncüsü)

104,9 (Lig lideri)

Denver Nuggets

54

28

112,1 (Lig yedincisi)

108 (Lig onuncusu)

Yılın Koçu ödülü iki Mike’ı karşı karşıya getiriyor. Fakat Mike’lara geçmeden önce Los Angeles Clippers ile oldukça iyi bir sezonu geride bırakan Doc Rivers’a bir parantez açmak gerek. Clippers’a oynattığı oyunla taraflı tarafsız herkesin beğensini kazanan Rivers, beklentileri aşarak takımını play-offa taşımayı da başarmıştı. Ancak ödülün diğer iki adayı şu an için onun biraz ilerisinde gözüküyor.

Geçtiğimiz yaz Milwaukee Bucks’ın başına geçen Mike Budenholzer birçoklarına göre bu ödülün en büyük favorisi. Bir önceki sezonda 44 maç kazanan Bucks’ı bir sezonda 60 galibiyet alan bir takım haline getiren tecrübeli koç oldukça büyük bir başarıya imza attı. Budenholzer, Giannis Antetokounmpo’nun etrafına kurduğu düzenle izlemesi oldukça keyifli bir takım yaratmayı başardı. Giannis’in etrafına yerleştirdiği şutörlerle üç sayılık atışlara dayalı bir hücum felsefesi benimseyen Budenholzer, bu felsefesini sahaya oldukça başarılı bir şekilde uyguladı. Normal sezonun en çok maç kazanan takımı olan Bucks hem hücum hem de savunma alanında ligin tepesindeydi. Budenholzer’ın ekibi savunma verimliliğinde birinci, hücum verimliliğinde ise lig dördüncüsüydü.

Bir sezon içerisinde takımına seviye atlatan bir diğer isim ise Denver Nuggets koçu Mike Malone. Takımın başında dördüncü sezonunu geçiren Malone, diğer bütün sezonlarda olduğu gibi her sene galibiyet sayısını arttırmayı başardı ve sezonu 54 galibiyetle Batı Konferansı’nın ikinci sırasında tamamlamayı başardı. Malone, rotasyonun önemli parçaları sezon boyunca sakatlıkla boğuşmasına rağmen takımındaki her oyuncudan maksimum katkı alarak önemli bir başarı ortaya koydu. Nuggets’ın en çok gelişme gösterdiği alan ise oyunun savunma kısmıydı. Yıllardır ligin kötü savunma takımları arasında yer alan Malone’un ekibi, bu sezon bu alanda gösterdiği gelişimle ligin en iyi on savunmasından biriydi.

Her iki koç da şampiyonluğa ulaşamamış olsa dahi taraftarları adına umut vadeden sezonları geride bıraktı. Ancak Budenholzer’ın Milwaukee Bucks’ta yarattığı dönüşüm, Malone’a oranla bir benze daha etkileyici gözüküyor. Budenholzer, ortalama bir play-off takımını gerçekçi bir şampiyonluk adayı haline getirdi ve bu değişim Yılın Koçu ödülünü sonuna kadar hak ediyor.

Ödül Kime Gider: Mike Budenholzer

Ollo Marketing